Sosyal medya, 2000 sonrası nesil için artık bir sahne değil, haddinden fazla kalabalık bir oda. Çocuklukları kameralarla, ergenlikleri sosyal medya paylaşımlarıyla geçen bu kuşak, sosyal medyada hiç paylaşım yapmamayı “havalı”, çok sık gönderi paylaşmayı ise “utanç verici” buluyor.

Yazı: Doğa Yurduneri

Sosyal medya, 2000 sonrası nesil için artık bir sahne değil, haddinden fazla kalabalık bir oda. Çocuklukları kameralarla, ergenlikleri sosyal medya paylaşımlarıyla geçen bu kuşak, her anları arşivlenen bir nesil olarak görünürlüğü özgürlükten ziyade bir yük olarak görüyor. Diğer kuşaklar, ardı ardına yaptıkları paylaşımlarla adeta “Ben buradayım” diye bağırırken bu nesil, derin bir sessizlikle sosyal medyadaki kalabalığın içinde kaybolmayı seçiyor.

Bu yaygın pratik, sosyal statü anlayışında derin bir dönüşüme de yol açıyor. Zira 2000 sonrası nesil, sosyal medyada hiç paylaşım yapmamayı “havalı”, çok sık gönderi paylaşmayı ise “utanç verici” buluyor. Genç kuşakların sosyal medya kullanımı, direkt mesajlar (DM), hikayeler ve "Yakın Arkadaşlar" gibi daha kişisel alanlara kayarken ilk kez bir kuşak, görünmemeyi seçerek kendi alanını koruyor.

• Dünya genelinde sosyal medya kullanıcıları arasındaki paylaşım yapma eğilimi, giderek artan oranda azalıyor. Web 2.0’ın sunduğu nimetler, pazar doygunluğuna ulaşırken birçok kullanıcı, içerik üreticiliğinden tüketime geçiş yapıyor. Fakat 2000 sonrası nesilde bu eğilimin çok daha belirgin olduğu görülüyor.

25 yaş altı kullanıcıların büyük bir çoğunluğu, Instagram’da neredeyse hiç gönderi paylaşmıyor, paylaşırsa hızlıca arşivliyor, profil ızgarasını boş tutuyor ve yalnızca hikaye paylaşmayı seçiyor. Trendler kadar, görünürlük, samimiyet ve statü algısındaki köklü dönüşüm de bu sessizliğin ardında yatan nedenlerden.

Elbette sosyal medya devleri de kasıtlı olarak boş bırakılan profillerin farkında. Meta’nın kültürel istihbarat lideri Kim Garcia Rezonable, bir röportajında “Sıfır Izgara” olarak da anılan bu trendin giderek büyüyen bir fenomen olduğuna işaret etmişti. Rezonable ayrıca, kamusal bir çağda büyüyen Z kuşağının büyürken Y kuşağı gibi keşfedeceği, tuhaf davranabileceği ya da kendisini çözümleyebileceği özel alanlara sahip olmadığına dikkat çekmişti.

YAZININ DEVAMI