Aposto'nun bu haftaki konuğu Sinem.

Kendisi Aposto!'da yayıncı ilişkilerinden sorumlu. Ofisin olmazsa olmazlarından. Kalamışlı olan Sinem, etkinlikler arasında kaybolan "Bizim yeni bir şeyler yapmamız lazım!" heyecanıyla daima fikre ve öneriye açık birisi. Ofisteki bitkiler ondan soruluyor. Cevapları da İstanbul kadar dolu dolu. Buyurun.

1- Senin için bir hayalim var: İstanbul’un yeniden yapılandırılması gerekiyor. Şehrin bir ürün olduğunu düşünelim. Bu ürüne sahip olmanın avantajları neler, ne gibi eksik yanları var ve bunları nasıl düzeltirsin?
İstanbul… Uçaktan bakarken parlak ve düzenli yakından bakıldığında kaosun şehirle beden bulmuş hâli, çocukluğumuzun patlayan şekerli sakızları gibi sürprizli, cam gibi kırılgan ama bitter çikolata gibi tatlı acı biri. İstanbulla sahiplik ilişkisi kurmak demek çok kompleks bir ürüne sahip olduğunu kabul etmek bence. Her köşesinde gizli bir hikâye barındırması, sürprizlerle dolu olması ve hayatta beklentilerin gerçekleşmeyeceğini tatlı dille her seferinde öğretmesi en büyük özellikleri. Bütün bu özellikleri çok uzun yıllar boyunca farklı özellikler eklenen bir oyunu çağrıştırıyor. İstanbul her seferinde kahramanlarına sonsuz ihtimal sunan bir oyun gibi. Bu oyun bireylerin farkındalığını ve dayanıklılığını artırmakla birlikte zihnine ve yaşamdan aldığı keyfe iyi gelmediğini düşünüyorum. Oyunu tasarlayan ekibin oyundaki güncel özellikleri değerlendirmede ve yeni özellikler eklemeye katkı sunacak bir etik kurula ihtiyacı olduğunu düşünüyorum. Bu kurul neler yapmalı dersen;

• Oyuna dâhil olacakların kabul sürecini ve onboarding’ini yeniden gözden geçirmesi,
• Yıkılanlar ve dönüşenleri sorgulatarak tepki göstermesi,
• Şehirdeki anlık çıkan krizlerde etiği gözeterek optimal çözümler geliştirmesi,
• İstanbul ürününü “mega-ürün” olarak görmeyi bırakıp başka küçük ürünler oluşturulması gerektiğini kabul ettirmesi gerekiyor.

2- İstanbul’da daha önce hiç yapılmamış bir etkinlik düzenlenecek. Müzik, sanat, edebiyat hatta mühendislerin de katılacağı süper üst-düzey bir etkinlik organize ettiğini düşünelim. Senden hayali bir mekân, bir konsept ve davet edeceğin kişilerin listesini öğrenebilir miyiz?
Eski kullanılmayan bir fabrikada İstanbul’u oyunlaştıracağım bir etkinlik tasarlardım. Farklı odalarında İstanbul’un farklı konseptlerinin eş zamanlı ve zamandan bağımsız olarak deneyimlenmesini sağlardım. Biraz daha detaylandıracak olursam; bir odada Karaköy’de rakı-meze hissi yaratılırken diğer bir odada Çukurcuma eskici dükkanları deneyimlenirdi. Üçüncü bir odada İstanbul merkezli bir girişimin lansmanı yapılırken yan odasında Ocean vs Orientalis etkinliğinde bulurdun kendini. Serbest kürsüsünde farklı farkındalık konuşmaları doğal akışında olmaya devam ederdi. Caddebostan sahilde bisiklet turuna çıkmanın ardından soluğu Belgrad Ormanı’nda alacağın özgür bir İstanbul deneyimleme etkinliği düzenlerdim. Şehrin kompleks ve çok yönlülüğü 24 saatlik bir deneyim merkezinde tecrübe edilirdi. Bir topluluk merkezi, bir bireysellik alanı; beraber olma hâli, ayrılıktan beslenme ve yeniden buluşma imkânı. Davet etmektense başvuru üzerinden katılımcıları seçerdim. İki aşamalı bir başvuru süreci olurdu; birinci soru, başvuranların İstanbul’u bir insan olarak çizmesi, ikinci olarak İstanbul’a karşı his, düşünce ve eğer ilk kez geliyorsa beklentilerini soyut olarak resmetmesi. Herhangi bir resim kabiliyeti beklentisi değil İstanbul perspektifi üzerinden davetiye kazanırdı.

3- İstanbul’da gün doğumunu ve gün batımını izleyebileceğimiz bir köşe önerisi alabilir miyiz?
Gün doğumu için Moda sahili ile Yoğurtçu Parkı’nın kesişim köşesi, gün batımı için Burgazada Madam Marta’nın bir yan koyu. Bu köşelerde yüzünüzü gülümsetecek birini de yanınızdan eksik etmeyin.