or?

"Heated Rivalry" izleyiciye net bir cevap vermiyor ya da bir çözüm vadetmiyor ama modern erkekliğin artık sürdürülebilir olmadığını çok net bir şekilde gösteriyor. Tamamen kontrol, güç ve mesafe üzerinden kurulmuş olan erkeklik kavramı gerçek yakınlığın karşısında duramıyor.

Yazı: Bartu Bıçak

Son zamanlarda çoğumuzun sosyal medya feedlerini ele geçiren Heated Rivalry, Rachel Reid’in çok sevilen “Game Changers” serisinden Jacob Tierney tarafından uyarlandı. Dizi, rekabetle başlayan ve zamanla kontrolsüz bir çekime dönüşen popüler buz hokeyi oyuncuları Shane Hollander ve Ilya Rozanov’un hikayesini merkeze alıyor.

Belki de çoğumuz bu diziyi TikTok’ta sürekli karşımıza çıkan cinsel gerilim dolu yakınlaşma sahnelerinden dolayı biliyoruz ama arka planda Heated Rivalry, alıştığımız tatlı romantik klişelerden uzak durarak gerilim, yakınlık ve çatışmayı aynı anda gösteriyor. Bu da diziyi herhangi bir “büyük aşklar kavgayla başlar” hikayesi olmaktan çıkarıp, daha rahatsız edici ama izleyici için çok daha tanıdık bir yere taşıyor.

Bence dizinin çarpıcı taraflarından biri de bu kadar erkek merkezli bir hikaye anlatırken “erkeklik” hakkında büyük laflar etmemesi. Karakterler erkekliklerini tartışmıyor, sorgulamıyor ya da dönüştürmeye çalışmıyor. Erkeklik üzerine büyük cümleler kurmuyorlar, kimliklerini kimseye savunmuyor ya da açıklamıyorlar. Ama dizi tam da bu sayede modern erkekliğin neye dönüştüğünü çok net bir şekilde gösteriyor. Erkeklik dizide bir fikir olarak değil de bir refleks gibi var oluyor.

Dizinin merkezindeki iki karakterin de hayatı tamamen kontrol üzerine kurulu. İkisinin de fit vücutları, planlı hayatları ve net hedefleri var. Kazanmaksa onlar için kutlanacak bir zaferden ziyade alışkanlık olmuş durumda.

YAZININ DEVAMI