Modern aşk hikâyeleri kurgularıyla tanınan Emily Henry’nin Tatilde Tanıştığımız İnsanlar (People We Meet on Vacation) adlı romanı, kadın-erkek dostluklarının derinliklerine ve bu tür dostlukların karmaşıklığına, keskin bir zekayla ve tatlı bir mizahla dalar. Kuir feminist bir gözle bakıldığında, Henry'nin metnindeki cinsiyet ve cinsellik ile ilgili sorgulamalar ön plana çıkar.Kitabın baş kahramanı Poppy, çılgınlığı ve enerjisiyle tanınan bir seyahat editörü. Gezginliğinin yanı sıra oldukça da organizasyondan yana davranan biri. Poppy’nin üniversiteden beri en yakın arkadaşı Alex de kendisine nazaran daha çekingen ve Ohio’da yaşayan, kitaplara gömülmeyi seven bir lise öğretmeni.&nbsp;Yazar, bu iki karakterin tezatlıklarından yola çıkarak kurguladığı Tatilde Tanıştığımız İnsanlar’da,&nbsp;tamamen farklı dünyalara ait olmalarını vurgulayan bir geleneği irdeliyor: Poppy ve Alex, her yaz tatilinde muhakkak bir araya geliyorlar. Bir tanesinde yaşanan bir olay, onları uzaklaştırıyor ama Poppy için çözüm belli: Son bir tatile daha çıkmak.<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">İkilikler: Dostluk ve aşk, kadın ve erkek, çılgın ve sakin, geçmiş ve gelecek</h2>Romantik komedi türünde yazılan ve Goodreads Yılın En İyi Aşk Romanı unvanına da sahip Tatilde Tanıştığımız İnsanlar, karakterlerinin ikiliklerini vurgulayarak başlıyor. Henry, kurgu dünyasını tanıtırken zamanlar arasında atlıyor; yılların tanışıklığı ve yeni tanışmış gibi yapmanın diyalogları arasındaki farkları betimliyor; toplumsal cinsiyet bağlamında kadın ve erkek ilişkilenmelerinin duygusal izdüşümlerini irdeliyor.Romanın janrının klişelerinden arındığını alışılmışın dışında bir romantik hikâye kurmasıyla başardığını ifade etmek mümkün. Zira Tatilde Tanıştığımız İnsanlar,&nbsp;kadın ve erkek ikiliği rolleri yeniden üretilmezken heteroseksüel ve heteroromantik bir ilişkilenmede dostluğun gücüne odaklanıyor.&nbsp;Karakterlerin karışık iç dünyaları özgürce yansıtılıyor ve karakterler arası derinlik paylaştıkları şakaların hikâyeleriyle harmanlanıyor. Bu da yazarın okuyucuya başarıyla sunduğu kurgu bütünlüğünün bir parçası olarak karşımıza çıkıyor. Dolayısıyla romanda kurulan ikiliklerin yıkıldığını söylemek mümkün olmasa da romantik komedi janrına atfedilen "sığ" değerleri ikilikleri sorgulayarak yeni bir retorik getirdiğini söylemek mümkün.<img src="https://images.aposto.com/2023/6/2/1688472253306.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.02" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Emily Henry’nin son kitabı 14 Mayıs 2023 tarihli New York Times Çok Satanlar listesinde birinci sırada Kaynak: The New York Times<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Modern aşk romanı yazmak: Cinsiyet temsilleri</h2>Poppy’nin geleneksel cinsiyet rollerinin dışında bir karakter olarak yansıtılması, özellikle de romantik komedi türü göz önüne alındığında ferahlatıcı bir tasvir dünyası olarak okuyucuyla buluşuyor. Baş karakter, kendi hayatına sahip çıkan ve kişiliğini yansıtan sinizmle güçlü bir karakter olarak kendini var ediyor. Yani Poppy, hakikaten de oturup beyaz atlı prensini bekleyen bir tip değil.&nbsp;Bu yaklaşıma ek olarak diyaloglar da—baş kahramanlarla iletişim veya baş kahramanların özne deneyimine odaklanmasa bile—kimlik çeşitliliğinin varlığını kabul ediyor.Tatilde Tanıştığımız İnsanlar, klişeleri yeniden üretmekten kaçabiliyor. Ancak 2021’de yazılmış olması göz önüne alınınca diyalogların içeriğinin ton bakımından oldukça yapaylık içerdiğini ifade etmek de gerekiyor. Zaman zaman güldüren ve karakterler arası hikâye bağlamını merak ettiren diyaloglar, kurgunun ilgi çekiciliğini artırırken 2010’lar Hollywood sinemasındaki manic pixie dream girl stereotipinin karşılığını veriyor gibi.Emily Henry, modern aşk romanlarını klişeleri yıkarak listeleri domine etse de kesişimsel dünyanın tonuna—en azından bu romanıyla—yaklaşacak gibi durmuyor.

Tanıştığımız İnsanlar ile ilgili hikayeler