<img src="https://images.aposto.com/2021/3/2021-04-17T10:53:59.119Z_sm.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Ugh, bu sayı çok iyi. Çizer Michael Walsh’un korku antoloji serisinin ilk sayısının yazar koltuğunda kütüphanesi ödüllerle dolu yazar/çizer serseri çocuk Chip Zdarsky oturuyor. Sex Criminals ile hayatımıza balıklama dalan Zdarsky, kariyer basamaklarını koşarak tırmandıktan sonra pek de zirveden ayrılacak gibi durmuyor. Kendine özgü mizah anlayışıyla bir korku kitabında bile beni kahkahalara boğmayı başardı. Seri, adını aldığı büyülü gümüş paranın zaman içindeki yolculuğunu farklı yazarlarla gün ışığına çıkaracak. İlk sayıda ise pek de başarılı olamayan bir rock grubunu takip ediyoruz.Kitabın açılışında Cuma akşamı saat yedide konsere başlayan triomuzu cayır cayır çalarken izliyoruz. Müzisyen olarak yıllar içinde öğrendiğim şeylerden biri Cuma akşamı saat yedide sahne almanın berbat bir şey olduğu. Haftanın en ölü saati olan bu saatte grubumuz da bomboş bir salona çalıyor. Konserden sonra moralleri bozuk bir şekilde gitaristin evine dönen ekibimiz etrafı karıştırırken garip görünümlü bir madeni para buluyor. Her aklı selim insanın yapacağı gibi parayı cepleyen karakterimiz ertesi gün provada penasını bulamıyor. Pena, bildiğiniz üzere dünyadaki en çok kaybolan şey. Ben penalarımı kaybetmemek konusunda ekstra çaba sarf ediyorum fakat beyefendinin öyle bir niyeti yok sanırım. Pena bulamayıp madeni parayla çalmaya başlayan ekibimiz duydukları inanılmaz müzikle kendinden geçiyor. Bi’ parayla bi’ penayla döne döne çaldıktan sonra hepsinin ortak kararı paranın büyülü olduğu. Verdikleri konserlerle Cuma saat yedide barı tıklım tıklım dolduran ekibi dinlemeye gelen plak şirketinin yetenek avcısı, inanılmaz çaldıklarını fakat artık rock müziğin satmadığını ve disco’ya geçip ünlü olabileceklerini söylüyor. Bu duruma içerlenen edgy rocker gitaristimiz grubu dağıtıp onlardan sonra çalan disco grubuna katılıyor. Sonrasını da artık okuyunca görürsünüz.Hem müzikle alakalı olduğu için hem de Zdarsky’nin kendine has dehasından çıktığı için benim çok merak ettiğim bir kitap olmuştu. Walsh’un çizimlerini ise övmeme gerek yok, kendi gözlerinizle görün. Zdarsky’den dolayı daha az korku daha çok komik bir kitap kendisi. Ama ilerleyen sayılarda Jeff Lemire, Kelly Thompson gibi yazarların korkuya daha çok eğileceğini tahmin ediyorum. Ben okurken birkaç kere kahkaha attım, sizin de bol bol güleceğinizi tahmin ediyorum. Bakması ve okuması oldukça keyifli bu kitabı da size gönül rahatlığıyla tavsiye ediyorum.Kapak: Michael Walsh

edgy rocker ile ilgili hikayeler