Şirret
Geçimsiz, huysuz, kavga çıkarmayı seven kişiler için kullanılır. Arapça “şrr” kökünden türeyen “şirrat” kelimesinden gelmektedir. Sıfat olarak kullanılması Türkçeye özgüdür. Türkçedeki ilk kullanımı 1400 yılından önce Dastan-ı Ahmet Harami’de görülmüştür.



