Strandom Arthouse’un ilk oyunu "Apsolit"i hem yazarı hem de oyuncusu olan İbrahim Barulay’dan dinledik.

Röportaj: Emrah Akbaş

Bu sezon büyük prodüksiyonların yanında bağımsız tiyatroların sahneledikleri oyunlar da dikkat çekiyor. Bunlardan biri de Apsolit. Duyduğu tüm sesleri melodiye dönüştürme yeteneği olarak tanımlanan “apsolit”, oyuna da adını veriyor. Strandom Arthouse’un ilk oyununu hem yazarı hem de oyuncusu olan İbrahim Barulay’dan dinledik.

Öncelikle oyunun adını merak ediyorum, “apsolit” ne demek? Nereden geldi aklınıza bu isim?

“Apsolit”, mutlak kulak, hiçbir referans almadan duyduğu tüm sesleri melodiye dönüştürme yeteneği demek. Dünya nüfusunun on binde birinde bu yetenek var. Şimdilerde bir ton insan “Ben apsolitim” diyor. Ama bunu söyleyenler genellikle “relatif kulak”. Yani onlar bir notayı referans alarak, başka bir notayla karşılaştırarak melodiye dönüştürüyor. Bu büyüleyici bir yetenek. Oyunumuzun baş kahramanı İsmail bir “apsolit”. İsmail’i tanımlayan en fiyakalı kelime de bu aslında.

Siz aynı zamanda oyunun yazarısınız. Metnini yazarken nasıl bir hazırlık süreci geçirdiniz? Nelerden beslendiniz?

Pandemi döneminde tiyatrodan uzak kalmamla başladı her şey. Tiyatro yapamayınca müzikle haşır neşir oldum. Bu dönemde, oyunumuzun müzik danışmanları olan Fatih Seyirdalı, Yağmur Uçaner ve Yunus Emre bana sıkı bir hocalık yaptılar. En çok kendi çocukluğumdan beslendim. Çocukluğumun seslerini, hocalarımın öğrettikleriyle harmanladım, İsmail ortaya çıktı. Ve İsmail, çocukluğunda duyduğu destanlardan, ağıtlardan damıttığı türküleri, halayları tasarlayacak düzeye ulaştı. Bu süreç az bir zaman değil tabii. Yaklaşık dört yıl sürdü.

Apsolit, Strandom Arthouse’un ilk oyunu olarak karşımıza çıkıyor. Hem bu oyunun hem de Strandom Arthouse’un kuruluş hikayesini sormak isterim?

Her şey 2017’de Fener’e taşınmamla başladı. Fener’de hâlâ yaşadığımız ve “Karargah” adını verdiğimiz beş oda bir tencere evimiz var. Benden birkaç zaman sonra da Fatih taşındı. Biz ikimiz tam zamanlı; Onur, Burcu, Ömer, Yağmur, Yunus da yarı zamanlı sakinimiz oldu. Bir şeyler üretmeye başladık. İlk olarak “Kareli Gömleğim” diye bir şarkı yaptık, ona binbir emekle nohut oda bir klip çektik. Stran Kürtçede “deyiş, destan, hikaye” demek. Random ise gelişigüzel demek. Biz de müziklerimizle, yazdıklarımızla, çektiklerimizle hikaye anlatmayı çok seviyoruz ve bunu gerçekten bir sisteme oturtmadan yapmak istiyoruz. Bu sebeple iki kelimeyi birleştirdik.

Apsolit’le birlikte ekibimize çok insan dahil oldu, hepsi kendinden bir şahaneliği bizimle paylaştı. Ayten, Utku, Ceyda, Ferhat, Anıl, Enes, Volkan, Zeynep, Buğra, Cansu, Ece Zeynep, Alper, Kabile Dans Sanatları ve Motto Sanat ekibi… “Karargah”, isminin layığını onlarla buldu.

RÖPORTAJIN DEVAMI