9-19 Nisan tarihleri arasında düzenlenen 45. İstanbul Film Festivali’nde Altın Lale yarışması "Memory of Princess Mumbi", Yeni Bakışlar yarışması ise "32 Metre"nin zaferiyle sonuçlandı. Festival favorileri, keşifleri ve notları festival günlüğünde...

Yazı: Emre Eminoğlu

9-19 Nisan tarihleri arasında düzenlenen 45. İstanbul Film Festivali, dün geceki ödül töreniyle sona erdi. 31 uzun metrajlı, 12 kısa film izlediğim festivalde sevdiğim oyunculardan Anders Danielsen Lie ve sevdiğim yönetmenlerden David Mackenzie’yi dinledim, tüm zamanların en sevdiğim filmlerinden, defalarca izlediğim Moulin Rouge!’u ilk kez perdede seyrettim ve tabii hem Türkiye hem de dünya sinemasından birçok keşif yaptım.

^{Resurrection | Kaynak: İKSV}

Festivalin en iyileri

Resurrection (yön. Bi Gan)

Çin’den Bi Gan’ın geçen seneki Cannes Film Festivali’nde özel bir ödüle layık görülen Resurrection filmi, sinema tarihinde 160 dakikalık ve her birini bir rüya olarak betimlediği beş bölümlük bir yolculuk ve görsel şölen vadediyor. Renkleri ve görüntüleriyle, özellikle ilk bölümündeki prodüksiyon tasarımıyla, hikaye anlatıcılığıyla ve özellikle tek plandan oluşan son bölümündeki işçiliğiyle topyekün bir "Absolute cinema." deneyimi bu. Anlatması pek mümkün olmayan, eşi benzeri bulunmayan bu film, birçokları gibi bana da sinemayı neden sevdiğimi hatırlattı.

^{Obsession | Kaynak: İKSV}

Obsession (yön. Curry Barker)

Festivalin Genç Ustalar bölümünde gösterilen korku filmi Obsession, YouTube kökenli, 26 yaşındaki Curry Barker’ın imzasını taşıyor. Gizemli bir dilek çubuğunu kırarak platonik aşkının dünya üzerinde en çok sevdiği şey olmayı dileyen genç bir adamın hayatının nasıl kabusa dönüştüğünü ele alıyor. Başta Smile serisi ve Barker gibi YouTube kökenli sinemacılar Philippou Kardeşler’in ilk filmleri Talk to Me gibi son yılların başarılı korku filmlerinin izinden giden film, body horror kadar psikolojik gerilime de yaslanıyor: Şok edici şiddet odaklı sahneleri kadar aşka ve ilişkilere dair yarattığı düşünsel gerilim de çok güçlü. Salonda sinirden ve korkudan gülenlerin sayısının çok fazla olduğunu ve film sona erdiğinde tüm vücudumun hâlâ titrediğini söylemek isterim.

YAZININ DEVAMI