Nermin Yıldırım

Dokunmadan hissetmek, yaşamak ve bitirmek üzerine bir kitap… Nermin Yıldırım’ın etkileyici eserlerinden biri Dokunmadan gerçekliği ve derin ruhsal hareketliliğiyle beni etkileyen romanlardan biri.

Bazı satırlardaki gerçekliği kabul edemeyip karaktarden rahatsız olduğum, zamanla karakterin dönüşümüyle dönüştüğüm, kültürümüze has modern bir yalnızlığa eleştiri olduğunu düşündüğüm kitaplardan oldu Dokunmadan.

Adalet, yirmi dokuz yaşında genç bir kadın. Hayata ve insanlara dokunmadan, ne mutlu ne mutsuz, öylesine yaşayıp gitmektedir. Ta ki doktoru, ölümcül bir hastalığa yakalandığını söyleyene dek... Hastalığı için kendini suçlayan Adalet, hayatını didik didik ederek, ilk günahını, masumiyetini kaybettiği ilk gerçek suçunu bulmaya çabalar. Bu uğurda çıktığı yolda kendiyle de, içinde yaşadığı ülkeyle de yeniden tanışacaktır.

Okunmalı…