Sabahın ilk saatlerinde bulunduğu hapishaneden Paris’e ve oradan memleketi Lübnan’a sınır dışı edilen Georges Ibrahim Abdallah, Fransız hukuk tarihine derin bir yara bırakarak 41 yıl sonra özgürlüğüne kavuştu. "Geçmiş bir dönemin kahramanı" olarak nitelense de Filistin’deki soykırımın sürdüğü bu günlerde ayakta kalanların olduğunu bilmek de moral bir güç verebilir.

Yazı: Masis Kürkçügil

Avrupa'nın en uzun süre hapiste tutulan siyasi tutuklularından biri, 25 Temmuz günü sabahın erken saatlerinde, hem kendi kişisel tarihinde hem de Fransız hukuk tarihinde derin yaralar bırakarak tahliye edildi. Georges Ibrahim Abdallah, Fransa'da 41 yıldır tutulduğu hapishaneden önce Paris'e, oradan da memleketi Lübnan'a sınır dışı edildi.

1984'te sahte kimlik belgesi bulundurmaktan tutuklanan, 1987'de "taksirle adam öldürmeye iştirak" suçundan ömür boyu hapis cezasına çarptırılan ve 1999'dan bu yana serbest bırakılma hakkı bulunmasına rağmen ancak 12. tahliye talebinin ardından serbest bırakılan Abdallah, 1982 yılında düzenlenen iki suikasta katıldığı iddiasıyla tutuklanmıştı.

• Mahkeme boyunca ABD Büyükelçiliği Askerî Ataşesi Charles Ray'i ve Paris'te görevli İsrail gizli servisi Mossad üyesi Yacov Barsimantov'u öldürdüğünü reddetse de eylemlerin arkasındaki komünist direniş grubu Lübnan Devrimci Silahlı Fraksiyonları'na (FARL) desteğini ifade etmiş; "Ben bir savaşçıyım, suçlu değil" sözüyle tarihe geçmişti.

Abdallah'ın tutuklandığı yıl İsrail, Filistin Kurtuluş Örgütü'nü (FKÖ) yok etmek ve Filistin direnişinin lideri Yaser Arafat'ı öldürmek veya yakalamak amacıyla Reagan yönetiminin onayıyla Lübnan'a saldırmıştı. FARL'ın gözünde Paris'te işlenen iki suikast, askerî bir saldırıya karşı silahlı bir direniş eylemiydi. Abdullah, Şubat 1987'de Ağır Ceza Mahkemesi'ndeki duruşması sırasında şöyle demişti:

“Halk, bana sizin bana atfettiğiniz bu anti-emperyalist eylemlere katılma onurunu vermediyse de en azından mahkemeniz tarafından suçlanma ve onların meşruiyetini cellatların cezai meşruiyetine karşı savunma onuruna sahibim.”

41 yıl geçirdiği hücresindeki son günlerinde çektirdiği fotoğrafta halen duvarda bir Che Guevera bayrağı, etrafında gazete ve kitaplardan oluşan yığınlar görülüyordu. Bir hafta önce kendisini ziyarete gelen AFP milletvekiline “Kırk yıl uzun süre, ama bir mücadele dinamiği olduğunda bunu hissetmiyorsunuz” demişti.

Beyrut'a ayak bastıktan sonra yaptığı açıklamada ilk sözleri de “Direniş bu topraklarda kök salmıştır, sökülemez” oldu.

YAZININ DEVAMI