Eskiyle yeninin buluşması, nitelikli yayıncılığın dijitalde uzun ömürlü hâli Aposto Premium’da.&nbsp;Yemek ve Kültür, Notos, Toplumsal Tarih, yuzu, Mercado ve&nbsp;Arredamento Mimarlık gibi Türkçe yayıncılık sahnesinde entelektüel derinliğini ve uzmanlığını uzun yıllardır kanıtlamış; bağımsız yayıncılığıyla toplumun kültürel çölleşmesinin önüne geçen dergileri, arşiv niteliği taşıyan uzun ömürlü içerikleri ve dijital versiyonlarıyla&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://bit.ly/3VboHsV?utm_source=aposto" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Aposto Premium</a>’da takip edebilirsiniz.

Merhaba,Nasılsınız?Sizlerle bir hafta geç buluşuyoruz. Yeni yıla girmeden önce neler yaptınız ve yılın ilk günleri sizler için nasıl geçiyor merak ediyorum. Beni soracak olursanız, yılın son gününde bağıra bağıra mor ve ötesi şarkıları söyledim, umut doldum. 2023’te gençlikten çıkmama az yaş kalmasından ötürü olsa gerek, “iyi ki gencim be” dediğim bir akşamdı, sonlara doğru “Re”yi söylerken ufaktan hüzünlendim ve boğazım düğümlendi. Her konserden sonra rutinim hâline gelen, ertesi günün sabahında konserin setlistini dinlemem bu sefer de gerçekleşti.Geleyim yılın ilk günlerine 4 Ocak akşamı Ses Tiyatrosu’ndaydım, sırasıyla Caner Omur, Samet Karadeniz, Efe Tunçer ve Deniz Göktaş’ı izledim… Bu isimlerden hiçbirini ilk kez izlemiyordum ama tüm şov daha önce bunu asla yaşamadım dedirtti. Şov bitimi kırmızının en güzel tonuna sahip o kadife koltuktan bir süre kalkamadım, Büyük Ev Ablukada konserinde hissettiğime benzer hisleri cebimdeydi, bir portal açılmıştı ve ben bugünden çok uzaktaydım. Beyoğlu anılarıma bir yenisini ve en özelini eklediğimden de emin gibiydim, çünkü kulise girdim ve benim kulislere girmeyi ne kadar sevdiğimi siz zaten biliyorsunuz. O kulisin havasını solumak ve bir sandalyesine oturmak, umarım bunu bir gün kelimelere dökebileceğim.Bir tiyatronun kapısının caddeye açılmasının ne denli kıymetli olduğunu yine bu gece görmüş oldum… Ellerim cebimde, zaman iyice yavaşlasın istediğimden bu sayıdaki konuğum <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/p/Ca7gdCMg8Ng/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Efe Demiral</a>’ın Mertcan Bilgin ve Eren Turgut ile kaydettikleri, Kolaj albümü kulağımda, Pera’ya doğru yürüyorum. Bu albümün yayınladığı ilk günlerde albüm üstüne konuştuğum arkadaşım Selin Altan da bu sayıda bana eşlik ediyor.Bu sayıda müzisyen ve prodüktör Efe Demiral ile, 14 yaşında gitar çalmaya başladığı o günlerden bugüne olan müzik yolculuğunu, yayınladığı üç albümün üretim sürecini, sahnede eşlik ettiği sanatçılarla olan deneyimlerini ve prodüktörlük üzerine konuşuyoruz.Müzik kulağımızda, ritim içimizde olsun!Ece

Kültür ve sanat alanında üreten insanlarla buluşarak “üretim süreçlerini” kayıt altına alan ve bu buluşmalardan kendine kalanların da kaydını tutmayı dileyen yayın.