Yazının başlığı Sezen Aksu’nun "Adem Olan Anlar" şarkısının bir dizesi, ancak bu yazı bir uyum güzellemesi. Zira belirsizlik, bizim coğrafyamızda sonradan ortaya çıkan bir arıza değil; iş yapma biçimimizin fabrika ayarı olsa da artık belirsizliği daha zor kontrol edebiliyoruz; daha belirsiz değil ama daha karmaşık bir zamanda yaşıyoruz. Bu da her birimizin uyum kabiliyetimizi geliştirmemizi zorunlu hâle getiriyor. Peki nasıl?

Bu yazının başlığı Sezen Aksu’nun "Adem Olan Anlar" şarkısının bir dizesi. Bütün yazıyı okuyup bitirme sabrını gösterdiğinizde muhtemelen "ne alaka" diyeceksiniz. Çünkü bütün yazı bir uyum güzellemesi.

Bu şarkının sözleri ise bana hep içimdeki alışma itirazı ile uyum gösterme yeteneğinin ezeli ve ebedi mücadelesini hatırlatıyor. Hatta şarkının birçok dizesi iş hayatında şu aralar kendini çok yalnız hisseden ve gittikçe sesi azalan beyaz yakalının düşüncelerine tercüman oluyordur bence.

"Sürüden ayrılanı kurtların yemediği", kurtların puslu havadan faydalanmadığı adil bir dünya muhtemelen hiçbir zaman olmadı ve olmayacak. Ve biz beyaz yakalar hep uyumlanmak zorunda olacağız. Ama umarım "garanti muhabbetlere yılışmadan, münasip bir dayımız olmadan" yapabiliriz bunu.

YAZININ DEVAMI