"Breaking Bad"in yaratıcısı Vince Gilligan’ın yeni dizisi "Pluribus", Apple TV’nin son dönemdeki en iddialı işlerinden biri. Ana karakteri Carol’ın bile “Ben bu filmi daha önce izledim” dediği, klasik bir dünyanın/insanlığın sonu hikayesiyle açılan dizi, bir türlü beklenen çatışmanın (ve “düşmanın”) gelmemesiyle tuhaf fakat ürkütmeyen bir yere evriliyor.

Yazı: Aslı Ildır

Önce uzaylı istilası, sonra bir salgın hastalık, sonra bir zombi filmi, sonra tekrar uzaylı istilası zannettiğimiz bu felaketi biz de tıpkı Carol gibi şaşkınlıkla izliyor; filmlerde gördüğümüz senaryolardan bir-ikisine uydurmaya çalışıyoruz. Bu nafile bir çaba. Uzaylıların dünyaya adeta hediye ettiği bir tür virüsün insanlığın tüm zihnini birleştirdiği ve herkesi aynılaştırdığı bir tür evrimsel sıçrama bu.

Henüz yatay mı yoksa dikey mi olduğunu bilemediğimiz bu sıçrama sayesinde savaşın, çatışmanın, sömürünün, ayrımcılığın, eşitsizliğin ve verimsizliğin olmadığı bir dünyaya uyanıyoruz. Dünyada yalnızca 12 kişinin virüse bağışıklığı var; bunlardan biri de kahramanımız, spekülatif tarihsel kurgu yazarı Carol.

Öfke sorunlarından muzdarip ve pek de uzlaşmacı olmayan bir kişiliğe sahip olan Carol, Gilligan’ın alametifarikası bir anti-kahraman. Kendini “bağımsız bir kişiliğe sahip biri” olarak tanımlayan Carol, Amerikan liberalizminin ve bireyci ideallerinin adeta cisimleşmiş hâli. Öyle ki neredeyse ezbere bir birey olma hâli bu. Hikayede bir şeylerin yanlış gittiğini düşünen ve insanlığın başına gelenleri peşinen bir felaket olarak değerlendiren tek kişi de Carol zaten.

Neden diye sorarsanız: Çünkü. Çünkü Carol’a göre herkes aynı olmamalı. Halbuki kendilerini “Biz” olarak tanımlayan diğer herkes, ona yalnızca yardım etmeye çalışıyor. Öyle Carpenter’ın They Live’indeki gibi sermaye bağımlısı, sömürgeci, soğuk ve kötücül uzaylılar da değil bu insanlar. Salgını bulaştırma yolları bile bir öpücük yalnızca...

Ancak Carol’da, özellikle Amerikan bilinçdışının köklerine kazınmış ve üzerine pek de kafa yorulmamış bir korku var, aynılaşmak. Gilligan, bu çerçevede, komünizm tehdidine karşı bireyselleşmenin hararetle savunulduğu, The Invasion of the Body Snatchers (1956) gibi Soğuk Savaş dönemi bilimkurgularına da referans veriyor. Dizi bu klasik anlatıyı bir kanvas olarak kullanıp, gitgide Carol’ın ve Biz’in birbirine eşyanın doğası gereği yaklaştığı bir yere gidecek gibi duruyor.

YAZININ DEVAMI