"Gizem, söyle bize adada kimle hoşbeş edelim?" diyoruz, mahalleliyi tanımak ve hikâyelerini dinlemek üzere. Başlıyor hemen anlatmaya:"Adada sohbeti meşhur çok kişi var ama ben birkaç tanesini sayayım: Bana adanın gizli sırlarını veren Özcan Germiyanoğlu, üzümünü anlatan Haşim Yunatçı, Reşit Soley ve diğer şarap üreticileri. Derin gastronomi bilgisiyle her seferinde hayran bırakan Selçuk Aykan, ada tarihini dinlemeye doyamadığım Haluk Şahin, Egeli olmayı ve Ege mutfağını iştahımız açılarak konuştuğumuz Saada Delen ve Oya Terzioğlu, canım Vahit (Ulaş) Abi, sohbet ederken çok mutlu olduğum ve bana ilk aquadis midyemi yediren Didem Sürgit, arada yanına kahveye kaçtığım Handan Beydilli, koylarda taş toplama ritüellerine beni de dâhil eden Duygu Soley ve bu satırlara sığmayacak pek çok sevgili adalı..."<img loading="lazy" src="https://images.aposto.com/1200xauto/2021/7/5/1629468006737.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="0.80" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Pek şahsına münhasır bu adalıları nerede bulacağımızı soracak oluyoruz ama gözümüzden okumuş gibi sayıyor Gizem:"Reşit Soley'i Corvus'un bağlarında, Vahit Ulaş'ı Vahit'in Yeri'nde, Saada Delen ve Oya Terzioğlu'nu Madam Niça'da veya Ada'm'da, Özcan Germiyanoğlu'nu mahallede sohbette veya kekik toplamada, Duygu Soley'i adanın koylarında yakalayabilirsiniz mesela. Bir merhaba, bir içten gülümseyle başlarsınız sohbete."

Aylardan nisan. Konserler yok — umut ve festivalin hayali var. Gizem'le (Gezenoğlu) Zoom'da Bozcaada Caz Festivali ve Aposto! iş birliklerini konuşmak için bir araya geliyoruz. Aklımıza düşüyor ada, deniz, rüzgâr. Ama daha erken.&nbsp;Derken geldi haziran. Soli, bir mahalle bir mahalleli yolculuğuna yeni başlamış. Önümüz festival, önümüz yaz. Gider miyiz adaya, rüzgâr atar mı bizi oralara? Soruyoruz Gizem'e, festival vakti adada buluşur muyuz? Anlatır mısın adanı bize? Yazı, kışı nasıldır? Adayı nasıl bilirdin? Neden gittin, neden döndün? Kimler geldi, kimler geçti?Bir anda temmuz bitti, sorular birikti. Aylardan ağustos, serininden bir akşam. Buluştuk otogarda. Yolculuk Bozcaada'ya. Hoşbeş ve uyuklamalar birbiri ardına. Ne de özlemişiz uzundan hâllice yolculukları. Terminallerin hatırlattıkları var aklımızda, hayatın gelip geçiciliği mesela. Burnumuza yaz kokusu gelince mevsimin özgürlükle ilişkisi üzerine konuşuyoruz biraz. Çıplak ayaklar, kumda bıraktıkları iz ve deniz. Aaa, hakikaten de deniz! Vardık Lapseki'ye. Biraz hava alsak mı? Hadi alalım. Açılırız. Biz havalanırken otobüs bizi unutup rüzgârla bir olur mu? Olur, hayat bu. Eyvah yok, çözüm var. Birkaç dakika otobüsün arkasından koştuktan sonra geliyoruz kendimize. Oh be! Günaydın Çanakkale! Otobüsü yakaladık. Yakalamasa mıydık? Dön, dolaş, dur. Geyikli'ye koşarak daha hızlı ulaşır mıydık? Oradan birkaç kulaçla adaya varır mıydık?E gerek yok hayallere, geldik Geyikli'ye. Saat 08.00. Feribot kaçtı mı? Kaçtı! Şurada bir çay içer bekler miyiz bir sonrakini? Pek tabii. İki çay, bir fotoğraf molası. Oradan kumsalda "erkendeniz"cilerle buluşuyoruz. Üç beş kulaç da biz atsak keşke ama nerede? Ah nerede, vah nerede? Feribotta dalgalardan gelen su tanecikleri vuruyor yüzümüze. Son ada ziyaretlerinden konuşuyoruz bu defa. Sonra adada bir Vahit'in Yeri'nin olduğu, otellerin mevkinde çadırların kurulduğu, asmaların en gür ve hür şekilde evleri sardığı zamanlardan. Şimdi&nbsp;"Akşam neredeyiz?" sorusu bir mesai. Madam Niça mı, Ada'm mı, Yalova mı, Hasan Tefik mi?&nbsp;E, hepsi! Yemeğe daha var. Önce kahve. Nerede?&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/saadadelen/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; text-decoration-skip: objects; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Saada</a>, Kahverengi'dedir belki. Shelter'dan sonra adada başka kahveciler de açılmış, Kahverengi de onlardan. Uğrasak mı? Haydi uğrayalım. Gözümüz meyve sebze pazarında kalıyor. Dönüşte de ona.<img src="https://images.aposto.com/2021/7/5/1629467512388.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Bozcaada, Yel Değirmenleri<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom-style: none; clear: both; -webkit-user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Özlediğimiz sokaklar, unuttuğumuz sokaklar; ah, şurada bir yeni restoran, dükkân daha. Bir rüzgâr daha, yol yorgunluğunu alıp götüreninden. Kahverengi'nin köşesindeyiz. Saada da göründü. Özlem gidermeceler, sarılmalar, merhabalar, memnun oldumlar. Bize iki americano, bir esinti. Hemen adalı olduk gibi. Eşin dostun neredeyse, orası evin mi? Yoksa bu, bir kimya meselesi mi? Kimya mimya, adaçayı kokusuyla karışık lavanta ya da ada özlemi ve Kuzey Ege mesaisi başımızı döndürmüş olacak ki yüzler gülüyor. Eşyaları otele değil — eşin-dostun dükkânına — Madam Niça'ya bırakıyoruz. Eller kollar serbest şimdi. İstikamet pazar. "Taze fasulye alsak yapar mıyız Saada?"&nbsp;diye soruyoruz. "Canınız ne çekerse alın, pişiririz." diyor. Bizden iyisi var mı? Yok.Pazardan ekşi elmaları aldıktan, pancarlı zeytini görüp "Bu da neymiş?" dedikten ve adalı dostlarla selamlaşıp hâl hatır sorduktan sonra Taner, Berkok ve Deniz'i beklemek üzere kuruluyoruz Ada'm'ın terasına. Oh, ne güzel esiyor! Aşağıda göz alabildiğine asmalar. Açıyoruz Gizem'in gönderdiği "adalı listesi"ni Alaybey (Türk) ve Cumhuriyet (Rum) Mahallesi hayaline durmak üzere. Çınaraltı'ndan Shelter'a yürüyoruz.&nbsp;Gürkol Bozcaada Şarapları'nda Halit Abi'yle sohbet muhabbet, Özcan Hanım'dan ayaküstü adanın eski günlerini dinlemek için mola verir miyiz? Yol üstünde Veli Dede'den Anna'nın bademli kurabiyesinden de alır mıyız? Elbette. Kulağımıza çalınır mı Rumca sözcükler, öğlen votka buluşmalarına davet edilir miyiz? Akşam için Yalova'ya rezervasyon yaptıralım mı? Yaptırdık bile. Mahalleden çıkıp Tuzburnu'nda Corvus'ta Su'yla bir Vinium Karalahna? Açarız.&nbsp;Oradan yetişiriz Çayır'da kumsalda gün batımına. Turuncu, mor, sarı ve yeni öğreneceğimiz renklerle buluşmaya. Geceye devam ederiz Sapa'da. Bize bir reyhanlı bergamotlu fizz! Vedalaşır sözleşir miyiz yarın için? Akvaryum'da ya da Salhane'de buluşmaya? Pek tabii cuma günü Ayazma Manastırı'nda Fazer dinlerken gün batırmaya. Yeniden. Hayatın döngüsünü ve yaşam coşkusunu kutlamak üzere. Ada'da.Devamı gelecek... Elif &amp; Hazal

Seyahat ve kültür yayını SOLİ, şehirleri ve içindeki farklı kültürel toplulukları araştırmak üzere mahallelere ve mahallelilerin hikâyelerine odaklanıyor. 

Soli, mahallenin esnaflarının, binalarının, sokaklarının, insanlarının hikâyesini anlatıyor.

Soli

Burnumuzda yaz, özgürlük kokusu. Bu hafta Bozcaada sokaklarında Gizem'in peşine takılıyoruz. Anlatır mısın adanı bize? Kumsalda "erkendeniz"cilerle buluşuyoruz. Kimler geldi, kimler geçti buradan?