Yeni yılda kararlar almak, Babillilerden bu yana süren bir alışkanlık. Öte yandan Babillilerden beri öğrenemediğimiz bir şey varsa o da yeni yıl kararlarını hayata geçiremediğimiz. Ocak ayının dinlenme ayı olmasından çok büyük, hayatımıza uymayan, bizi neşelendirmeyen, başkası alıyor diye aldığımız kararlara bunun türlü nedenlerini araştırmacılar anlatıyor. Peki daha gerçekçi, daha şefkatli yeni yıl kararları neye benzerdi?

Yazı: Sinem Dönmez

Yeni yılda yeni biri olmak için karar vermek hepimizin yaptığı ancak çoğunlukla sınıfta kalınan bir gelenek. Sadece şimdi değil, mesela 30 Aralık 1937’de Fort Myers News-Press'te yayımlanan bir makalede psikologlar, yeni yıl kararlarının sonuç vermediğini söylüyormuş. Başka birçok araştırma da insanların yılın başında verdiği kararları birkaç hafta içinde bıraktığını gösteriyor.

• Scranton Üniversitesi tarafından yapılan araştırmaya göre insanların yüzde 23’ü ilk hafta içinde, yüzde 45’i ise ilk ayın sonunda kararlarını terk ediyor.

Loughborough Üniversitesi’nin 2025’te İngiltere’de yaptığı çalışmaya göre yeni yıl kararı alanların yüzde 90'ı ocak ayı bitmeden hedeflerini terk ediyor. Dünyada en çok kullanılan koşu uygulaması Strava’nın 800 milyondan fazla kullanıcı verisiyle yaptığı analize göre, Ocak ayının ikinci cuma günü, kararların en çok terk edildiği gün.

Neden yeni yılda kendimize verdiğimiz sözleri tutamıyoruz?

Yeni bir yıl başlarken, yepyeni bir insan olmaya karar vermek gördüğünüz gibi, çok köklü bir alışkanlık. Bu tür dönüm noktaları, insanı çok büyük kararlar vermeye itiyor. Zaten sorun tam da burada başlıyor. Çünkü insan, doğası gereği rahatını bozmayı pek sevmiyor. Çok büyük konuşuyoruz ve kendimize fazla umut bağlıyoruz.

Yeni yıl kararlarının büyük çoğunluğu, bizim işimize yarasın diye değil, herkes bu tip kararlar alıyor diye aldığımız kararlardan oluşuyor. Hem gerçekçi olmuyorlar hem de hayatımızın gerçekleriyle çelişiyorlar. En önemlisi, çoğu yeni yıl kararının bir amacı olmuyor. Bu yıl 100 kitap okuyacağım hedefi mesela, neden ki?

YAZININ DEVAMI