Alglerden elbiseler

Yang’ın mezuniyet projesi için tasarladığı koleksiyondaki bioelbiseler zamanla büyüyebiliyor ve yirmi dört saat içerisinde de suyun içinde çözünebiliyor. Doğada çözünebilen elbiseler, farklı nem ve sıcaklık seviyelerine yanıt olarak şekil değiştirip, bükülüyor ve kırılıyor. Elbiseler giyildiği coğrafi konuma ve mevsime bağlı olarak değişken. Örneğin kuru bir kış sırasında, giysi sertleşiyor ve daha heykelsi görünüyor. Suya maruz kaldığında ise giysi saatler içinde ayrışabilir. Örneğin, malzeme 80 santigrat derece sıcaklıkta alkali suya batırıldığında bir saat içinde veya 60 santigrat derecelik suya batırıldığında 24 saatten daha kısa sürede ayrışıyor. Bu da koleksiyonunu doğaya dost hale getiriyor. Çevresel etmenlere verdiği yanıtlarla da kıyafetler giyildiklere yerlere özelleşiyor. 

Yang, elbiseleri üretmek için önce, malzemenin alacağı dokusal şeklin üç boyutlu bilgisayar modelini oluşturduktan sonra 3B baskı ve lazer kesim teknolojilerini kullanarak bir döküm kalıbı basmış.  Tasarımcı daha sonra su, renkli boya ve yosun özü karışımından oluşan biomateryali sıvı haliyle kalıba dökerek katılaşması için bırakmış. Daha sonra, ortama koşullarına göre katlanmasını ve küçülmesini istediği kısımlara serisin olarak bilinen ipek koza proteini uygulamış. Protein, hidrofobik yani suyu sevmeyen özelliklerinden dolayı ortama yanıt verebiliyor. Yang'a göre ipek koza proteini endüstriyel tekstil üretiminde -özellikle Avrupa ve Asya’daki geleneksel ipek üretim tesislerinde- atık oluyor. Bu nedenle ipek liflerindeki serisin proteinini boşa gitmekten kurtarmak için kullanarak projesinde değerlendirmiş. 

Projeyi ve süreci bu videodan daha detaylı inceleyebilirsiniz!