Sevdiğimiz isimlere “içinde yaşamak istedikleri film ya da diziyi” sormaya devam ediyoruz. 47. konuğumuz <a fr-original-style="" href="https://twitter.com/dalitatar" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Deniz Ali Tatar</a>, seçtiği filmlerse <a fr-original-style="" href="https://www.disneyplus.com/tr-tr/movies/yukar-bak/3XiRSXriK0E8" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Yukarı Bak / Up</a> ve <a fr-original-style="" href="https://tv.apple.com/tr/movie/amelie/umc.cmc.3bum7tsq7nui4tlour7vsn19i" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Amélie</a>.İzler izlemez birçok filmin atmosferi içinde kendimi bulabiliyorum. Genelde bu fantastik ve animasyon filmlerde daha sık oluyor. Özellikle Disney ve Pixar&nbsp;animasyonları çocukluğumdan bu yana içinde kendimi hep bulmak istediğim ve baş karakteriyle yakın arkadaş olmak isteyebileceğim filmlerdir. 2009 yapımı Yukarı Bak / Up’daki evin içinde karakterlerle beraber balonlarla uçmak mesela… Evimizi dilediğimiz ve en çok yaşamayı istediğimiz yere götürmek harika bir fikir gibi gelmişti bana filmi izlerken. Bir aşkın başladığı o ev, yıllara meydan okuyor ve çevresindeki yeşillikler gitgide yok olup birer beton yığınına dönüşüyor. Hayat değişiyor, biz değişiyoruz ama yok olmadan, bir hayali gerçek etmeden bu dünyadan göçüp gitmemek istiyoruz. Bir evi uçuran balonlar görselini ne zaman görsem içimde bir şeyler kıpırdanır ve etkilenirim. Belki de imkânsız gibi görünen dilekleri gerçeğe dönüştürme hali, bir maceraya katılmak ve bir cesaret gösterme hareketleri beni etkilemişti. Yukarı Bak yani Up bu açıdan atmosferiyle içinde yer almayı isteyebileceğim bir animasyon film.Ortaokulda sinemaya âşık olmamın nedeni filmlerden bir tanesidir 2001 yapımı Amélie… Yaşadığı acılara rağmen hayata sıcacık bir gülümsemeyle bakan Amélie’nin arkadaşı olmak ve o dünyanın içinde olma hissi harika olmaz mıydı? Filmdeki manavdan alışveriş yapmak veya İki Değirmen Cafe’den iki kahve kapmak harika olabilirdi. Kötü geçirdiği çocukluğun ardından hayatını iyiliğe ve mutluluğa adayan bir kızın peşinden gitmek… Ama başkalarının mutluluğu mu sadece, biraz da kendisi için mutlu olmaz mı insan? O yüzden kendi mutluluğunu da yakaladığı o bisikletli final sahnesi bana mutluluk aşılar… İzleyici olarak biz de Amélie’nin mutluluğuna ortak oluruz bu sefer. Hayal gücüyle başlayan inanılmaz sarsıcı mutluluk, yerini gerçek sevdaya bırakır. Her izlediğimde kendimi bulutların üstünde gibi hissederim. Belki de bu yüzden Amélie’nin atmosferinde olmak, beni huzurlu kılabilir diye düşünüyorum.

Yukarı Bak ile ilgili hikayeler