Cafer Panahi, iki yıl önce hapisten çıkmasının ardından çektiği ilk filmi "Görünmez Kaza" (Yek tasadef sadeh) ile Cannes’dan Altın Palmiye ile döndü. Fransız yapımcı Philippe Martin’in desteğiyle çekilen film, Fransa’nın Oscar adayı da seçildi. Panahi ile hapiste geçirdiği yıllardan İran’daki kadın direnişine ve sinemaya etkisine kadar pek çok konuyu konuştuk.

Röportaj: Müge Turan

Cafer Panahi, iki yıl önce hapisten çıkmasının ardından çektiği ilk filmi Görünmez Kaza (Yek tasadef sadeh) ile Cannes’dan Altın Palmiye ile döndü. Fransız yapımcı Philippe Martin’in desteğiyle çekilen film, Fransa’nın Oscar adayı da seçildi.

Eski mahkumlardan oluşan bir grubun, kendilerine işkence eden gardiyan olduğunu düşündükleri bir adamla karşılaşmasını, onu esir aldıktan sonra intikam almayla ilgili tereddütlerini izliyor. Talihsiz bir kazayla başlayan olaylar zinciri, kara mizah barındırsa da İran’daki rejimin yüksek basıncını ve bireyin intikam ile ahlak arasındaki ikilemlerini direkt yansıtıyor.

Panahi’nin bilinen sinemasından farklı bir yerde duran bu film, yönetmenin bizzat yaşadığı hapishane deneyimlerinin izlerini taşıyor. 14 yıllık film yasağından sonra Variety’e verdiği bir röportajda bu izleri şöyle anlatıyordu:

“Günde sekiz saat, gözleri bağlı bir şekilde bir duvarın önünde oturup, arkanızda duran biri tarafından sorgulandığınızda, bu adamla nasıl konuşabileceğinizi merak etmeden edemiyorsunuz.”

Panahi ile Cannes’da biraraya gelme fırsatı buldum. Hapiste geçirdiği yıllardan İran’daki kadın direnişine ve sinemaya etkisine kadar pek çok konuyu konuştuk.

^{Müge Turan ve Cafer Panahi}

Görünmez Kaza her filminiz gibi çok güçlü ama sanki bu kez daha dramatik bir hikaye. Bir önceki filminizde izleyicinin gülebileceği anlar vardı ama burada atmosfer farklı. Bunun hakkında biraz konuşabilir misiniz?

Önceki filmlerim biraz daha kişiseldi. Bu film ise çok farklı bir konuyu ele alıyor, o yüzden anlatımın da biçim değiştirmesi gerekiyordu. Önceki filmlerim benim birebir içinde olduğum durumlarla ilgiliydi ama burada hikaye artık sadece benden gelmiyor gibi, daha kolektif bir boyuta açılıyor. Yani öyle bir hikaye ki farklı şekillerde yorumlayabilir, üzerinde oynayabilir veya daha da geliştirebilirsiniz.

RÖPORTAJIN DEVAMI