Yıllarca “kadın işi” denip geçilen, sadece ev içi bir uğraş ya da boş zamanları dolduracak bir hobi olarak görülen örgü, şimdilerde kabuğunu kırıp kamusal alanda bambaşka bir soluk kazanıyor. Üstelik bu yolculuğa gençler ve erkekler de ortak oluyor. Peki örgü bugün bizim için ne ifade ediyor? Sadece bir hobi mi, bir dayanışma yolu mu, yoksa bir nefes alma molası mı?

Yazı: Melike Sönmezer

Kimi için çocukluk yıllarında öğrenip yıllarca bırakmadığı sarsılmaz bir tutku, kimi içinse pandeminin boğucu günlerinde keşfedilen zihinsel bir sığınak örgü örmek... Endüstriyelleşme öncesinde herkesin elinin değdiği, Orta Çağ loncalarında kadınların katılımının bile yasak olduğu bu kadim uğraşın bugün yeniden kamusallaştığını görüyoruz.

Yıllarca “kadın işi” denip geçilen, sadece ev içi bir uğraş ya da boş zamanları dolduracak bir hobi olarak görülen örgü, şimdilerde kabuğunu kırıp kamusal alanda bambaşka bir soluk kazanıyor. Artık yalnızca evlerin sessiz köşelerinde değil; üniversite kantinlerinde, sinema salonlarında, duraklarda, metrolarda, vapurlarda ve parklarda rengarenk yumaklarıyla insanlara rastlıyoruz.

• Şişlerin tıkırtısı mutfak masalarından çıkıp şehrin ritmine karışıyor; üstelik bu yolculuğa gençler ve erkekler de ortak oluyor.

Peki örgü bugün bizim için ne ifade ediyor? Sadece bir hobi mi, bir dayanışma yolu mu, yoksa modern dünyanın keşmekeşinde bir nefes alma molası mı? Bu soruların peşine düştük ve ilmek ilmek örenlere sorduk.

YAZININ DEVAMI