“Benim param uğurludur”

Ayvalık’ta gri alan isminde bir galeri-kafeteryanın ortağıyım. Hayatımda ilk defa hem esnaflığı hem de sanatsal etkinliklerin organizasyon işlerini tecrübe ediyorum. Birbirinden iki ayrı disiplini aynı anda idare etmek biraz karmaşık. Mesela resim alan bir koleksiyonere “Yine bekleriz” diyemediğim gibi, kahve içen birine de “Sizde nasıl duygular uyandırdı*” diye sormak abes olabiliyor. 

“Sanat var, kahve var! Buyurmaz mısınız?” 

Yelpaze geniş. gri alan’da yaşadığım tecrübeleri içimden geldikçe buraya yazmak istiyorum. Bir tanesi, Pazar Ola Hasan Bey karikatürüne denk gelince ortaya çıktı. Kim diye baktım bu Pazarola Hasan Bey. Gerçekten yaşamış, yaklaşık 30 yıl süren kısacık ömrüne çok büyük bir ün sığdırmış, İstanbul’un şahsına münhasır karakterlerinden biri. 1885 ile 1922 yılları arasında yaşayan Hasan Bey, yürüdüğü sokakta denk geldiği her esnafa “işin rast gitsin” anlamına gelen “pazar ola” temennisinde bulunuyormuş. İki kelimeden oluşan, yüz yıldır süren bir şöhret…

Pazarola Hasan Bey'in Cengiz Kahraman'ın Koleksiyonu'nda bulunan fotoğrafı

Hikâye burada gri alan’a bağlanıyor. Bizim de bir Hakan Beyimiz var. Her gün sabahtan dükkana gelir. “Benim param uğurludur” der, tip kutusuna bir lira bırakır. Sonra “Alıyorum” der, kutudan bir ya da bir buçuk lira alır. Biraz lafladıktan sonra da gider. 

Sonuçta benim elimde dükkan için uğurlu bir lira, onun elinde de yan dükkana uğur getirecek bir lira ve 50 kuruş kalır. Herkesin yarar gördüğü bu hayata inanıyorum. 

Pazarola Hasan Bey ile parası uğurlu “Hakan Bey”in arasında tam yüz yıl var. Yazdığım sayıda geçen hikâyeler ile galerimde yaşadığım hikâyeler arasında da yüz yıl var. Bu zaman farkına rağmen benzer iletişimlere, anlaşmalara, tanışıklıklara tanık olduğum zaman dünya değişse de insan değişmiyormuş gibi hissediyorum.