Renata Salecl, birçok kitabında neden sonuç bağlamında gündeminde tuttuğu neoliberalizm değişmezini, yeni kitabı "Kabalık Çağı"nda da pergelin sabit ayağı olarak kullanıyor. Bireyselden toplumsala yeni liberal düzenin yarattığı sosyal erozyonu incelerken deyim yerindeyse çuvaldızı hem dayatılmış neoliberal düzene hem de onun heveslisi, faili, sürdürücüsü ve kurbanı durumundaki günümüzün şaşkın bireyine batırıyor.

Yazı: Soner Can

Toplumsal hayatta en çok şikayet edilen konular hoyratlık, kabalık ve nezaketsizlik. Peki kim üretiyor onca kabalığı? Elbette zamanı ve yeri gelince her birimiz. Sloven filozof Renata Salecl, Kabalık Çağı adlı kitabında kabalığın en yaralayıcı biçimlerini sıralıyor: Alenen hor görme, aşağılama, kayıtsızlık, başkalarını küçümsemekten zevk alma, tanımazlıktan gelme. Belki bunlara ben de şunu ekleyebilirim: Bir lütuf biçimine bürünen nezaket...

• Türk Dil Kurumu "kabalık" sözcüğünü, "nezaketsiz davranışlarda bulunma" diye tarif etmiş. Yani koca bir kurumun sözlüğü "kabalık" sözcüğünü kabaca tarif edivermiş. Tarifi kısa tutma kaygısıyla neredeyse hiç önemsememiş. Üstelik yaptığı tanımı da de başka tariflere muhtaç bırakarak...

Bazen yetersizlik bile kabalık içerir. Yeterince ilgilenmemek (mesela dinler görünmek, yardımsevermiş gibi davranmak, iyi biriymiş gibi rol kesmek) kabalığın arsızlık boyutunu oluşturur.

Sloven çağdaş filozof Renata Salecl, Seçme İkilemi, Kaygı Üzerine, Yerinde Saymak, Cehalet Tutkusu gibi kitaplarıyla yeni neoliberal düzenin yarattığı toplumsal mutasyona ayak uydurmaya çalışırken oradan oraya savrulan günümüzün umutsuz bireyleri için rasyonel bir çıkış noktası arıyor.

YAZININ DEVAMI