Ölüm’ün hikayesi, İzmir’den The Strokes’un ön grubu olarak çıktıkları Red Rocks sahnesine uzanıyor. Türkçe sözlü saykodelik rock grubu Ölüm’ün arkasındaki isim olan Aykut Özen; Los Angeles’taki hayatını, 70’lerin parlatılmamış çiğ ruhunu ve ABD müzik sahnesinde ses getiren kırılma anlarını anlatıyor.

Söyleşi: Eda Solmaz
Fotoğraflar: Daniel Padilla

ABD’deki en ikonik sahnelerden biri hiç şüphesiz Red Rocks'tır. Orada çalmak müzisyenler için rüştünü ispat etmenin sembolüdür. The Beatles, Jimi Hendrix, Bruce Springsteen, Led Zeppelin, Radiohead, mükemmel akustiğiyle dev bir amfi tiyatro oluşturan, yüz milyonlarca yıllık o kızıl dev kayaların önünde şarkılarını seslendirdi.

The Strokes da ABD turnesi kapsamında bu sahnede iki gece üst üste Red Rocks'ta sahne aldı. Yıldız grubun açılışını ise Ölüm yaptı. İlk kez Türkçe sözlü şarkılar o kayaların arasında yankılandı. Bu Türk müziği için de tarihî bir andı.

Aykut Özen tarafından kurulan Ölüm, ABD merkezli Türkçe sözlü Anadolu rock ve saykodelik müzik yapan bir grup. Aykut’a ait orijinal şarkı sözleri, müzikleri ve 70’lerden fırlamış gibi tarzları ile son dönemin en iyi işlerine imza atıyorlar. Grupta çoğunluğu Amerikalı müzisyenler Foster Pace, Mikey Longhair, Bianco Köprülü, Grant Snyder ve Renata Polli de yer alıyor.

Red Rock sahnesinden birkaç gün sonra Los Angeles’ta yaşayan Aykut ile Zoom’da buluşuyorum. Bu sahnenin büyüsünü, The Strokes ile kesişen yollarını ve Türkçe müziğin Amerika’daki yükselişinin nedenlerini konuşuyoruz.

İzmir’den ABD’ye uzanan hikayen nasıl başladı?

Kendimi bildim bileli müzik hep hayatımdaydı. 90’ların sonlarına doğru İzmir’de konserler verdiğim bir cover grubum vardı. Ayrıca eski bir kaykay ekibinde de yer alıyordum. Ama İzmir’den ilk Seattle’a gelmem 2001 yılıydı. Oradan sonra University of Washington’da okumaya başladım.

Birkaç arkadaş edindikten sonra ilk grubumu kurdum. Glam rock tarzında şarkılar yapıyorduk. O grup sayesinde çok fazla insanla tanıştım ve hayata karşı perspektifim genişledi. 6 yıl önce de Los Angeles’a taşındım.

Bir moda markan da var galiba...

8-10 yıl önce vintage kıyafetleri bulup satışını yaptım ayrıca deri ceketler de tasarlıyordum. Müziğin ilhamıyla kendime kıyafetler yapmaya başladım. Zaten sahnedeki tarzımızı da kendimiz yarattık. 24 saat yaratıcılıkla geçen bir dünyamız var ve o konuda da çok gururluyum. Bunların hepsini arkadaşlarım ile beraber yaptım.

YAZININ DEVAMI