İstanbul’da 10 kilometrelik bir taksi yolculuğu yaklaşık 551 TL tutuyor. Türkiye’de tedavüldeki en büyük banknot ise 200 TL. Yani bu görece kısa mesafeyi nakit ödemek isteyen birinin cebinde en az üç adet 200 TL’lik banknot bulunması gerekiyor. Tam para vermek istemeniz durumunda cebinizdeki banknot sayısı da artıyor. &nbsp;İstanbul’a bu anlamda en yakın şehir, uygulama üzerinden toplu taşıma hizmetinin çok yaygın olduğu ve taksi ücretinin pahalı diye bilindiği Londra. Burada 10 kilometre için ödeyeceğiniz taksi ücreti yaklaşık 46 pound ve bu ücret ülkedeki en büyük banknot olan 50 sterlinle karşılanabiliyor.Roma’da aynı mesafe taksi ücreti yaklaşık 14 Euro; bu, tedavüldeki 500 avroluk en büyük banknotun küçük bir bölümüne denk geliyor. Mexico City’de de yaklaşık 52 pesoluk yolculuk için 1.000 pesoluk en büyük banknot fazlasıyla yeterli geliyor.<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Bu karşılaştırmada İstanbul, 10 kilometrelik taksi ücretinin ülkedeki en büyük banknotun değerini aştığı, hatta bu banknotlardan en az üç adedini cebinizde taşımanızı gerektiren tek şehir. En büyük basılı banknot değerinin, 10 kilometrelik taksi ücretine oransal karşılaştırmasında İstanbul’un oranı %276 (551/200) iken Londra’nınki %92 (46/50), Roma’nınki %3 (14/500), Mexico City’ninki ise %5 (52/1.000).</li></ul>Üstelik kıyasa tabi tutulan mesafe, yalnızca 10 kilometre gibi görece kısa bir yol. İstanbul’da iki yaka arasındaki merkezî noktaları kapsayacak şekilde Boğaz Köprüsü'nü taksiyle geçmek istediğinizde, nakit ödeme için cebinizde taşımanız gereken banknot sayısı daha da yükseliyor.Mesele yalnızca taksi ücretinden de ibaret değil. Ulaşım, yemek ve diğer sosyal harcama kalemleri düşünüldüğünde, uzun süredir üst-orta gelir grubuna dahil bir kişinin günlük harcamalarını yalnızca nakit parayla karşılaması imkansız hâle gelmiş durumda. Bu kişilerin harcamaları için kredi kartı bulundurmak ve harcamalarını bankalardan ödünç aldığı para yoluyla yapmaktan başka bir şansı bulunmuyor.“Kredi kartı veya para, ne fark eder ki zaten” diye düşünenler olabilir ama bu iki mal veya hizmet tedarik metodu esasen birbirinden tamamen farklı. Adı üstünde bir kredi kartı harcamasında kişinin, finans kuruluşundan ödünç aldığı bir parayı belirli bir vadede geri ödeme taahhüdü ile harcaması söz konusu. Buna karşın menkul bir değer olarak para, kimin elindeyse mülkiyeti ona ait kabul edildiğinden parayla yapılan alım-satım işleminde kişi mülkiyetine sahip olduğu bir maddi değeri tüketir. &nbsp;Bu açıdan bakıldığında tedbirli davranmayı seven bir kişinin, ödünç almak yerine sahibi olduğu bir parayı&nbsp;tüketim aracı olarak kullanması oldukça anlaşılır bir tercih olarak öne çıkabilecekken ne yazık ki bu tercihin bugünün Türkiyesi’nde bir geçerliliği kalmamış durumda.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Peki taksiye binerken ya da diğer harcamalar için cebimizde bir tomar para bulundurma zorunluluğuna neden olan süreç nasıl işliyor? Diğer bir deyişle, ülkedeki en büyük basılı banknotun değerini kim ve nasıl belirliyor?&nbsp;</li></ul>Para basma imtiyazı yasama organına ait iken bu yetki çoğu ülkede olduğu gibi bizde de 11 Haziran 1930 tarihli ve 1715 sayılı Kanun (yeni 1211 sayılı Kanun) ile T.C. Merkez Bankası’na devredildi. İlgili kanunun “Banknotların değiştirilmesi” başlıklı 37. maddesinin a bendinin ilk cümlesi doğrultusunda Merkez Bankası; “tedavülde bulunan banknotları gerekli gördüğü zaman yeni emisyonlarla değiştirme” yetkisini haiz.&nbsp;Bu noktada söylemek gerekir ki kara parayla mücadele ve paranın dolaşımının kayıt altına alınması&nbsp;gibi politikalar nedeniyle de yüksek değerli banknotların basımından kaçınılabiliyor. Buna en dikkat çekici örnek, Avro Bölgesi'nin 500 avroluk banknotu. Avrupa Merkez Bankası, 4 Mayıs 2016 tarihinde, 500 avroluk banknotun mali suçları kolaylaştırması nedeniyle bu banknotun üretiminin kalıcı olarak durdurulmasına karar verdi ve banknotun ihracı 2018 yılı sonu itibarıyla sona erdirildi. Basılmış olanların geçerliliği ise devam ediyor.&nbsp;Buna karşılık yüksek enflasyonla yaşayan ülkelerde yüksek kupür basmama kararında, bunun enflasyonun kabul edildiği yönünde bir algı yaratacağı kaygısının da etkili olabildiği görülüyor.&nbsp;Türkiye’de 200 TL’lik banknot ilk kez 2009’da tedavüle girdi&nbsp;ve aradan geçen 17 yılda daha yüksek değerli bir banknot basılmadı. Bu zaman zarfındaki resmî enflasyon oranı ise 2010 yılından bu yana (2010 ve 2025 dahil, 2026 hariç) aritmetik olarak toplandığında yaklaşık %350’yi; kümülatif olarak hesaplandığında ise yaklaşık %1830’u buldu.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Başka bir ifadeyle aynı dönemdeki genel fiyat seviyesi yaklaşık 19 katına çıkmışken basılı en büyük banknot kupürünün yeniden değerlenmesine gerek görülmemesine nasıl bir yorum yapılabilir emin değilim. Buna karşın terazinin bu kadar şaşmasının uluslararası boyutta bile gülünç bir duruma işaret ettiği açık görünüyor.&nbsp;</li></ul>Velhasıl “enflasyon yüksek değil” algısının hasıl olması için ya ödünç aldığımız bir parayı kredi kartı vasıtasıyla kullanmak ya da cebimizde tomar tomar para ile gezmek zorunda bırakılıyoruz. Cebimde sayısını bilemediğim bir banknot yığını ile harcama yapmaya çalışmak benim aklıma enflasyonun geldiği noktadan başka bir şey getirmese de, sanırım para politikası düzenleyicilerinin amaçladığı algı bunun tersi.Sonuç olarak, cebi şişkin dolaşma hissinin cazibesine kapılanlar elbet olabilir ama görünen o ki, 200 TL'den daha büyük değerde banknot basım haberi, vatandaşların ekseriyeti için ceplerinde uluslararası normlara uygun fizikî para bulundurma müjdesi olarak kabul edilecek. Bu müjdeyi ne zaman alırız, kim bilir!

Finans dünyasındaki tüm önemli gelişmeler ve makro-iktisadi meseleler, derinlemesine bir perspektif ve sebep-sonuç ilişkileriyle her pazartesi ve cuma e-posta kutunda.

Finans dünyasındaki en önemli gelişmeler.

EXANTE

İstanbul, 10 kilometrelik taksi ücretinin ülkedeki en büyük banknotun değerini aştığı, hatta bu banknotlardan en az üç adedini cebinizde taşımanızı gerektiren nadir şehirlerden... Türkiye’de 200 TL, 2009’dan bu yana tedavüldeki en büyük banknot olmaya devam ederken genel fiyat seviyesi yaklaşık 19 katına çıktı. Peki taksiye bir tomar nakitle binme zorunluluğu Türkiye’ye mi özgü ve vatandaşları kredi kartına mahkum bırakan süreç nasıl işliyor?

Kredi kartı mahkumları: Taksiye bir tomar banknotla binme zorunluluğu Türkiye’ye mi özgü?

Türkiye’nin gündemine oturan CHP'nin son kurultayına ilişkin süreci “mutlak butlan” tabiriyle tartışmanın etimolojik yansımalarından başlamak istiyorum.&nbsp;Kurultayın iptalini isteyen davacıların hukuksal olarak dayandıkları temel düzenleme Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 27. Maddesi hükmü. İlgili maddenin başlığı ise “kesin hükümsüzlük”. Mutlak veya kısmi butlan tabirleri ise 1 Temmuz 2012 tarihinde değiştirilen TBK’nın, değiştirilmeden önceki metninde yer alan ve öz Türkçe hukuksal ifadelerin kullanımının sağlanması amacıyla kanun metninden çıkarılan ifadeler.&nbsp;Ezcümle, biz güncel bir sorunu Arapça kökenli eski kanun ifadeleriyle tartışıyoruz. Kanunda yer alan açık tercihe rağmen,&nbsp;Arapça terminolojiye olan tutkumuzun öne çıkışı, bu sürece dair güzel bir satır altı okuması olarak işaretlenebilecektir. &nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">“Mutlak butlanı” anlamaya devam edelim. Yukarıda bahsettiğim TBK md. 27 hükmü şöyle diyor: “Kanunun emredici hükümlerine, ahlaka, kamu düzenine, kişilik haklarına aykırı veya konusu imkansız olan sözleşmeler kesin olarak hükümsüzdür.” &nbsp; &nbsp;&nbsp;</li></ul>Mutlak butlanın en klasik üniversite kürsü örnekleri kanuni şekle aykırı yapılan hukuksal işlemlerdir. Güncel soruna uyarlayacak olursak CHP’nin 4-5 Kasım 2023 tarihli 38. Olağan Kurultay’ı nikah memuru önünde yapılmayan evlilik beyanı, tapu dairesinde gerçekleşmeyen taşınmaz alım satımı gibi değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmeyi yapan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi ayrıca, Kurultay’ın yapıldığı andan itibaren ortaya çıkan bütün sonuçlarının engellenmesine ilişkin tedbir kararı vermek suretiyle, gerçekleşen Kurultay’ın mutlak olarak batıl bir hukuksal işlem olduğuna hükmetmiştir.&nbsp;Mahkemenin bu yöndeki hükmünün dayanağı ise Kurultay’da oy kullanan bir kısım delegeye para verildiği, bir kısmına değişik il ve ilçelerde belediye başkanlığı ve belediye meclis üyeliği adaylığı taahhüt edildiği, bir kısım delege ve yakınlarına da market alışveriş kartları dağıtıldığı ve bu gibi yollarla delegelerin gerçek iradelerinin menfaat karşılığı saptırıldığı değerlendirmesidir.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Diğer bir deyişle, bu saptırma faaliyeti olmasaydı bir kısım CHP delegesinin iradesinin Özgür Özel yerine Kemal Kılıçdaroğlu’na yönelebileceğine ve az farkla (18 oy) Özgür Özel lehine biten Kurultay sonucunun değişebileceğine hükmedilmiştir mahkeme tarafından.&nbsp;</li></ul><h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Uyuşmazlığın çözümünde kim görevli?</h2>Mahkeme kararını mercek altına aldığımızda tartışma yaratacak çokça başlık bulmak mümkün. Buna karşın bu tartışmalardan temel olarak, MHP Genel Başkan Yardımcısı Feti Yıldız’ın sonradan silinen tweetlerinde de yer alan uyuşmazlığın çözümünde seçim yargısının mı yoksa halihazırda olduğu gibi genel yargının mı&nbsp;görevli olduğu tartışmasına değinmek gerekecektir.Türk Hukuku’nda faaliyetin konusuna veya türüne özgü yargısal denetim mekanizmalarının oluşturulması, karşılık bulan ve uygulanan bir ilkedir. Askerî yargı, spor yargısı, seçim yargısı gibi faaliyetin türüne özgü disiplin ve kontrol mekanizmaları kanunlar ve ikincil mevzuatlar kapsamında düzenlenmektedir. Bugün ortaya çıkan tartışma ise denetim ve disiplin mekanizmaları özel olarak düzenlenmiş seçim faaliyetlerine, Türk Medeni Kanunu, TBK gibi genel nitelikte kanunların hangi durumda ve ölçüde uygulama alanı bulacağına ilişkindir. Bunun için ilk bakılacak yer faaliyete özgü özel kanunun kendisi olacaktır.&nbsp;Sözgelimi, futbol faaliyetine ilişkin disiplin yargısını düzenleyen 5894 sayılı Türkiye Futbol Federasyonu Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun’un “Tahkim Kurulu” başlıklı 6. maddesinin 6. fıkrası, konuyu tartışmaya uzak biçimde şu ifade ile çözüme kavuşturmaktadır:&nbsp;<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(255, 225, 68); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(255, 225, 68); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">“Tahkim Kurulunun, futbol faaliyetlerinin yönetimi ve disiplinine ilişkin kararları kesindir.”</blockquote>Bir futbolcunun aldığı disiplin cezasının, bir asliye hukuk mahkemesinde mutlak butlana maruz bırakılma ve başından itibaren yok sayılma ihtimalini ortadan kaldıran bu açık düzenleme karşısında Siyasi Partiler Kanunu’nun ilgili maddesinin bu açıklıkta olmayıp tartışmalara zemin hazırlayacak nitelikte bir düzenleme olduğu iddia edilebilir. Siyasi Partiler Kanunu md. 121 hükmü şu şekilde ifade etmektedir:&nbsp;<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(255, 225, 68); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(255, 225, 68); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">“Türk Kanunu Medenisi ile Dernekler Kanununun ve dernekler hakkında uygulanan diğer kanunların bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri, siyasi partiler hakkında da uygulanır.”&nbsp;</blockquote>İşte bu düzenleme, Kurultay’ın asliye hukuk mahkemeleri önüne getirilmesine cevaz veren hükümdür ve Kemal Kılıçdaroğlu yandaşı davacıların iddiası&nbsp;da doğal olarak “genel nitelikteki kanunların ilgili düzenlemelerinde Siyasi Partiler Kanunu’nda yer alan düzenlemelere aykırı hükümler bulunmadığı” yönünde olacaktır.Acaba öyle mi?Ben bir hukukçu olarak Sayın Feti Yıldız gibi konuya şüpheyle bakıyorum. Öncelikle olarak Siyasi Partiler Kanunu’nun siyasi partilerin seçimlerini düzenleyen 21. maddesinin 11. fıkrası açıktır ve “seçim sonuçlarını etkileyecek ölçüde bir usulsüzlük veya kanuna aykırı uygulama nedeniyle” ortaya çıkacak ihtilaflarda ilçe seçim kurulu başkanı olan hâkime uyuşmazlığı karara bağlama görevini vermektedir.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk dairesinin mutlak butlan kararına dayanak kıldığı, kimi CHP delegesinin iradesinin fesada uğratılması hususu, özel kanunda ifade edildiği üzere “seçim sonuçlarını etkileyecek ölçüde bir usulsüzlük” değil midir? Öyleyse özel kanun gereği itiraz ve uyuşmazlığın çözüm merci ilçe seçim kurulu olmalıdır; kanunun ifadesi bunu gerektirmektedir. &nbsp;&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Benzer şekilde Siyasi Partiler Kanunu 21. Maddesinin 1. Fıkrası da siyasi partilerin organlarının seçimlerinin özel kanun hükümleri kapsamında “yargı gözetimi” altında yapılacağını düzenlemektedir. Siyasi Partiler Kanunu'nun aradığı yargı gözetiminin Kurultay’ın gerçekleştiği sırada Çankaya 4. İlçe Seçim Kurulu aracılığıyla yerine getirilmiş olduğu ise belirlidir.&nbsp;</li></ul>Buna göre ve kanaatimce, yargı gözetiminin tezahürü oldukça kazuistik (ayrıntılı) bir şekilde ele alınan özel nitelikte bir kanun maddesi gereği uygulanmışken, genel nitelikteki hükümlerin uygulama alanı bulması oldukça tartışmalı bir sonuç doğurmaktadır. Diğer bir deyişle, genel nitelikteki kanun maddeleri bakımından aynı hukuksal işleme ikincil bir yargısal denetimin uygulanması, seçim yargısı ile genel yargı arasında farklı değerlendirmelerin ortaya çıkmasına, bu da önce hukuksal belirlilik ilkesinin ve daha sonra da hukuk devleti ilkesinin yara almasına sebep olacaktır. &nbsp;Son olarak ve farklı bir bakış açısıyla, ilgili özel kanun maddesinin amaçsal yorumunun da bizleri aynı noktaya götüreceği kanaatindeyim. Siyasi Partiler Kanunu’nun bahsi geçen 21. Maddesinin 10. fıkrası “tutanakların düzenlenmesinden itibaren 2 gün içinde seçim sonuçlarına itiraz edilebileceği ve itirazların hâkim (ilçe seçim kurulu başkanı) tarafından aynı gün içinde kesin olarak karara bağlanacağı” düzenlemesini içermektedir.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Amaç, seçimlerin bir an önce bağlayıcı hâle gelmesi, seçimden sonraki tasarrufların askıda kalmaması ve geriye dönülmesi imkansız zararların oluşmaması adına hızlı yargısal denetim mekanizmasını işlevsel kılmaktır.&nbsp;</li></ul>Buna karşın bugün, Kurultay’dan yaklaşık 2,5 sene sonra&nbsp;seçim sonuçlarının batıl kılındığı, yeni genel başkanıyla Türkiye genelinde yerel seçimlere katılan bir siyasi partinin genel merkezine polis eşliğinde girildiği bir durum izlenmektedir ki, özel nitelikteki kanunun ilgili düzenlemesinin amacıyla bu durumun uyuşmadığı apaçık ortadadır.<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Konuyu yalnızca hukuksal düzlemde tartışabilir miyiz?</h2>Bu kapsamdaki hukuksal analizlerin ardından ve öncelikle bir hukukçu olarak, tartışmayı hukuksal düzlemde daha fazla ilerletmeyi açıkça ret ediyorum ve bir noktada anlamsız da bulduğumu ifade etmeliyim.Örnek olarak irdelenecek olursa, siyasal partilerin devletin bölünmez bütünlüğüne aykırı faaliyetlerle ilintili olması veya laiklik karşıtı irticai faaliyetlerin odağı olması hâlinde kapatılacağını düzenleyen Anayasamızın 68. ve 69. maddeleri hâlâ yerli yerinde durmaktadır. Bugün hukuk kurumlarını Anayasa’nın bu maddeleri temelinde çalıştırmayı hedefleyen bir siyasi bakış açısı, en az iki siyasi parti kapatma davası türetebilir miydi? Güncel tartışma konularımız mutlak butlan yerine tamamen Anayasa'nın bu maddeleri ve Anayasa Mahkemesi'nin bu yöndeki geçmiş kararları olmaz mıydı? &nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Veya 5816 sayılı Atatürk Aleyhine İşlenen Suçlar Hakkında Kanun’u tam anlamıyla uygulamaya niyetli bir cumhuriyet savcısının bugün ülkede açabileceği soruşturma sayısı onları yüzleri bulmaz mıydı? Hukuk sopasını ele geçirenlerin Ergenekon ve Balyoz yargılamalarında yaptıkları ortadayken mutlak butlan davasını hukuksal kurum ve analizlerle tartışmak, bana göre hem anlamsız hem de amaçsız bir girişimdir. &nbsp;</li></ul>Toplum olarak yok hükmünde olmanın karşılığı olarak kullanılan mutlak butlan ifadesini çok sevdiysek soruyu şu şekilde sormamızın bizi daha doğru bir tartışma noktasına götüreceğini düşünüyorum. Genel başkan değişikliğinin yaşandığı CHP 38. Olağan Kurultayı yok hükmünde iken tam dokuz seçim kaybetmiş eski genel başkanın&nbsp;mahkeme yoluyla partisinin tekrar başına geçme isteği ne hükmündedir?İşte bu soruyu sorduğumuzda hukuk biliminin tamamen dışına çıkmak zorunda kalırız; etik, vicdan ve basiret&nbsp;gibi kişisel nitelikleri tanımlamak için kullanılan bir başka dünyanın sıfatları ile hemhal olmaya başlamak gerekir. Hukuksal kurumların analizinden ziyade, CHP teşkilatının tam da bu sıfatlarla olan yakınlık derecesi bugünkü güncel sorunumuzun nasıl çözüleceğini yakın gelecekte bizlere gösterecektir.&nbsp;Bu anlamda bana göre her bir CHP üyesi için tarihî bir fırsat ve sorumluluk açıkça karşılarında durmaktadır. Hukuk devletine bağlılık ilkesine zarar vermeyecek şekilde oluşturulacak, toplumun talep ve isteklerine karşı duyarlı ve vicdanlı bir kurumsal davranış biçimi, ülkenin kötü yönetimi sebebiyle seçmen alternatifinin yöneldiği kurum olarak değil, CHP’nin kendi meziyet ve sorun çözme potansiyeli ile Türkiye’de siyasal iktidara her şartta kavuşabileceğinin altını çizecek, teyit edecektir.Sözün özü, CHP kurultayına ilişkin son süreci ister mutlak ister kısmi butlan tabirleriyle tartışalım ama konuyu sadece hukuksal kurumlar üzerinden tartışmayı yeterli bulmayalım. Esas amacı ve niyeti&nbsp;de takip edelim. Bu girdabın içinden daha rahat çıkacağımızı, sonuca daha rahat varacağımızı ve içinizi rahatlatacak eylem planını daha rahat oluşturacağımızı düşünüyorum.&nbsp;

Her perşembe yerel ve ulusal politikadan en kritik meseleleri ele alarak derinlemesine inceliyor, bağımsız bir tutumla alanında uzman akademisyenlere mikrofon uzatıyoruz.

Türkiye'yi yakala, dünyayı anla.

Spektrum

CHP'nin 38. Olağan Kurultayı'na ilişkin "mutlak butlan" kararı sonrası MHP Genel Başkan Yardımcısı Feti Yıldız, daha sonra silinen bir paylaşımla Siyasi Partiler Kanunu yürürlükteyken Medeni Kanun ve Dernekler Kanunu'nun uygulanamayacağını söyleyerek bir "yetki karmaşası" oluştuğunu savundu. Hukukçu gözüyle bu "yetki karmaşası" nasıl yorumlanabilir? Peki bu tartışmayı hukuk düzleminde yürütmek yeterli mi?

Hikmet Koyuncuoğlu

Kredi kartı mahkumları: Taksiye bir tomar banknotla binme zorunluluğu Türkiye’ye mi özgü?