"Bir yeri terk etmek" sert, "ayrılmak" edilgen, "bırakmak" etken bir eylem içerir. Ertuğ Uçar, "Bilinç akışımdan dallara takılan metinler" olarak değerlendirdiği ve geçen yıl yayımlanan kitabı "İstanbulin"in ardından "Ormanda Kaybolmak"ta okurlarını dil, anlam ve edebiyat arayışının ufuk çizgisine davet ediyor.

Söyleşi: Soner Can

Ertuğ Uçar, geçen yıl çıkan İstanbulin'de çok kişisel bir şehir kılavuzunun örneğini vermişti. Bu kitapta şehir izlenimlere dair kısa öykücükler, yazarın bizzat çizdiği eskizlerle sunulmuştu. Benzer bir biçim, Uçar'ın yeni kitabı Ormanda Kaybolmak'ta da var.

Okuru dil, anlam ve edebiyat arayışının ufuk çizgisine çağırdığı kitapta yine kısa metinlere yazarın çizdiği figürler eşlik ediyor. Uçar'la sözcükler, anlamlar ve çağrışımlar ormanında küçük bir geziye çıktık.

Ormanda Kaybolmak da bir önceki kitabınız İstanbulin gibi özgün biçimi ve konuları "kendince" ele alışıyla dikkat çekiyor. Uzun bir tasarımın ilk kitabı mı Ormanda Kaybolmak?

Aslında başta hikayeler bile yoktu. Eşanlamlılar sözlüğünden bir grup yakın anlamlı kelime seçip onların aralarındaki farka işaret eden soyut eskizler karalıyordum. Sonra bunlar biriktikçe, onlara eşlik eden hikayeler de birikmeye başladı. Kimi kısa, kimi daha uzun, bazen diyaloglar ve monologlar. Bunların kaynağı bir gün önce gördüğüm bir rüya, dinlediğim bir haber, bir arkadaşımla yaptığım telefon görüşmesi veya o esnada okuduğum kitabın zihnime ektikleri olabilir. Bilinç akışımdaki dallara takılanları topladım diyelim.

SÖYLEŞİNİN DEVAMI