Arapça ile ilgili hikayeler

Epstein öldü ama onu yaratan arzu yani "Tantalos'un bahçesi" hâlâ orada. Ama artık biliyoruz: O bahçenin kapısı, kolektif vicdanla açılır. İfşa, bu vicdanın pratik hâlidir. Kriz ise vicdanın açığa çıkma anıdır. Bugün, öfkemizde boğularak ya da bilincimizin bir yanı ile doyumsuzluktan beslenerek yaşamı kurutan o bahçeye arzulayarak bakmak yerine özgürlüğün kapısını aralayacak şu soruyu sorabiliriz: Gücü erkeksizleştirmek, mülkiyeti toplumsallaştırmak, vicdanı kamusallaştırmak için gerçekten ne yapıyoruz?

Bugün "muhallebi" deyince akla hep aynı tarif gelse de tarih boyunca bu ismin altına çok daha fazla yemek girmişti. Saray mutfağında etli ve etsiz çeşitleri bulunur; çarşılarda yazın su muhallebisi, kışın koyu kıvamlı sütlü tatlılar satılırdı. Süt, nişasta ve şeker gibi temel malzemeler zaman içinde farklı bağlayıcılarla, yerel damak alışkanlıklarıyla, dönemin ekonomik koşullarla biçim değiştirdi. Bu sade tatlı, geçmişle nasıl bir kültürel bağ kuruyor, hafızamızda neden hâlâ bu kadar yer tutuyor?

Şarkı sözlerinin yazarı Âşık Ömer, sevgilinin benlerini, keşfedilen ilk ve en basit noktalama işareti olan noktaya benzetir. Şair Didem Madak ise bir zamanlar “nokta” olan benlerin, kanayan birer “virgüle” dönüşebileceğini hatırlatır. İlhan Berk'in "usçu, diktacı, buyrukçu" olarak anlattığı noktanın tarihi, kullanımı ve özel durumları üzerine...