“Bülbül hamûş, havz tehi, gülistan harap!”

Divan şiirinin 19. yüzyıldaki son temsilcilerinden Keçecizâde İzzet Molla’nın en manalı beyitlerinden biri. Günümüz Türkçesine uyarlarsak;

“Âlemin öyle bir bahar mevsimine geldik ki;
Bülbül suskun, havuz boş, gül bahçesi harâp olmuş!”

anlamına geliyor. 1932 yılında Mehmet Selahattin için anlamlı olan bu beyit, bugün de kimileri için dönemin kendisini anlatıyor.