Bu hafta New Yorker’da çıkan <a fr-original-style="" href="https://www.newyorker.com/podcast/politics-and-more/lina-khan-vs-big-tech?utm_source=aposto" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Lina Khan profilini</a> okuduk. 32 yaşında Federal Ticaret Komisyonu’nun başına gelen Khan’ın Big Tech’e karşı mücadele veren bir figur olarak nasıl yükseldiğini anlatan yazıyı herkese tavsiye ederiz.

Bu hafta,🛣️ &nbsp;Libra Softworks’ün yatırım turundan,🖼️ &nbsp;Meta’nın casus yazılımlarla mücadelesinden,🎯 Yerli girişim Evraka’nın atık yönetimi teknolojisinden bahsediyoruz.&nbsp;Geçen hafta da bahsetmiştik, pandeminin de zorunlu ve hızlı dijitalleşmeyi teşvik etmesiyle en fazla düşünülen konulardan biri “işin geleceği”. Bununla beraber de ele alınan en popüler konu yapay zeka ve otomasyonun neden olacağı teknolojik işsizlik.Teknolojik işsizlik aslında ilk defa 1930larda İngiliz ekonomist John Maynard Keynes tarafından ortaya atılan bir terim. Keynes, otomasyonun daha az işçiye ihtiyaç duyulmasına yol açacağına ve büyük bir işlevsiz erkek kesmi yaratacağına inanıyordu. Keynes’in iddialı o senelerde o kadar konuşuldu ki New York Times 1940’larda teknolojik işsizlik iddialarına “eski haber” damgası vuruyordu.&nbsp;Bu durum o zamandan beri her Amerikan başkanı ve ünlü düşünür tarafından ele alındı. Einntein 1931 yılında “insanlar tarafından yapılan makinalarının yaratıcılarını işlevsiz kılacağını”, Stephen Hawking 2016 yılında “otomasyonun beyaz yaka işlerin yerini alacağını” iddia etti.Velhasılkelam, 1950 Amerikan anketlerinde yer alan 271 iş incelendiğinde sadece “asansör operatörlerinin” otomasyon nedeniyle tamamen kaybolduğu, diğer işlerinin şekil ve hal değiştirildiği görüldü.Konuya iyi yanından bakmayı deneyelim ve soruyu “kimin teknolojik işsizikten etkilenmesi imkansız?” olarak soralım. Doğru cevap: otomatize edilmesi karlı olmayacak kadar kültürel pratiklere bağlı olanlar. Örneğin bizim toplumuzu özel yapan kilimciler, terziler, kunduracılar ve marangozlar. İnsanlara insanlıklarını hatırlatan şeflerin ve zanaatkarların emeklerini verileştirmek ve otomatize etmek o kadar finansal olarak mantıksız ki, hiç bir yapay zeka buna kalkışmayacak :) Öte yandan otomasyon bazı fiziksel işleri yok ederken toplumu daha donanımlı işleri yapmaya teşvik edecek.Yani o zaman, günümüzdeki “seramiğe düşen ev kadını” ve “zanaata önem veren mimarlık” akımını, her şeyin hızla değiştiği kırılım çağında bir yavaşlama ve zamansızda kalma isteğinin toplumsa dışa vurumu olabilir mi?

Teknolojinin sosyal ve çevresel sorunları nasıl çözebileceğine dair tartışmalara aşinalığın olsun. Her ayın 2’inci ve 4’üncü Perşembe günü, yeni bir disiplin olan teknoloji sosyolojisine dair her konuyu burada yakalayabilirsin.

Bu hafta New Yorker’da çıkan Lina Khan profilini okuduk. 32 yaşında Federal Ticaret Komisyonu’nun ba