Shame’in vokali Charlie Steen, Zoom ekranını açıyor. Londra'daki evinde az önce uyanmış. Eylül başında çıkardıkları dördüncü albümleri “Cutthroat”un sahnede yarattığı enerjiden bahsediyor. Uzak durdukları şöhretin kapısını bu albümle aralayan Steen, 26 Ekim’de Blind sahnesine çıkmadan önce sorularımızı yanıtladı.

Röportaj: Eda Solmaz

Shame’in vokali Charlie Steen ile Zoom’da buluşuyorum. Az önce uyanmış; Londra’daki evinden bağlanıyor. Eylül başında çıkardıkları, prodüktörlüğünü Grammy ödüllü John Congleton’ın üstlendiği 4. albümleri Cutthroat'un sahnede yarattığı enerjiden bahsediyor. Bu çalışma, uzak durdukları şöhretin kapısını onlara şimdiden araladı ve küresel anlamda ses getirmelerini sağladı. Shame, 26 Ekim’de Blind sahnesinde olacak.

“Şu an insanların başkaldıracağı çok şey var” diyen Steen, köklerini oluşturan post punk’tan biraz uzaklaştıkları yeni albümdeki anti karakterleri ve kendi kuşağının dünyadan beklentilerini anlattı.

Cutthroat’taki şarkılar öncekilere göre Britpop’a biraz daha yakın. Müzik türü olarak belli kalıpların içinde olmaktan kaçınıyor musunuz?

Sanırım bu albümde sadece eğlenmek istedik. Hep biraz farklı şeyler yapmak istiyoruz. Bu albümde de daha hızlı, daha büyük, daha düz olmak istedik. Canlı performanslar için de çok eğlenceli bir albüm olduğunu düşünüyorum. Ayrıca bu albümü Eylül başında çıkardık ve daha önce hiç böyle bir şey yapmamıştık. Bu da farklı bir meydan okumaydı. Biraz daha direkt, daha net olmak istedik.

Albümde favorim "Quiet Life" oldu. Toksik bir ilişkinin bitişini anlatıyorsun ve dinleyici de seninle empati kurabiliyor. Şarkı sözlerinde kendini bir hikaye anlatıcısı gibi görüyor musun?

Evet, hikaye anlatmayı ve karakter yaratmayı seviyorum. Gözlem yapmayı da... Sevdiğim söz yazarlarının çoğu, mesela Lou Reed, Tom Waits, David Bowie bunu yapıyor. Örneğin "Quiet Life", İngiltere’yle ilgili şarkı sözlerine sahip. Albümün büyük bir kısmı da öyle. Bazı şarkılar Londra’yla ilgili.

"Spartak"ın klibini ben yönettim, bu hem arkadaşlığa hem Londra’ya bir övgü gibiydi. Büyük bir şehirde yaşarken, özellikle başkentte çok farklı insanlarla karşılaşıyorsun, komşuların oluyor, gözlemliyorsun... Bunların hepsi şarkılara yansıyor.

RÖPORTAJIN DEVAMI