Barış’ın nefesiyle bir mayıs ayında görselinde tüm çocukluğumu görebildiğim fail play albümünün "Bab

Barış’ın nefesiyle bir mayıs ayında görselinde tüm çocukluğumu görebildiğim fail play albümünün "Babamgil" şarkısıyla tanıştım. Gençlik yıllarımda müziğe erişimim genelde CD yoluyla olduğundan, bir albümü baştan sona dinlemek, albümün anlattığı tüm hikayeye kulak kabartmak benim müzikle olan bağımın kuvvetlendiği ilk yıllardan gelen bir alışkanlık. (Yeri gelmişken farklı şarkılarla doldurulmuş, şimdiki çalma listelerine göz kırpan CD’lerin önemini unutmayayım.) Fail play albümü de albüm kapağından şarkı isimlerine oradan da Barıştık mı'nın kolektif ruhuna uzanan merakımla, üretim sürecini özellikle merak ettiğim bir albümdü. Bu vesile ile Barış’ı konuk alınca hem Barış’ın bir müzisyen olarak yolculuğunu hem de bu albüme dair merak ettiklerimi sorma fırsatım oldu.

Trompet yer aldığı her şarkıda beni başka bir ruh haline götürüyor. Fail play albümünde Babamgil ile naif ve çocukluğuma gidişimle başlayan duygu durumum yollar bilinmez ile bilmediğim yollardaki yolculuğumda keyif veren bir eşlikçiye dönüşüyor.

Barış Demirel-Barıştık mı ile fail play albümüyle tanışmış olsam da hikaye T.E.A.R ile başlıyor, bu albümle ilgili hikayeyi ise kayıt dışı kanalımın altında okuyabilirsiniz. Ağahamam Apartmanı'nda Bir Çiçek ve Aşk Fezalarında Meşk Astronotu, T.E.A.R albümden bana en çok dokunan ve en hislendiren şarkılardan. Ayrıca bu sayının kapak illüstrasyon/kolajını yapan Pınar’ın da ilham kaynağı bu iki şarkı ve T.E.A.R albümünde yer alan Sadi Güran çekimi fotoğraf.