Paris’te düzenlenen Rock En Seine festivalinin son gününde The Cure, 40 binden fazla kişiye 3 saate yakın süren bir performans sundu. 67 yaşındaki Robert Smith’in sesi, geçen yıllara rağmen daha da güçlü ve bir o kadar kırılgan. Karanlığın, yalnızlığın ve umudun şarkılarını birlikte söyleyen binlerce kişiyle birlikte yazı The Cure’un müziğiyle uğurluyoruz.

Yazı: Eda Solmaz

Fransız yazar Albert Camus, Başkaldıran İnsan kitabında dünyanın saçmalığı karşısında sanatın insanın kendi varoluşuna biçim verme ve başkaldırma yolu olduğunu vurgular. The Cure tişörtü giymiş her yaştan insanla Paris metrosunda, festivale doğru yola çıkarken bunu düşünüyorum. Bu grubun müziği sadece bana değil bu metro vagonundakilere de dünyanın karanlığına dair yalnız olmadığının hissini veriyor.

Günlerden 30 Ağustos ve 40 binden fazla müzikseverle Rock En Seine festivalinin son gününde yazın kapanışını The Cure ile yapacağız. Grup, Primavera Sound’da başladığı 31 konserlik “Summer Tour 2026”nin bitişine de imza atacak. Festival alanına girdiğim an her yaştan, ırktan, kültürden insanın efsanevi The Cure için özel olarak hazırlandığına şahit oluyorum.

• Gotik makyajı yapmış gençler, Robert Smith gibi saçını kabartıp siyah kalem çeken 50 yaş üstü Fransızlar, el ele çiftler, ergen çocuklarını getirmiş aileler, sahne önünde beklerken oturmak için taburesi ile alana girenler, simsiyah kıyafetleri ile minik çocuklar… Adeta The Cure üyelerinden herhangi biri olmanın cosplay partisindeyim.

Peki, hangimiz Robert Smith’in müziğinin izlerini daha çok üzerimizde taşıyoruz? Sonuçta benim de bu konser için İstanbul’dan kalkıp Paris’e geldiğim düşünülünce insan çeşitliliğinden etkilenmemek elde değil.

YAZININ DEVAMI