Yeni yazı serimizde, sevdiğimiz isimlere “içinde yaşamak istedikleri film ya da diziyi” soruyoruz. Üçüncü konuğumuz Kerem Sanatel

, seçtiği filmse Bebe / Babe (1995).

Hayatımdaki en şaşırtıcı ve en heyecan verici şey çiftliğimdeki bir domuz yavrusunun koyunlarımı güttüğüne tanıklık etmek, en karmaşık dalavere de serbest gezen kümescil dostumun hanemdeki kedigili uyandırmaya çalışmadan mutfaktan bir şey aşırmaya yeltenmesi olacaksa Hoggett’in yerini seve seve alabilirim. Ayrıca bu filmdeki çiftlik fazlasıyla bir Hobbit köyünü andırıyor ama orkla, trolle, Saruman’la uğraşmayıp en fazla Sarman’la haşır neşir oluyorsun. Ataerkil köhnemiş zihniyetin kalıntıları da çoban köpeklerinin afra tafrasından ibaret, kendi aralarında racon kesseler de dillerinden anlamam zaten, en fazla ‘ay bizim Çomar bugün amma çok ürüdü ya, ne derdi var bunun?’ derim. Zaten dostlarımı da yemiyorum, burada yaşamakta hiç zorlanmam yani. Mesela domuzumu kucağıma alıp gezince biri çıkıp ‘günah, haram, ıyy pis hayvan, beslemeyin bunları, etrafı bit pire basıyor’ falan demez. Pandemi dolayısıyla bu filmde yaşamayı seçmiş de olabilirim çünkü konuşan hayvanlar şu anki hayatımıza kıyasla aşırı mantıklı ve normal geliyor bana.