Sanem Aytekin Pagliafora

Kitap okumak benim için başka hayatlara sızmak gibi…bu yüzden de biyografik içeriklere ya da yaşanmış olayları hikaye kurgusu ile anlatan kitaplara gider elim öncelikle. O sayfaların arasında kaybolmuşken bir cümle bazen o sıralar kafama takılana ya da hayatımın herhangi bir anına ayna tutuverirse hemen altını çiziyorum hepimiz gibi ve sonra o cümlelerin getirdiği düşünceler beni başka kitaplar almaya itiyor…

Okumayı Cin Ali serileri ile sökmüş, sonrasında Edmondo De Amicis’in Çocuk Kalbi ile başlayan alışkanlığım ile okuduğum kitapları biriktirsem kocaman bir kütüphanem olurdu… ama kitap okumakla ilgili bir başka alışkanlığım ise bir koliyi dolduracak kadar biriktiklerinde onları ya bir kütüphaneye bağışlıyorum ya da hediye ediyorum. sadece vazgeçemediklerim benimle evdeler.

Geçen hafta Nikos Kazancakis’in Zorba’sını tekrar okumaya başladım. yeni satırları çizerek ama sanırım en vazgeçilmez alıntım yine : ‘Mutluluğun, basit ve açık birşey olup, bir bardak şarap, bir kestane, kendi halinde bir mangalcık, ve denizin uğultusundan başka birşey olmadığına aklım yattı. Yalnız, bütün bunların mutluluk olduğunu insanın anlayabilmesi için basit ve açık bir kalbe sahip olması gerekiyordu.