Eren Kuru

Bankalar faaliyetlerini sürdürebilmek ve olası krizlere karşı dayanıklı kalabilmek için farklı katmanlardan oluşan bir sermaye yapısı kurar. Bu yapının en tepesinde, yani en riskli ama en yüksek getiri potansiyeline sahip katmanda AT1, yani “Ek Ana Sermaye” tahvilleri yer alır. AT1’ler, banka ciddi bir mali sıkıntıya girdiğinde ilk zarar yazılan enstrümanlardır. Banka batmadan, faaliyetlerine devam ederken bile bu tahvillerin değeri sıfırlanabilir ya da hisse senedine dönüştürülebilir. Bunun tam karşı ucunda ise senior secured tahviller bulunur; bunlar, bankanın belirli varlıklarıyla teminat altına alındığı için en güvenli, dolayısıyla en düşük getirili borçlanma araçlarıdır ve ancak bankanın tasfiyesi durumunda en son zarar yazar. İkisinin arasında kalan Tier 2 (AT2) tahvilleri ise yalnızca banka fiilen batma noktasına geldiğinde zarara katılır, yani AT1’lere göre daha güvenli sayılır. Özetle, yatırımcı bu merdivende çıktıkça daha fazla risk üstlenir ama karşılığında daha yüksek getiri talep eder.

2026 yılına girerken AT1 piyasası oldukça sancılı bir döneme girdi. Yılbaşından bu yana hem dolar hem euro bazında fazla getiriler negatife döndü. Geçtiğimiz yıl yatırımcılara devlet tahvillerine kıyasla cazip bir ek getiri sunan bu enstrümanlar, şimdi birden fazla cepheden gelen baskıyla karşı karşıya. Peki, ne değişti? Kısaca söylemek gerekirse: Jeopolitik riskler genişledi, düzenleyici belirsizlik arttı ve piyasanın risk alma iştahı belirgin şekilde azaldı.

DEVAMINI OKU