“Bozacının şahidi şıracı”

Osmanlı’da iki tür boza vardı. Biri günümüzde de tüketilen Arnavutların tatlı bozası, diğeri ise Ermeniler tarafından yapılan fazla mayalanmış, ekşi ve sarhoş eden yüksek alkollü bir boza türüydü. İşte buna mırmırık boza denirdi. 16’ncı yüzyılda içki yasaklanınca ahali çareyi bol bol mırmırık boza tüketmekte bulur. Yasaklar durur mu, mırmırık bozanın tüketimi artınca dönemin içki yasaklarına o da dahil edilir.

1928 yılına gelindiğinde ise ahali çareyi bu sefer keskin şırada bulur. Çünkü 1927’de rakı fiyatları, ispirto işinin tekel idaresine verilmesiyle artmaya başlar.

İster padişah fermanı olsun ister cumhuriyet tekeli, bozacının yaşadıklarının şahidi şıracıdır.