İlk defa gittiğim Bayburt’un iklimi beni şaşırttı. Doğu Karadeniz beklerken bozkırla karşılaştım. Biz Erzurum havaalanına giderek Bayraktar köyüne ulaştık, ancak başka yollar da var. Sanırım amaç Erzurum’a kayak turizmine gelenlerle Trabzon’a doğa turizmini gelenleri birleştiren bir yol olmak. Ancak Nuri Bilge Ceylan filmlerindeki iktidar ilişkilerini hatırlatan yerel politika sorunları var gibi görünüyor bu mevzuda. (2019 yılında NBC’nin Baksı’da büyük bir sergi açmış olduğunu da buraya not edelim.) Şimdilik değişiklik arayan ve sessizlik isteyen turistlerin gözdesi Baksı Müzesi. Yörenin yemeklerinin (fake değil) yine orada yaşayan kadınlar tarafından yapıldığı restorandan çıkıp tatlı konuk evinize çekilirken etrafta tek bir ışık göremeyeceksiniz. Ben de gece odama çekilirken sadece 60 saniye durup her yeri dağlarla çevrili manzaraya baktım. Sanırım son iki yıldır Argonotlar’ı düşünmediğim tek andı. Bütün bunlar büyük çekişmeler içinde hayalini gerçekleştirmek için çabalayan Hüsamettin Koçan’ın ve bir avuç gönüllünün eseri, diye düşündüm. Sonra hemen odama, işimin başına dönüp bu yazıya oturdum.