"Ailem İçin Doğru Kararı Verdim"

“Rangers’a katıldığımda kendimi hazır hissediyordum. Kameraların arkasında 18 ay geçirdim ve hep bu fırsatı bekledim. Bu daha çok kendini hazır hissetmekle ilgiliydi. Rangers gibi bir kulübün seni istiyordu ve bunu reddetmek gerçekten zordu. Birçok kişiyle konuştum ve bunu istediğimi ve hazır olduğumu biliyordum.”

“Yönetim kurulu, futbol direktörü ve başkanla yaptığım görüşmede Rangers’ı tekrar rekabetçi bir konuma getirmek istiyorlardı ve bu konuda ısrarcılardı. Celtic’le farkı çok fazla açılmıştı ve bunu kapatmak istiyorlardı. Avrupa’da başarı yoktu, Old Firm’de farklı yenilgiler vardı. Düşündüğümüz ilk şey Celtic’in 10 yıllık şampiyonluk serisini bitirmek yerine aradaki farkı kapatmaktı. Glasgow’a vardığımda ve ilk basın toplantımda üç ya da dört gazeteci bundan bahsetmişti.  Bunu kısa bir sürede yapamayacağımızı ama birkaç yıl içinde bu seriye son verebileceğimizi söylemiştim.”

 “Rangers ve Celtic’i sürekli takip ediyordum. Bu büyüklükte bir kulüpte çalıştığınızda baskı ve talep oluyor, tıpkı Liverpool’daki gibi. Bir maçı kaybettiğinizde ya da berabere kaldığınızda kriz, eleştiri ve bunun gibi birçok kelime konuşulmaya başlanıyor.”

“Liverpool’un şampiyonluk kutlamasını gördüm ve bizimki de ona benzer oldu. Tek eksiğimiz taraftardı. Sezon boyunca harika oynadık ancak taraftarlar olmadan farklı bir his oluşuyor. Kariyerim açısından benim ilk kupamdı, uzun yıllar sonra şampiyonluk kazandık ve bu başarının benim için büyük bir anlamı vardı.”

“Taraftarların hakkımda yaptığı eleştirileri anlıyorum ve hak veriyorum. Sezon ortasında takımdan ayrıldım ama zamanı kontrol edemem. Benim pozisyonumda olduğunuzu düşünürseniz her zaman böyle bir fırsatın gelip gelmeyeceğini düşünürsünüz. Dolayısıyla Aston Villa gibi, büyük ve tutkulu bir kulüp sizi istediğinde bu şansı kaçırmak istemiyorsunuz. Rangers’tan başım dik bir şekilde ayrıldım. Kendi açımdan baktığımda ailem ve benim için doğru kararı verdim.”

“Jamie, ikimiz de daha önce Villa Park’ta defalarca oynadık. Buranın atmosferi ve yapısını düşündüğümüzde rakipler için zor bir yer. Kulüp sahipleri ve yönetim kuruluyla toplantı yaptığımda isteklerini ve hırslarını görebiliyordum. Liverpool’da harika bir tesise sahiptik ve şanslıydık. Ama buradaki tesislerinden de hazır olduğunu görebiliyorsun ve bu işi kabul etmemdeki sebeplerden birisi de buydu.”

“Takım sahipleri birçok yatırım yaptı. West Ham ve Leicester gibi takımlara baktığımızda şu anda Avrupa’da mücadele ediyorlar. Leicester F.A. Cup’ı kazandı. Aston Villa da bu seviyeye gelebilir ve Avrupa’da yer alabilir. Fakat Chelsea, Liverpool ve Manchester City saygı duymak zorundasınız. Bu üç takım Avrupa ve dünyanın en iyi takımları konumunda. Gerçekçi olmak gerekirse bu takımlarla aramızda çok büyük bir fark var.”

“Premier Lig’deki takımların menajerlerini çok büyük saygı duyuyorum ama benim yolculuğumun farklı olduğunu düşünüyorum. Futbolcuyken her zaman en iyi oyunculara karşı oynamak istiyordum. Scholes, Lampard, Viera gibi. Onlar, mücadele etmekten keyif aldığım mücevherlerdi. Ancak menajerken farklı olabiliyor. Buradaki esas konu dünyanın en iyi liginde, Premier Lig’de olmak, yüksek standartlardaki oyuncuları çalıştırmak, onların gelişimine yardımcı olmak ve takımı geliştirmek. Dünyadaki en iyi menajerlere karşı rekabet ederken ve onların takımlarıyla mücadele ederken heyecanlanmıyorsam, yanlış yolda olduğum anlamına gelir.”

“Premier Lig’den ayrılıp MLS’e gittiğimde buradaki rekabeti gerçekten özlemiştim. İskoçya’ya gittiğim de aynısını yaşadım. Büyük bir takımı çalıştırıyorsunuz ve bir canavara karşı mücadele ediyorsunuz. Ama iki ligi karşılaştırdığınızda her şeyin tamamen farklı olduğunu görebiliyorsunuz ve ikisi de farklı seviyedeler. Saygısızlık olarak algılanmasın ama gerçekler böyle.”

“İdeal bir dünyada çalıştırdığım takımlardan bizim istediklerimizi hissetmesini isterim. Oynadığım tüm takımlarda harika bir yapı ve organizasyon vardı, agresiflerdi. Liverpool’da da böyleydi milli takımda da. Her menajer bunu ister ve onlara sorduğunuzda hücum futbolu oynamayı, taraftarları mutlu etmeyi ve agresif olmayı ister. Aston Villa’da ise takımdaki mantaliteyi değiştirmeyi istiyoruz. Tarihsel olarak baktığımızda takımın sürekli bir maç kazandığını sonrasında kaybettiğini ya da berabere kaldığını görüyoruz ve bunun normal olduğunu düşünler var. Bizse, devamlılığı olan bir takım yaratmak ve Villa Park’a geldiklerinde rakiplerin zorlanmasını istiyoruz.”

“Oyunculuk döneminde şanslıydım. Birçok menajerle çalışma şansım oldu. Bazıları defansif bir oyun planını önemserken bazıları daha pragmatikti. Ancak Brendan (Rodgers) ve ekibine baktığımızda harika bir taktiksel plan vardı. Takımda her yeri geliştirmek istiyorlardı. Bu benim farklı düşünmemi sağladı. Eğer iyi organize olan takımla oynaması zor olan takımı doğru dengede buluşturmayı başarırsam ilerleme kaydedebiliriz.”

“Bizim dönemimizdeki oyuncularla yeni jenerasyon arasındaki kişilik farklılıklarını çok önemsemiyorum. Oyuncularla iyi bir iletişim kurmak zorundasınız. Oyun çok fazla değişti. Soyunma odasındakii ortam ve taraftarlarla ilgili de birçok şey değişiklik gösterdi. Bu çağda bir oyuncuyu çok kolay bir şekilde kaybedebilirsiniz. Bu oyuncuları tanımak benim görevim. Hepsinin farklı ihtiyaçları ve motivasyon kaynakları var. Bizim dönemimizle bu dönem arasında şikâyet etmek yerine uyum sağlamak benim görevim.”

“Brendan’la çalışırken ve ona rakip olurken çok fazla şey öğrendim. Onunla daha erken çalışma şansım olsaydı muhtemelen çok daha başarılı olabilirdik. Çok üst seviyede bir antrenör. Bire bir ilişkilerde ne yapması gerektiğini ve nasıl hareket edeceğini çok iyi biliyor.”

“Ben göreve geldiğimde Aston Villa en skorer sekizinci takımdı. Bu kötü değildi ve takımda çok kaliteli oyuncular vardı. Ama yenilen gol bakımından 18. sıradaydık. Değiştirmemiz gereken en önemli konu buydu.”

Röportajın videosuna buradan ulaşabilirsiniz.