<img src="https://images.aposto.com/2023/0/5/1674817413770.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.65" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Ünlü düşünür Mao Zedong’un da dediği gibi, insan en çok neyi seviyorsa onun fotoğrafı dururmuş telefonunun arka planında. Benim de yaklaşık 10 yıldır Nightwing var. Belli ki çok seviyorum. Ben bu kadar Nightwing severken Tom Taylor ve Bruno Redondo ikilisi de ne yapıyor biliyor musunuz? Dick’i evrenin merkezine yerleştiriyor. Gerçekten, okuyun göreceksiniz. Gözyaşlarının sel olduğu, yüzümüzden gülümsemenin de eksilmediği, şahane bir sayı hazırlamış ikili bize. Arada da Nightwing’in kalbine dokunmuş çizerlerden paneller de serpiştirmişler. Tam anlamıyla Dick Grayson’a layık bir 100. sayı olmuş sayın seyirciler. Arada Heartless ile ilgili bir şeyler oluyor ama mevzu o değil. Kitap Nightwing’in ve DC evreninin geleceğine aralanmış bir kapı. Bu yüzden de sorunlar kolayca çözülüyor. Olsun, biz dert görmeye değil ağlamaya geldik bu sayıya zaten. Yavaş yavaş ben de başlayayım anlatmaya.Kitap Alfred’in mezarıyla açılıyor. Daha ilk panelden yapılır mı bu sayın Taylor? Yazık değil mi bize? Yetmedi mi bizi üzdüğünüz? Ne olurdu dedeciğim şu yaşananları görseydi. Torunuyla ilgili haklı bir gurur duysaydı? Hâlâ kızgınım sana Tom King, hâlâ. Neyse uzatmayayım. Mezarın başında Batsy ve Dick, anlamadığımız bir muhabbetten konuşuyorlar. Belli ki pay off&nbsp;sayfalar sonra.Derken birkaç hafta önceye gidiyoruz. Okuduysanız geçtiğimiz sayılarda Heartless Blockbuster’ı harcamıştı. Şimdi de Bane’lik yapıp Blüdhaven hapishanesini patlatıyor. Tam ortalık karıştı derken Titans çıkıp geliyor. Kankalığın gücüyle sorunları çözen ekibimiz tam rahatlamışken birden Supes ve Wonder Woman’ın ziyaretiyle şaşırıyor. “Dick'ciğim işin bitince bir saniye konuşabilir miyiz?” diyor WW ve çocuğumu alıp yıkık Hall of Justice’e götürüyorlar. Görünmez jetle mi gittiler yoksa Supes kucağına alıp uçurdu mu Dick’i bilmiyorum ama ikinci seçeneği görmek isterdim. Supes şovunu, Dick şakasını yapıyor ve diyorlar ki JLA artık yok, sen ve ekibin bu dünyayı koruyacaksınız.Olayın şokuyla kafası karışan Dick, ilk sayfada görüp de anlayamadığımız diyaloğa geri dönüyor. Alfred’in mezarı önünde belki de hayatları boyunca yaptıkları en duygusal ve pozitif konuşmayı yapıyor Bruce ve Dick. Ben de gözyaşlarımla damacanalar dolduruyorum. Dick o perişan olan hapishaneyi satın almaya karar veriyor ve kafasında dönen şeyleri biraz biraz kestirmeye çalışıyoruz. Bir de bakıyoruz Titan Tower’a dönüyor hapishane. Sayı da burada bitiyor.Dick’in hayatına iyi-kötü, bir şekilde dokunmuş çoğu karakterin girip çıktığı bu kitap, milestone&nbsp;bir sayı nasıl hazırlanır dersi veriyor. Ben bi’ Robin kardeşler paneli de görmek isterdim ama orada durumlar biraz karışık. Neyse ki ana kapakta herkes birlikte. Hikâye şahane, gittiği yer şahane, Dick şahane, Bruce şahane. Daha başka ne isteriz ki bir Nightwing kitabından? Hemen okuyun ki o şahane “çatıdan atlama” sayfalarına bakın. Bruce ve Dick sarılırken biraz ağlayın. Ben artık susuyorum, siz okuyunca konuşuruz.Kapak: Bruno Redondo

Tom Taylor & Bruno Redondo

Nightwing #100

<img src="https://images.aposto.com/2022/8/3/1664383343517.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.65" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Bu şahane kitapta Tom Taylor, Jay Kristoff ve C.S. Pacat’e sırasıyla Caspar Wijngaard, Sean Izaakse ve Michele Bandini eşlik ediyor. Bir ortaçağ krallığında geçen bu hikâyeler sevdiğimiz karakterleri alışık olmadığımız senaryolarda işliyor. El Krallığında geçen bu hikâye, Supes, Bats ve arkadaşlarını ortaçağ settinginde gösteriyor. Prensler ve krallar, soytarılar ve haydutlar. Hepsi burada. Hem de hepsi çocukken. Kitabı ilk gördüğümde DC’nin çocuk kitaplarından biri sandım. Yanılmışım. Hikâye, çizimler, karakterler ne kadar tatlı olsa da kitap alışık olduğumuz çizgi roman formatında. Her sayıda farklı yaratıcı ekipler mi olacak emin değilim ama bu üç ekibi çok beğendim. Umarım yazmaya devam ederler.Kitap Jimmy Olsen’ın Perry White ve eşi tarafından evlat edinilmesiyle başlıyor. Yetimhanede Jimmy Olsen dışında tanıdık isimler de mevcut. Hikâye tatlı tatlı ilerlerken bir de bakıyoruz krallıkta çocuklar kaçırılmaya başlıyor. Kal-El anne ve babasını dinlerken bu durumu öğrenince hemen yetimhaneye doğru uçuyor ve çatıda prens Bruce ile karşılaşıyor. Arkalarında ise Zala, nam-ı diğer Supergirl. Birlikte olayı çözen üçlü, çocukları kurtarıyor ve diğer hikâyeye geçiyoruz. Bu sefer 5 sene sonraya, biraz daha büyümüş hâllerine geçiyoruz. Prens Kal ve Harley Quinn, Bruce ile birlikte bir Halloween gecesi kostümlerle şehir merkezine iniyor. Krallığının nasıl bir yer olduğunu yakından görmek isteyen Kal, etrafta avare avare dolaşırken bir de bakıyoruz Robin çetesi Harley’i soyuyor. Robin çetesi leziz. Bütün Robinler burada. Dick, Jason, Tim, Steph, Damian ve Duke. Yetim olmaları ve iyi yürekleriyle Bruce’un dikkatini çekiyorlar ve sarayda işe alınıyorlar. Sonrasında ise El hanedanına suikast düzenlemek isteyen Bane ile tanışıyoruz. Wayne’lerin eski saray muhafızı olduğunu öğrendiğimiz Bane, Bruce’u El’lere karşı kışkırtmaya çalışıyor. Bir süre Bruce’a eğitim verdikten sonra planının gerçekleşmeye hazır olduğuna inanıyor ve suikast için Bruce ile saraya gidiyor. Bruce burada aniden Bane’i kendi öğretileriyle etkisiz hâle getiriyor ve kendini El hanedanına adadığını gösteriyor. Sayı da burada bitiyor.Bu kitap leziz. Hem çok akıllıca yazılmış hem de komik olması gereken yerlerde çok komik. Boşa yazılmış bir şaka bile yok. Harika yazarlar ve çizerler iş yapınca böyle oluyor tabi. Dediğim gibi, çocuk kitabı sanıyordum ama yanılmışım. Bir süredir okuduğum en güzel kitaplardandı. Setting şahane, karakterler şahane, tasarımlar şahane. Daha ne olsun? Siz de ortaçağ fantezisi seviyorsanız, sevdiğiniz karakterleri alışık olduğunuz şekiller dışında okumayı seviyorsanız ya da en basitinden kaliteli, eğlenceli vakit geçirmek istiyorsanız direkt okuyun çünkü bu kitap leziz. LEZİZ.Kapak: Neil Googe

DC Comics

Dark Knights of Steel: Tales From the Three Kingdoms #1

<img src="https://images.aposto.com/2021/6/0/1625382785834.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="0.65" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Annenizin favori okçusu 80. doğum gününü kutluyor. DC de bize bu kutlamaya katılmamız için 100 sayfalık bir özel sayı hazırladı. Yıldızlarla bezeli yaratıcı kadrosuyla bir sürü kısa hikayeyi birleştiren bu özel sayı geçmişten günümüze Oliver Queen ve arkadaşlarının yaşadıklarına bir saygı duruşu niteliğinde. Daha önce bu karaktere emek vermiş yaratıcılardan ve ilk Green Arrow hikayelerini anlatan yaratıcılardan oluşan bu toplama, bir süredir kendi serisi olmayan Ollie’nin ve bizim yüreğimize su serpiyor. 1941’den günümüze DC evreninin en önemli karakterlerinden biri olan Green Arrow, bu özel kitapla hem yıllar içerisindeki imaj değişikliklerini gözler önüne sürüyor hem de Denny O'Neil, Neal Adams, Andy Diggle, Jeff Lemire gibi karakterin gelişimine katkıda bulunmuş yazar ve çizerlere de şapka çıkarıyor.&nbsp;Birbirinden güzel hikayelerin ilkini Mariko Tamaki ve Javier Rodriguez üstleniyor. Golden age dönemine bir gönderme yaparak tatlı mı tatlı bir Green Arrow ve Speedy hikayesi anlatıyor. İkinci hikayeyle Tom Taylor ve Nicola Scott bizi Ted Grant’in boks okuluna götürüyor. Ardından Stephanie Philips ve Chris Mooneyham 80’lerin JLA’inden bir parçayla nostalji rüzgarları estiriyor. Mike Grell Ollie ve Emiko ile modern bir Green Arrow hikayesi anlattıktan sonra Ram V ve Christopher Mitten Green Arrow ve Black Canary’nin aşkından bir parça gösteriyor. Brandon Thomas ve Jorge Corona Connor Hawke ile sağa sola zıpladıktan sonra Devin Grayson ve Max Fiumara Roy Harper’ın hikayesini anlatırken gözlerimizden birer damla yaş süzülüyor. Phil Hester ve Ande Parks ikilisi düşen bizlere bir tekme daha vuruyor ve Oliver Queen’in travmalar dolu geçmişine selam çakarak ışıkları iyice karartıyor. Vita Ayala ve Laura Braga ikilisi ise Ollie ve Diana ikilisine hoş bir yıldönümü hediyesi vererek suratımıza gülücük konduruyor. Benjamin Percy ve Otto Schmidt ormanlar üzerinden sosyalizm övdükten sonra son zamanlardaki bence en iyi Green Arrow serisinin yaratıcıları Jeff Lemire ve Andrea Sorrentino muhtemelen hem kendileri hem de Ollie içi son bir Green Arrow hikayesi anlatıyor. Oliver Queen’in dünyaca ünlü Chili tarifiyle hikayelere ara verdikten sonra Denny O'Neil’ın oğlu Larry hem yakın zamanda hayatını kaybeden babasını anıyor hem de yıllar boyunca dokunduğu karakterlere bir saygı duruşunda bulunuyor.&nbsp;Kitabı gözyaşları eşliğinde kapadıktan sonra Green Arrow’un acı dolu geçmişini düşünüp boş duvarlara bakıyoruz. DC’nin bu özel sayılarını çok seviyorum. Bu tarz kitapların çıkmasını da iple çekiyorum. Harika hikayelerle dolu bu kitap artık bir pop kültür ikonu olmuş Zümrüt Okçu’nun hayatının bir kutlaması olurken bize de bu hazırcevap zengin züppesini niye bu kadar çok sevdiğimizi hatırlatıyor. Siz de bu kitabı okursanız hızlandırılmış Green Arrow kursu almış kadar olursunuz.Kapak: Dan Mora

Green Arrow 80th Anniversary

<img src="https://images.aposto.com/2021/3/2021-04-24T13:59:45.279Z_sm.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Yeni kreatif ikilinin ikinci sayısı geldi. Hem de ne geldi. Şimdiden favori Nightwing hikayelerimin arasına girdi bile. Biraz daha aksiyonlu bu sayıda, Bruno Redondo her sayfada aklımı aldı. Tom Taylor ise bu işi ne kadar iyi bildiğini gösteriyor bize. Dick Grayson’ın kişilik analizi gibi bir sayıyla karşı karşıyayız bu sefer. Her bakışıyla kalpleri yakan hot stuff Nightwing’in bu sefer kelimenin tam anlamıyla insanların kalplerini çalan bir düşmanı var.Dick Grayson’ın hayatını özetleyerek açılan bu sayı, 3 sayfa sonra Dick ve Babs’i bıraktığımız yere dönüyor. Ah o ilk 3 sayfa. Redondo o kadar güzel bir iş çıkarmış ki, üçünü de kocaman birer poster olarak her yere asmak istiyorum. Milyarder olduktan sonra kafası karışan Dick, insanlara Nightwing olmak dışında da yardım edebileceğini keşfediyor. Mahalleliyi toplayıp pizza ısmarlayan oğlumuz sokak çocuklarına cüzdanını kaptırıyor. Bu sırada biz de muhtemelen ilk kitabın kötüsü olacak Heartless ile tanışıyoruz. Muhtemelen Batman &amp; Robin’de gördüğümüz Bat-Credit Card’lardan birine sahip olduğu için cüzdanının peşine düşüyor. Bu yolculukta farkında olmadan serinin ana kötüsüyle karşılaşan Dick, cüzdanını çalan çocukları ölümden kurtarıp Blüdhaven’in acı gerçekleriyle karşılaşıyor. Dünyanın en yaşanılmaz şehri Gotham’dan da kötü durumda olan Blüdhaven’i biraz Barbara’ya anlatmaya çalışsa da “anlatılmaz yaşanır” diyerek gününe devam ediyor. “Blüdhaven never fails to hurt me.” diyerek bizim de kalbimizi kıran yakışıklımız ilk sayfalarda gördüğümüz sahip olduğu güvenlik ağlarına bir gönderme yaparak sayıyı bitiriyor ve biz de kendisini alkışlamadan duramıyoruz.Redondo’nun çizgilerine aşık olmamak mümkün değil. Yıllar içerisinde DC evreninin eye candy’sine dönüşen Dick Grayson’ı çizerken çok eğlendiği belli. Tom Taylor ise tam anlamıyla Nightwing gibi bir Nightwing serisi sunuyor bize. Hem komik, hem tatlı, hem zaman zaman üzgün hem de güven verici. Bu ikili ilk açıklandığında beğeneceğimi biliyordum. Ama bu kadar bayılacağımı tahmin etmemiştim. Gerçekten size ne kadar övsem de az. Hemen okumanız lazım. Hemen! Seriyle ilgili tek isteğim Dick Heartless ile karşılaştığında “How could you be so heartless?” demesi. Onu da yaparlarsa bu kitabı Nightwing koleksiyonumun baş köşesine koyabilirim.Kapak: Bruno Redondo

Nightwing #79

<img src="https://images.aposto.com/2021/2/2021-03-26T12:43:59.177Z_sm.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; border-style: none; position: relative; max-width: 100%; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center;" fr-original-class="fr-draggable">Nightwing geri döndü! Tom Taylor ve Bruno Redondo ikilisi, bir süredir boşlukta olan Nightwing serisini yüzünden gülümseme eksilmeyen harika çocuğumuza yakışır bir sayıyla geri getirdi. Hafızasını geri kazandıktan sonra Nightwing hayatına tam anlamıyla geri dönen Dick Grayson’ı neler bekliyor hep beraber göreceğiz.Favori çiftimiz Dick ve Babs’in çocukluğundan bir sahneyle açılan bu sayı, daha ilk sayfalardan Tom Taylor’ın yüreğimizi okşayan tarzından ödün vermeyeceğini kanıtlıyor. Blüdhaven sokaklarında gezinirken zorbaların elinden kurtardığı dünyalar tatlısı yavru köpekle evine döndüğünde Barbara Gordon ile karşılaşan Nightwing Bey, tam da parasızlıktan yakınırken dünyanın en iyi babası Alfred’in ona bıraktığı mektubu okuyor. Bane’in ellerinde vahşice can veren Alfred, mektubunda servetini ona bıraktığını açıklıyor. Bir yandan da ailesinin katili Tony Zucco’nun kızı Melinda şehrin belediye başkanı olup, harika çocuğumuzu rahat bırakmayacağının sinyallerini veriyor.Hala Injustice’te Nightwing’e yaptığından dolayı Tom Taylor’a kızgın olsam da, hem Nightwing sevdam hem de yeteneğine olan güvenimden dolayı heyecanla beklediğim bu sayı tam da özlediğim hisleri yaşattı bana. Redondo’nun dinamik çizgileri ise tam olarak Nightwing ruhuna uygun. Yaratıcı takımın değişmesiyle birlikte yeni bir sayfa açılan seriye başlamak için daha iyi bir yer yok açıkçası. Hemen alıp okumanızı tavsiye ediyor, yüzünüzden gülümsemenin eksik olmayacağını garantisin veriyorum. Şimdiden uyarayım ama, arada gözünüzden yaşlar akarsa da şaşırmayın.

Tom Taylor ile ilgili hikayeler