Aylarca fikir yürüttüğümüz "yeni normal"in tam ortasındayız şimdi. Bazı şeyler eskiyi andırıyor ama hiçbir şey tam olarak eskisi gibi değil. Evden çalışmanın -hele ki bir zorunluluk hâlini aldığında- kolay olduğunu iddia edemeyiz. HBR’ın 20 bin kişi üzerinde yaptığı çalışma da tam olarak bunu <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://link.apostonews.com/click?uri=aHR0cHM6Ly9saW5rLmFwb3N0b25ld3MuY29tL2NsaWNrP3N0b3J5PTVmNWI2M2Y1ZDFlYjdiMDAwN2JhNzg0MiZ1c2VyPTVlYjU0M2NmNzA2NDk0MjU1ZWNmNmE4MCZhdXRob3I9NWY1MjFiNmI3NzhjN2UwMDA4NDc2MmMxJnVybD1odHRwcyUyNTNBJTI1MkYlMjUyRmhici5vcmclMjUyRjIwMjAlMjUyRjA0JTI1MkZob3ctdG8ta2VlcC15b3VyLXRlYW0tbW90aXZhdGVkLXJlbW90ZWx5"">söylüyor</a>: Evden çalışmak motivasyonu biraz düşürebiliyor.Yine de gerçekler su götürmez. Mercer Türkiye, pandemi sonrasında şirketlerin yüzde 60’ının uzaktan çalışma sistemini sürdüreceğini öngörüyor. Neticede adaptasyonun, motivasyonu ve üretkenliği korumanın bazı basit yollarını bulmakta fayda var.Haftada 55 saati aşma: “Çalışmak insanı can sıkıntısı, kötü alışkanlıklar ve yoksulluk gibi üç önemli beladan kurtarır.” diyen Voltaire’in haklı gerekçeleri olduğuna şüphe yok; ama Stanford Üniversitesi’nden John Pencavel’in yaptığı <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://link.apostonews.com/click?uri=aHR0cHM6Ly9saW5rLmFwb3N0b25ld3MuY29tL2NsaWNrP3N0b3J5PTVmNWI2M2Y1ZDFlYjdiMDAwN2JhNzg0MiZ1c2VyPTVlYjU0M2NmNzA2NDk0MjU1ZWNmNmE4MCZhdXRob3I9NWY1MjFiNmI3NzhjN2UwMDA4NDc2MmMxJnVybD1odHRwcyUyNTNBJTI1MkYlMjUyRnd3dy5jbmJjLmNvbSUyNTJGMjAxOSUyNTJGMDMlMjUyRjIwJTI1MkZzdGFuZm9yZC1zdHVkeS1sb25nZXItaG91cnMtZG9lc250LW1ha2UteW91LW1vcmUtcHJvZHVjdGl2ZS1oZXJlcy1ob3ctdG8tZ2V0LW1vcmUtZG9uZS1ieS1kb2luZy1sZXNzLmh0bWw="">çalışmaya göre</a> insan beyni, haftada en fazla 55 saat verimli çalışabiliyor. Günde ortalama 11 saat ve üzerinde çalışanlar, yedi-sekiz saat çalışanlara kıyasla depresyona iki buçuk kat daha fazla meyilli. Evden çalıştığımız için her an ulaşılabilir olmanın önüne geçmek, önümüzdeki ekranı ve iş telefonumuzu vakitlice kapatabilmek zihinsel sağlığımız için de elzem.&nbsp;Rutini koru: Geçen mart ayında eve kapandığımızdan bu yana işi bilenlerin dilinden düşürmediği bir öneri var: Bir rutin yaratın ve onu koruyun. Sadece kendimize ayırdığımız bir zaman diliminin, yarattığımız bazı ritüellerin bize iyi geldiği vurgulanıyor. Sabah işe başlamadan biraz erken kalkıp bir kahve demlemek, okumak, yazmak ya da sadece durmaktan söz ediyorlar.&nbsp;Tükenmişlik: Monster'ın bir araştırmasına göre evden çalışanların yarısına yakını tükenmişlik hissi yaşadığını söylüyor. Kış kapıda; bir ihtimal, bir süre daha biraz mesafeli olacağız. Tükenmişliğin önüne geçmek için birlikte çalıştığımız ekiple daha fazla iletişimde kalmak, yalnız hissetmenin önüne geçiyor. Aynı evin içinde de olsa bir çalışma alanı belirleyip sadece orada çalışmak, evin diğer alanlarını "ev" olarak görmeye devam edebilmemize yardımcı oluyor. Bir de aylaklık etmeyi ihmal etmemek gerek, bu apayrı bir konu başlığı; ama mümkünse kısa yürüyüşlere çıkmak, hiç değilse bir yürüme bandında vakit geçirmek bile yaratıcılığı <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://link.apostonews.com/click?uri=aHR0cHM6Ly9saW5rLmFwb3N0b25ld3MuY29tL2NsaWNrP3N0b3J5PTVmNWI2M2Y1ZDFlYjdiMDAwN2JhNzg0MiZ1c2VyPTVlYjU0M2NmNzA2NDk0MjU1ZWNmNmE4MCZhdXRob3I9NWY1MjFiNmI3NzhjN2UwMDA4NDc2MmMxJnVybD1odHRwcyUyNTNBJTI1MkYlMjUyRm5ld3Muc3RhbmZvcmQuZWR1JTI1MkYyMDE0JTI1MkYwNCUyNTJGMjQlMjUyRndhbGtpbmctdnMtc2l0dGluZy0wNDI0MTQlMjUyRg=="">artırıyor</a>.&nbsp;Okuma önerisi: Obama’ya da danışmanlık yapmış, hem işini yapıp hem de sakince hayatını sürdüren Morra Aarons-Mele’nin geçen aylarda piyasaya çıkan Münzevi Girişimci kitabında, evin içinde dengeli bir hayat kurmak için faydalı öneriler var.İzleme önerisi: Dişli ve çarklar arasında insanın nasıl kaybolduğuna dair epik, komik ve dramatik bir sinema şaheseri. İnsana dayatılan bir makinalaşma sürecinin acıklı komedisi: Modern Zamanlar, Charlie Chaplin, 1936.

Aposto Gündem

Ofis evde: Ne kadar mutlu ve ne kadar verimli olabiliriz?

Uzaktan çalışanın hayatta kalma rehberi

Bertrand Russell, meşhur Aylaklığa Övgü’sünü Napoli’de dolaşan gezginin öyküsüyle açar: “Yattıkları yerde güneşlenen 12 dilenci gören gezgin, bunlardan en tembel olduğunu kanıtlayana 1 lira vereceğini söyler. Dilencilerden 11’i yerlerinden fırlayıp paranın kendi hakları olduğunu iddia eder. Bunun üzerine gezgin, parayı yerinden kıpırdamayan dilenciye verir."Modern dünyada çalışmanın en büyük erdem sayıldığına şüphe yok. Bir İngiliz atasözü, şeytanın aylaklara yaptıracak bir kötülüğü mutlaka ve daima bulacağını söyler örneğin. Protestanlıkta çalışmak bir tür ibadet sayılır. Max Weber’e göre kapitalizm Protestanlığa çok şey borçludur: Durmadan çalışmak, hazdan ve harcamadan uzak durmak, Batı'nın böylesi zenginleşmesine zemin hazırlamıştır. Çalışmanın bazı bakımlardan övülmeyi hak etmediğini söyleyemeyiz. Yine de kendimizi unutacak ölçüde çalışmak, faydadan çok kayıp demek. Ekonomi profesörü John Pencavel’a göre haftada 50 saatten fazla çalışmak verimlilikte dramatik bir <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://link.apostonews.com/click?uri=aHR0cHM6Ly9saW5rLmFwb3N0b25ld3MuY29tL2NsaWNrP3N0b3J5PTVmODZmMzNlMTM4NWY3MDAwNzI4YTczMCZ1c2VyPTVlYjU0M2NmNzA2NDk0MjU1ZWNmNmE4MCZhdXRob3I9NWY1MjFiNmI3NzhjN2UwMDA4NDc2MmMxJnVybD1odHRwcyUyNTNBJTI1MkYlMjUyRnd3dy5jbmJjLmNvbSUyNTJGMjAxOSUyNTJGMDMlMjUyRjIwJTI1MkZzdGFuZm9yZC1zdHVkeS1sb25nZXItaG91cnMtZG9lc250LW1ha2UteW91LW1vcmUtcHJvZHVjdGl2ZS1oZXJlcy1ob3ctdG8tZ2V0LW1vcmUtZG9uZS1ieS1kb2luZy1sZXNzLmh0bWwlMjUyMyUyNTNBJTdFJTI1M0F0ZXh0JTI1M0RJbiUyNTI1MjBoaXMlMjUyNTIwcmVzZWFyY2glMjUyNTJDJTI1MjUyMGVjb25vbWljcyUyNTI1MjBwcm9mZXNzb3IlMjUyQ21vcmUlMjUyNTIwaG91cnMlMjUyNTIwd291bGQlMjUyNTIwYmUlMjUyNTIwcG9pbnRsZXNzLg=="">düşüşe</a> sebep oluyor.Protestan âdetleri peşimizi bırakmıyor: 19. yüzyıl Britanya’sında uzun çalışma saatlerine itiraz edenlere Protestanlar, “çalışmanın erkekleri içkiden ve zinadan; çocukları ise yaramazlıktan” alıkoyduğu cevabını verirmiş. Yazar Karl Ove Gnausgaard dahi bir <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://link.apostonews.com/click?uri=aHR0cHM6Ly9saW5rLmFwb3N0b25ld3MuY29tL2NsaWNrP3N0b3J5PTVmODZmMzNlMTM4NWY3MDAwNzI4YTczMCZ1c2VyPTVlYjU0M2NmNzA2NDk0MjU1ZWNmNmE4MCZhdXRob3I9NWY1MjFiNmI3NzhjN2UwMDA4NDc2MmMxJnVybD1odHRwcyUyNTNBJTI1MkYlMjUyRmVnb2lzdG9rdXIuY29tJTI1MkZrYXJsLW92ZS1rbmF1c2dhYXJkLWljLXNlc2ltLW9rdW1hbmluLXRlbWJlbGxlcmUtZ29yZS1iaXItc2V5LW9sZHVndW51LXNveWx1eW9yJTI1MkY="">röportajında</a> “Okumanın tembellere göre olduğunu söyleyen Protestan bir iç sesim var.” demiş. Günün sonunda verimliliğe takıntılı toplumlar, aylaklıkla geçen zamanın potansiyelini fark edemedi. Bazen en iyi iç görülerin hareket etmekten vazgeçtiğimiz anda bizi bulduğu unutuldu.&nbsp;<figure class="image"><img src="https://images.aposto.com/images-2020-10-16T11:47:15.696Z.jpeg" alt="Idustry And Idleness The Industrious Prentice Alderman Of London The Idle One Impeached Before Him By His Accomplice From The Works Of Hogarth Published London 1833"><figcaption>Industry And Idleness, London 1833</figcaption></figure>Tembellik aslında nedir? Keşiflere açık bir biçimde yürümek, pencereden dışarıyı seyretmek; aylaklık bir tür kurtarılmış bölge. Burada Plato’nun zihin için önerdiği metaforu hatırlayalım: Fikirlerimiz, beyin kafeslerimizde kanat çırpan kuşlar gibidir. Kuşların sakinleşmesi için amaçsızca geçirilen sakin zamanlara ihtiyaç duyduğu söylenir. Amaçsız geçirdiğimiz zamanlar bize işte bu fırsatı sunar: Hayatın devam ettiğini görür, hafifleriz.&nbsp;Aylaklık neye yarar? Boş zaman, T.S. Eliot’a göre “kültürün temelini” oluşturur. Aylaklık ve tembellik beraberinde keşiflere açık olmayı getirir. Bir başka deyişle yeni lüks; bir yere, bir şeye yetişmenizin gerekmemesi olabilir. Yine bir doz Bertrand Russell “Kendi hesabıma eylemin en üstününü, eylemin ve insan kaderinin derinliğini algılanmasından doğan eylem olarak görürüm.”Picasso vs. Duchamp: 50 bin eseri olan Picasso’nun işlerinin bolluğuna karşın Duchamp’ın “büyük tembelliği”nin sanat dünyası üzerindeki etkisini daha radikal ve kalıcı bulanlar, “aylaklığa övgü”nün savunucularından diyebiliriz.&nbsp;Ne kadar çalışmalı, tembelliğin sınırı var mı? Herkesin çalışma ve aylaklık süresi kendine, işine özgü. Kimi uzun saatler hayal kurmanın kimi kısa molaların peşinde. Yine bir doz veri, biraz gerçek hikâye zihinleri açabilir: Haftada 50 saatten fazla çalışmak dengeyi, kontrolü kaybetmeye sebep <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://link.apostonews.com/click?uri=aHR0cHM6Ly9saW5rLmFwb3N0b25ld3MuY29tL2NsaWNrP3N0b3J5PTVmODZmMzNlMTM4NWY3MDAwNzI4YTczMCZ1c2VyPTVlYjU0M2NmNzA2NDk0MjU1ZWNmNmE4MCZhdXRob3I9NWY1MjFiNmI3NzhjN2UwMDA4NDc2MmMxJnVybD1odHRwcyUyNTNBJTI1MkYlMjUyRnd3dy50aGVhdGxhbnRpYy5jb20lMjUyRmhlYWx0aCUyNTJGYXJjaGl2ZSUyNTJGMjAxOSUyNTJGMDUlMjUyRndvcmstbGlmZS1iYWxhbmNlJTI1MkY1OTA2NjIlMjUyRg=="">oluyor</a>, unutmamalı.&nbsp;Okuma önerileri: Paul Lefergue - Temellik Hakkı, Bertnard Russell - Aylaklığa Övgü

John Pencavel ile ilgili hikayeler