Sezen Aksu ile ilgili hikayeler

Türkiye’de 90’larda çıkış yapan sanatçıların konserlerinde hâlâ binlerce kişiyi biraraya getirmesi, 90’lar gecelerinde mekanların dolup taşması ya da bu şarkıların daha ilk saniyelerinden insanların hep bir ağızdan eşlik etmeye başlaması tesadüf değil. Tanıdık sesler, tanıdık ritimler, tanıdık sözler bir süreklilik duygusu yaratıyor. Kendimizi hikayemizin içinden düşmüş gibi hissettiğimiz anlarda, geçmiş bizi yeniden kendimize ilikliyor.

90'lar ve 2000’ler müzik kliplerinin adeta altın çağıydı. Şarkıcıların bir gecede yıldız olmasını sağlayan videoların kültürel bir fenomene dönüştüğü zamanlardı... Peki günümüzde durum hâlâ böyle mi? Gazapizm, Can Bonomo, Emir Can İğrek, Selin Geçit, yönetmenler Sinan Tuncay ve Begüm Koçum ile video kliplerin 2026’da yarattığı etkiyi masaya yatırdık; hayatlarında iz bırakan ilk klipleri konuştuk.

Yazının başlığı Sezen Aksu’nun "Adem Olan Anlar" şarkısının bir dizesi, ancak bu yazı bir uyum güzellemesi. Zira belirsizlik, bizim coğrafyamızda sonradan ortaya çıkan bir arıza değil; iş yapma biçimimizin fabrika ayarı olsa da artık belirsizliği daha zor kontrol edebiliyoruz; daha belirsiz değil ama daha karmaşık bir zamanda yaşıyoruz. Bu da her birimizin uyum kabiliyetimizi geliştirmemizi zorunlu hâle getiriyor. Peki nasıl?

Bugün dönüp baktığımda şunu net olarak görüyorum: Benim hikayem anlatılabilir ama tekrarlanamaz. Çünkü o hikaye artık var olmayan bir zeminde yazıldı. Bu yüzden gençlere nasihat verme hakkım yok; sadece adil olma sorumluluğum var. Ve belki de bu çağ, eski başarı hikayelerinden çok; daha az parlayan, daha az anlatılan ama daha gerçek dayanıklılık biçimlerini ödüllendirecek.