Tanju Baran

Sevdiğimiz isimlere “içinde yaşamak istedikleri film ya da diziyi” sormaya devam ediyoruz. 14. konuğumuz , seçtiği filmse Local Hero (1983).

Daha önce kendime hiç sormamış olmama rağmen -belki bir yerlerde, birileri sormuş ve cevaplamışımdır ama hafızam şu an bana, kendisine yakışır oyunlarından birini oynuyordur- sanki yıllarca bu soruyu bekliyormuş gibi, benzinin alev alma hızına nazire yapan bir tepkime hızıyla yanıt verdim, tabii kendi kendime ve yüksek sesle. Yine de, o kısacık anda, gözümün önüne onlarca imaj hücum etti: Geceyi aydınlatan meteor yağmuru, gökyüzünü boyayan Kuzey Işıkları, yemyeşil doğanın ortasında sinsice etrafı saran sisler, size Londra'da olduğunuzu düşündürtecek hınzır kırmızı telefon kulübesi, sokaklarda terör estiren serseri motosikletli, sahildeki kulübesini bir an bile terk etmeyi düşünmeyen ihtiyar Ben, her zaman hem karakterini hem de kendini oynayan Burt Lancaster… Local Hero, ara sıra memleket hasreti gibi yüreğimi depreştiren, her yıl mutlaka ziyaret ettiğim bir saplantı benim için. Çok uzun zamandır, evimi her özlediğimde kendimi Ferness'te, ya da Google Earth yardımıyla o hayali İskoç kasabasına ev sahipliği yapan Pennan'da buluyorum. Mark Knopfler'ın, film boyunca ara sıra ve kesik kesik işitseniz de sizi teslim almak için finale kadar bekleyen Going Home parçası da (Eh, kendisini sinema tarihinin en iyi film müziği ilan etmemde beis bir yan yoktur herhalde), içinde bulunduğum ortamdan kendimi soyutlamamı sağlayan, sihirli bir ezgi olarak hayatımda büyük bir yer kaplıyor. Bill Forsyth'i ve eşsiz filmi Local Hero'yu kendime saklayacak kadar çok seviyorum ama belki, oralarda bir yerlerde, Knoppler'ın tınılarıyla evine dönmeye çalışan birileri vardır.