Sezonun Hikayesi

Boxing Day, Premier Lig takımları için çok sert bir duvar demek. Noel dönemi Premier League maçlarının birden sıklaşmasına İngiltere’nin sertleşen kış şartları da eklenince, sefere çıkan ordunun hastalıklardan ve yorgunluktan kırılması misali Boxing Day’den sağ çıkamayan kulüpler sezonun kalanını aynı istikrarda götürmekte zorlanır ve düşüşe geçer. Bu sezonki Boxing Day’de ise çok farklı, pozitif bir öyküye rast geldik: Manchester City’nin dirilişi. Zira City’nin sezonunu kabaca ikiye ayırmalıyız: Noel öncesi ve sonrası. İki çok farklı City izledik bu dönemin öncesi ve sonrası.

Lige aslında önceki sezondan buruk başlamıştı Manchester ekibi:  Şampiyonluğu son dönemdeki en dişli rakibi Liverpool’a kaptıran City, Şampiyonlar Ligi’nden şok Lyon mağlubiyetiyle yine çeyrek finalde elenmiş, FA Kupası’ndaysa yarı finalde yine beklenmedik bir şekilde Arsenal’a 2-0’lık skorla kaybetmişti. O sezondaki tek başarısı Carabao Kupası zaferi olan Cityzens için bu yeterli olmaktan çok uzaktı. Hayal kırıklığı bir sezonun ardından bu sezona giren Mavi Yaka için hedef belliydi: Şampiyonlar Ligi’ni kazanmak ve Premier Lig şampiyonu unvanını Kırmızılar’dan geri almak.

Sezonun başlangıcı ise bir yükselişten ziyade yarım kalan filmin devamı gibiydi. İlk 12 maçta City sadece 5 galibiyet alabildi ve kendini 20 puanla 9. sırada buldu. Big 6 ekipleriyle yaptığı 4 maçtan sadece Arsenal karşısında galip gelebilmişler ve daha 3. haftada Leicester City’e evinde 5-2 gibi ağır bir skorla kaybetmişlerdi. Zirvedeki Liverpool’dan 8 puan uzakta kalan City 15 Aralık’ta West Brom’la 1-1 berabere kalan Manchester City’de Agüero’nun eksikliği, David Silva’nın gidişi sonrası hücumda lider bir oyuncunun eksikliği ve savunmanın hâlâ tam oturmaması gibi bireysel eksiklikler sonuçlara direkt yansıyordu.  Guardiola bu gidişatı durdurmak için artık düğmeye basmıştı.

Fernandinho’yla özel olarak görüşen Pep, çözüme giden yolun kaptanından geçtiğinin fakındaydı. Taktiksel değişikliklerden de çok, oyuncularına yeniden özgüven kazandırmanın önemini fark etmişti. Fernandinho o süreci şu sözlerle anlatıyordu:

"O süreçten sonra Pep geldi ve takımın kaptanı olarak benimle konuştu. Açık sözlüydü. Herkesin yüzde 100 durumda olmadığını söyledi. Ya antrenmana geldiğinizde işinizi yaparsınız, ya da evde oturursunuz dedi ve haklıydı. Bu standartları korumanın sorumluluğunun bana ait olduğunu açıkça ifade etti. Bir sonraki maçlarımızın arasında o sıra ligde uçan Chelsea de vardı. Maçtan önce kendi kendime; 'Bu adamlar bu maçta koşmazsa ben biterim' diye düşündüm. Moralimi her an kaybetmeye hazırdım. Ama elbette kazandık. İyi oynadık. İlk yarıda 3-0 öndeydik. Çok koştuk. Tanrıya şükür, o zamandan beri inanılmaz bir rekor kırdık. Kasırgaya geri döndük."

Bu konuşmadan sonra, Boxing Day döneminde City; biri Chelsea deplasmanında olmak üzere 3’te 3 yaptı ve Carabao Kupası çeyrek finalinde Arsenal’ı 4-1’le geçti. Yeni yılın ilk maçındaysa yine Carabao Kupası’nda yarı finalde ezeli rakipleri Manchester United’ı 2-0’la geçen City, bir daha ardına bakmadı. Ligde üst üste 15 maç galip gelen Cityzens, bitime 3 hafta kala Premier Lig’de şampiyonluğunu ilan etti. FA Kupası’nda yarı finalde Chelsea’ye kaybetseler de Carabao Kupası’nı finalde Tottenham’ı devirerek müzesine götürdü.

Bu sezonki Manchester City, çok farklı alanlarda vites atarak fark yarattı. Diğer sezonlardan farklı dinamiklere sahip City performansında takıma çok çabuk oturan ve belki de sezonun oyuncusu olan Ruben Dias’ın payı yadsınamaz. Daha önceki bir röportajında savunma anlayışını “Benim için savunma; rakip hücumcuların şutlarını savuşturmak değil, onlara şut çektiremeyecek kadar alan vermeden oynamak.” şeklinde özetleyen Ruben Dias, ligin en defolu savunmalarından birini çok kısa bir sürede en sert, en iyi savunması haline getirdi. Yanındaki partneriyse; ne sezon başı transfer edilen Nathan Ake, ne de takımın yıldız stoperi Aymeric Laporte’tu. Geldiğinden beri bir türlü bekleneni veremeyen, hatta takımdan ayrılması gündemde olan John Stones’un performansını da maksimize ederek ligin en korkutucu savunma partnerliğini oluşturdu. Joao Cancelo’nun da Pep’in sistemine oturup iki bekte de yüksek performans vermesi, City savunmasını göz kamaştırıcı kıldı. Takımlarının defansif özellikleri hep topa tutulan Guardiola, bu sezon savunmaya özellikle eğilerek eleştirileri boşa çıkardı.

Gittiği her takımda genç oyuncuları seven, onlara her daim şans veren ve takımına monte eden Guardiola’nın bu sezonki prensi belliydi: Phil Foden. Bu sezona kadar az forma verdiği, hatta bunun için eleştirildiği Foden, takımın vazgeçilmez ismi haline geldi. Yükselen formuyla göz dolduran Foden, Silva’nın yokluğunu unutturdu ve fırsat bulduğu her maç görevini fazlasıyla yerine getirdi.

Dortmund’daki kariyeri sakatlıklarla baltalanan İlkay Gündoğan’ı Pep geldiği 2016-2017 sezonunda ısrarla istemiş ve transfer etmişti. Alınmasına pek bir anlam veremeyen ve bu transferi eleştiren İngiliz basınına Pep; İlkay’ı Bayern Münih’teyken de istediğini ve sistemine harika uyum sağlayacağını belirmişti. Bu sezonki İlkay, Pep’i fazlasıyla haklı çıkardı: Santrforsuz oynayan City’de takımın gol yüküne ortak olan Alman oyuncu, 12 gol atarak takımın en skorer ismi oldu. Bir merkez orta saha oyuncusu için 12 gol fazla iddialı bir miktar.

Bu başarıdaki aslan payı tabii ki menajer Pep Guardiola’ya ait. Kötü giden sezonun stresine yenik düşmeyen Katalan teknik adam, sezon içinde büyük taktiksel değişikliklere gitmese de oyuncularının aklına girerek onlardan maksimum verim almayı başardı. İlkay’ın, Foden’ın, Mahrez’in ve Dias’ın performanslarını zirveye taşıyan Pep, kadrodaki diğer oyuncularından ve hatta yedeklerden her daim katkı almayı bildi. Rotasyonlarda cesur davrandı ve her bir oyuncusu çarkın kusursuz işlemesinde önemli rol oynadı.

Mavi Ay, bu sene en tepeye yükseldi. Guardiola’yla 5. sezonlarında 3.defa Premier Lig Şampiyonluğu’na kavuştular. Hep hayalini kurdukları Şampiyonlar Ligi’ni kazanmayaysa hiç olmadıkları kadar yakınlar.