Shaun of the Dead!

Londra’nın kuzey yakası çok da eski sayılmayacak zamanlara kadar şampiyonluk iddiasına sahip olmasa da birbirine diş geçirmekle yetinmeyip ilk 4 sırada yer almak için keyifli mücadele veren iki güzide kulübe sahipti. O iki kulübün özellikle bu sezonun başlamasıyla beraber henüz sezona başlayamamaları bu haftaki filmin kafamda belirmesini –maalesef- kahkahalarla sağladı.

Edgar Wright’ın filmografisinin sübjektif bir yorum olduğunu bilsem de en keyifli filmi olan 2004 yapımı “Shaun of the Dead”i beni kahkahalara sürüklemekle kalmadı tekrar izlememi sağladı. Filmin lokasyonunu merak ediyorsanız bunu ortadan kaldırmak boynumun borcu: Kuzey Londra! Filmin, korku-komedi olarak adlandırılabilecek türdeki diğer örneklerden ayrılıp öne çıkmasını sağlayan en önemli nokta, komediyi, korkuya hakaret edercesine izleyicinin üstüne boca etmeyip dengeyi sağlaması. Bu gerçekleştiğinde de Shaun gibi biz de hem korkuyor hem de eğleniyoruz. Wright, zombi ve zombilik olgusunu da alegorik bir şekilde ele almaktan geri durmuyor film boyunca. Bunun oluşmasını sağlayan en akılda kalıcı sahnelerden birinin Shaun’ın henüz zombiler tarafından ısırılmamış olsa da zombi taklidi yaparak, yanındakilerin ona koşulsuz, şartsız inanıp zarar vermemesini sağlayıp ardından da hayatını kurtarıp o kalabalıktan uzaklaşmasını gösterebilir ve günlük hayatlarımıza baktığımızda yansımalarını kolaylıkla fark edebiliriz…

Spoiler vermemek için kendimle bar kavgası yapsam da filmin son sahnesini düşününce, Arteta ve Espirito-Santo’dan hangisinin sağ, hangisinin sağımsı bir yerde yer alacağını merak ediyorum. Ha umarım maçın gidişatı filmdeki talihsiz Londralılar gibi bizi de zombiye dönüştürmez…