Planlar, planlar, ah o planlarımız. Ne kadar çok alarm kurar olduk değil mi şu son günlerde. Pazartesiye yetişmesi gereken görevler, atılması gereken mailler, ödenmeyi bekleyen kredi kartı borçlarımız…&nbsp;Ne zaman durup boş vaktimin olduğunu düşünsem, sonrasında ne yapacağımı düşünmekten bir bakmışım ağız tadıyla boş vakit bile geçiremez olmuşum. Günümüzde o kadar sık &nbsp;motive olmaya çalışıyoruz ki bazen boş bir şekilde duvara bakmanın da ruhsal sağlığımızı dinlendirebileceğini unutuyoruz sanırım. En son ne zaman bütün planlarınızı erteleyip oturduğunuz yerden karşınızdaki duvarı izlemek için vakit ayırdınız ki?

Selam 20likler ve 20lik kalanlar,&nbsp;Gününüz nasıl geçti? Dün sabah, derse geç kalma pahasına kahvaltı hazırlarken, düşüncelere daldım. Tavada domates ve ıspanağı şöööyle bir gezdirdim, bu sırada yumurtaları bir kasede çırptım ve üstüne yanlışlıkla sıcak şeyler koyup birazını erittiğimiz plastik kesme tahtasının üstünde keçi peynirini kestim (ağzıma da biraz peynir attım. Kendimin çeşnicibaşısı olduğum doğrudur). Yumurtaları tavaya atıp biraz karıştırdım, hazır olmalarına biraz kala peyniri ekledim, ocağın altını kapattım. &nbsp;Kahvemden bir yudum aldım, tüm bu süreç boyunca müzik çalmayı unuttuğumu farkettim. ‘<a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/playlist/1fnu1ncdNaw2F46nJ1xGp1?si=92f471206c1f41cf" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Neyse yarın çalarım</a>,’ dedim kendi kendime. Bu arada gerçekten dedim. Yemek yaparken kendi yemek programı varmış gibi davrananlardanım — davrananlardanım diyorum çünkü bu konuda yalnız olmadığımı umuyorum. &nbsp;Şu hayatta, kesinlikle deneyimim olmamasına rağmen, çok iyi yapabileceğimi düşündüğüm bazı şeyler var. (Kişiliğim ve hayatım ile ilgili bildiğim her şey, bu bahsettiğim aktivitelerde kötü olacağımı belirtiyor ama neyse). ‘Ne gibi’ diye soruyorsunuz! Meraktan çatlıyorsunuz, biliyorum. Hemen listemi paylaşayım:&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Wipeout’da yarışmacı olmak ( koşmakta çok kötüyüm, dengem de o kadar iyi değil).&nbsp;</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Dünya lideri olmak — tamam, tamam, ülke ile de yetinebilirim. ( güldük, topluca).&nbsp;</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Konserde şarkıcının ya da grup üyelerinden birinin ilgisini çekip kendime aşık etmek ( kaç kere denendi, ‘aa bana mı bakıyor’ dendi. Kesinlikle bakmıyordu).</li></ul>Bu listeye yemek programı sunucusu olmak da giriyor. Aklımdaki program çok mütevazı ve rahat bir program; ölçü, tarif kullanmadan yemek yapıyorum, hikayeler paylaşıyorum, falan filan. Bu arada mikrodalgada çikolata yakmış biri yazıyor bu cümleleri. Neyse. Bu konuya nerden geldik? Sabah kahvaltısı.&nbsp;Hazırlarken neden müzik açmayı unuttum? Çünkü aklımda bir soru vardı: Birini hayatımdan çıkarmam gerekse, yumurtayı mı peyniri mi yemeyi keserdim? Bu tarz ‘bu mu şu mu’ sorularını çok sorarım: hem kendime, hem arkadaşlarıma, hem de date’e çıktığım insanlara. Biriyle 20 dakika boyunca arpacık soğanı ve kırmızı soğan seçimi üzerine tartışmışlığım var. Hala çıkıyoruz.&nbsp;Yumurta mı peynir mi sorusu ile afalladım. Seçemedim! Bu yüzden soruyu &nbsp;bültene taşımaya karar verdim. Sevgili 20’likler ve 20’lik kalanlar: hayatınızdan biri çıkacak, yumurta ya da peynir. Hangisini seçiyorsunuz?&nbsp;Cevaplarınızı bekliyorum. Girişi gündemden uzak tutmak istedim. Bazen hepimizin biraz araya, nefese ihtiyacı var. 20’lik de bu görevi görüyor. Arada.&nbsp;Bugün odağımız, girişten tamamen bağımsız olarak, pandemi ve üretkenlik. Nelerimiz var bir bakalım:<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Irmak Hacımusaoğlu, “O eski bizler o güzel atlara binip gittiler” adlı yazısı ile pandemi sonrası gelen değişimden bahsediyor.&nbsp;</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Selen Nasırlıer ise bizi beynimizle bir ‘date’ e çıkarıyor. Pandemide üretkenlik algısı ile ilgili yazısı ile bizlerle.&nbsp;</li></ul>Hepinize bol kucak!&nbsp;✨💕 Yasmin✨ 💕Kapak görseli: <a fr-original-style="" href="https://camilledecussac.tumblr.com/" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Camille de Cussac</a>

20’lik, kafada oluşan saçma soruların, açılmayı bekleyen ve bazen suratımıza çarpılan kapıların, gündem ile üzerimize çökebilecek fenalığın paylaşıldığı bir bülten. 

Beyninizle Date’e Çıktığınız Bir Yazı