Keşif Sineması’nda konuştuğumuz o filmlerden biriyle ne iyi gider biliyor musunuz?Yirmilerinin sonundaki Daniel, ofisinde oturduğu vergi memurunun söylediğine göre, son üç yıldır sadece 7 dolar kazanmış. Böyle giderse devlet kendisine yardım etmeyi bırakacak. Ayrıksı, talihsiz ve genç Daniel’in Kopenhag sokaklarında geçen siyah-beyaz büyüme hikâyesi Voksne mennesker, renkli yan karakterle süslü bir Dagur Kári filmi.<img loading="lazy" src="https://images.aposto.com/1200xauto/2021/8/2/1631638131243.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.71" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Oh Boy! (2012)<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Yirmilerinin başındaki Niko, ofisinde oturduğu alaycı psikoloğun söylediğine göre dengesiz ve özgüvensiz biri ve alkollü araç kullandığı için kaptırdığı ehliyetini geri almayı hak etmiyor. Ayrıksı, talihsiz ve genç Niko’nun Berlin sokaklarında geçen siyah-beyaz büyüme hikâyesi <a fr-original-style="" href="https://mubi.com/es/films/oh-boy-1991?utm_source=aposto" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Oh Boy!</a>,&nbsp;renkli yan karakterlerle süslü bir Jan-Ole Gerster filmi. Eski Duende okuyucuları, Jan-Ole Gerster’i Eski Keşif Sineması serisinin yönetmenlerinden biri olarak tanıyor.

Günaydın. Eylül ayının tam ortasındayım. Muhtemelen sen de öylesin. İki haftadır Keşif Sahnesi’yle başladığımız yeni içeriklerimize bugün Keşif Sineması da dâhil oldu. Artık iki haftada bir çarşamba günleri tam bu saatte Emre Eminoğlu’nun kalemi ve sesiyle sinema evreninden yeni bir ismi keşfedecek, onunla birlikte keşfe çıkacaksın. İlk konuğumuz Can Kılcıoğlu. Kendisiyle geçen yıl Mixer’de yer alan hem senaryosunu yazdığı hem de kürasyonunu üstlendiği <a fr-original-style="" href="https://vimeo.com/396878912/" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Biz Aslında</a> sergisiyle tanışıp bir de <a fr-original-style="" href="https://www.birgun.net/haber/1-senaryo-11-sanatci-ve-sinematografik-bir-sergi-biz-aslinda-284625" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">mini röportaj</a> gerçekleştirmiştim. Yolumuz tekrar kesişti. Birazdan onu daha yakından tanıyacak ve “ısrarlı saçmalık”ların peşine düşeceksin. Cuma günü görüşmek üzere.&nbsp;Tekrarlara, TanerNeler var bu sayıda? 🎥 Fuaye: Yeni Keşif Sineması'nın ilk satırları 🎬 Keşif Sineması: Disiplinler arası buluşmalardan, "ısrarlı saçmalık"lara: Can Kılcıoğlu 🎧 Podcast: Emre Eminoğlu ve Can Kılcıoğlu'nun Nordik sineması sohbeti 🍿 Beslenme çantası: Can'ın keşif tarifi 🎞 İki süper film birden: Voksne mennesker&nbsp;&amp; Oh Boy!<img src="https://images.aposto.com/2021/8/2/1631632033117.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/emre.eminoglu/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Emre Eminoğlu</a>&nbsp;ve&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/cankilcioglu/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Can Kılcıoğlu</a>, Moda'da sohbette<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">FUAYE</h2>Yeni Duende’nin ve Yeni Keşif Sineması’nın ilk satırları bunlar. Sen okurken biz tüm bu yenilikler ve okuduğun bültenin çerçevesi üzerine haftalarca konuşmuş, birkaç podcast kaydını çoktan almış, Ege sahillerinde filmler izleyip Başka Sinema Ayvalık Film Festivali’nden bildirmiş olacağız. “Bültenin çerçevesi,” dedim, değil mi? İzlemek ya da “keşfetmek” üzere olduğumuz bir filmin öncesinde, o yolculukta bize eşlik edecek dostlarımızla, yabancılarla ya da atıştırmalıklarla bir araya geldiğimiz fuaye alanından adını alan bu bölümün yanında, şu açıklama yer alıyor notlarımda: “Kişisel bir giriş: Hayatta neler olup bitiyor?” Hayatta bu yeniliklerin, ilk buluşmanın heyecanı var.Bir adım geriden:&nbsp;2013 baharı. Henüz işim de gerektirmediğinden genellikle İstanbul Film Festivali’nde yerli filmleri izlemeyi tercih etmezdim o zamanlar. Sonraki aylarda Türkiye Sineması bölümü filmlerini gelecek yorumlara ve dağıtılacak ödüllere göre vizyona bırakmayı tercih ederdim. <a fr-original-style="" href="https://mubi.com/tr/films/karnaval/cast" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Karnaval</a>’ın festival kitapçığındaki görseli dikkatimi çekmişti: Otomobilin önünde bir adam, yanında bir halı yıkama makinesi ve arkada öfkeli bir kadın. Sırasıyla Serdar Orçin, henüz ilk filminde rol alan bir halı yıkama makinesi ve Tülin Özen — gülümsemiştim. Filmin tek seansı, aynı zamanda filmin gala gösterimiydi. Çizelgemdeki bir boşluğa denk gelince, ekledim programıma Karnaval’ı. “Tam bir keşif filmi,” diye düşündüm. 9 Nisan günü, Atlas Sineması’na girdiğimde, yüzlerce insanın benim gibi düşünmüş olduğunu gördüm: Merdivenler bile doluydu. Can Kılcıoğlu, İzmirli; Karnaval&nbsp;da zaten tam bir İzmir filmi. Kocaman bir gülümsemeyle izledim.2020’ye ışınlanalım: Pandeminin hemen öncesi, insanların kalabalıklar içinde, sağlıklarını düşünmek zorunda olmadan eğlenebildiği günlerdeyiz. Arkadaşım Ali, beni Moda'da bir mekânda geçtiğimiz dönem hocası, şimdiyse arkadaşı olan Can’la tanıştırıyor. “Aa!” diyorum, “Can Kılcıoğlu. Karnaval?” Daha sakin ve sessiz bir gün, başka bir yerde, muhtemelen yine Moda’da, sohbet edelim diyoruz. Bugüne kısmetmiş, bir podcast’e.İlk buluşma: HOOD Base’in önündeki masada oturuyoruz. Ekip ilk bölüm endişemi gidermeye çalışırken ilk konuğum sokağın başında beliriyor: Can Kılcıoğlu. “Benim de atölyem hemen Moda’da, Papatya’nın orada,” diyor, çok uzaktan gelmemiş meğer. Zaten sohbet etmeye başlar başlamaz o tanıdıklık ve yakınlık hissini fark ediyorum. Anlıyorum ki Can’ın, bundan sekiz yıl önce, tesadüfen festival programıma koyup izlediğim ilk uzun metrajlı filminin bende bıraktığı gülümseme hâlâ içimde bir yerde duruyor.&nbsp;Sinemayla ilişkisi bir yana, sanatın farklı dallarıyla, görsel sanatlarla, tiyatroyla, fotoğrafla, şiirle yolları kesişmiş ve kesişmeye devam eden biri Can. Yeni projeleri üzerinde çalışırken bir yandan sinema öğretmeyi, eğitim vermeyi sürdürüyor; bir yandan da sinema ve görsel sanatları buluşturan işleri ve iş birlikleriyle sergilerde karşımıza çıkıyor. Onu keşfediyor, onunla keşfediyoruz. Kaydın ardından, 2014’te kurduğu <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/estaatolye/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Esta Atölye</a>’ye geçiyor, içeriye dolan güneş ışığı kadar tatlı sohbetimize devam ediyoruz. Bizi bekleyen onlarca haftada, farklı konuklar ve farklı mekânlarda yapacağımız gibi. Fakat ilk buluşmanın heyecanı, tadı bir ayrı oluyor.Emre

Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.

Sinema ve müzik evreninden söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları.

Duende

Can Kılcıoğlu'yla ilk uzun metrajlı filmi Karnaval’la başlayan keşif yolculuğu, Dagur Kári sinemasına ve Nordik sinemanın “ısrarlı saçmalık”larına uğrayarak sonlandı.

Keşif Sineması #1.1: Can Kılcıoğlu

Kültür hakkında yayımlanan makaleler ve yayınlar

Kültür

Sinema ve TV hakkında yayımlanan makale ve yayınlar

Sinema & TV

Müzik hakkında yayımlanan yayınlar ve içerikler.