Değişen planlar

Aylardan aralık, Kars’ta dışarıdan vuran güneş ışığının içeriyi doldurduğu camekânlı bir otel lobisinde oturup sabah haberlerini dinliyorum. İçlikler giyilmiş, en kalın kıyafetler kuşanılmış. Zühre'yle hedefimiz donmuş Çıldır Gölü’nü ziyaret etmek. Kars seyahatimizdeki en hevesli olduğumuz aktivite için hava şartları muhteşem. Otelin kapısına bir taksi yanaşıyor ve içinde Sedat Abi’yi görüyorum. Giyinip, buz tutmuş kaldırımda ufak adımlarla arabaya ilerliyoruz. Çıldır’a Sedat Abi’nin taksisiyle gideceğiz. Kısa sürede şehirden çıkıp karlarla kaplı platonun ortasında uzanan otoyolda Ardahan istikametine doğru ilerliyoruz. Çıldır Gölü’nün yarısı Kars sınırlarındayken diğer yarısı Ardahan’da bulunuyor.

Yol boyunca Sedat Abi Azeri lehçesiyle Kars’tan ve geçtiğimiz yerlerden bahsediyor. Göle yaklaşırken tesadüfen onu arayan bir arkadaşından gölün tam donmadığını öğreniyor. Ciddi bir hayal kırıklığına uğruyoruz. Tüm gün planları suya düşüyor. Tam o esnada Kars’a her gidişimde ne görmek istediğimi bilen Sedat Abi ileride bir yıkıntı olduğunu, istersek bizi oraya götürebileceğini söylüyor. Daha iyi bir alternatifimiz olmadığından, hiç araştırmadan kabul ediyoruz. Tüm gün gölü izleyemeyeceğimize göre her türlü aktiviteye açığız. Solumuzdaki göl bir süre sonra bitiyor ve biz ilerlemeye devam ediyoruz. Yaklaşık yarım saat sonra karla kaplı tepeler arasındaki bir köye varıyoruz. Köyün içinden geçtikten sonra karla kaplı tek araçlık bir yoldan biraz devam ediyoruz ama yol bitiyor.

Sedat Abi karda daha fazla devam edemeyeceğini, yürümemiz gerektiğini söylüyor. Araçtan inip karla kaplı dar yolda yürümeye başlıyoruz. Bir taraf vadiye inen kayalık uçurum, diğer taraf ise yukarı doğru uzanan sarp bir yamaç. Tepenin oluşturduğu bir burnu geçip virajı dönüyoruz ve o esnada karşımıza tüm heybetiyle çıkıyor. Şeytan Kalesi, vadinin ortasındaki genişçe bir kayalığa inşa edilmiş bir orta çağ yapısı. Birazdan alev püskürten ejderhalar belirecek, kaleden ellerinde kılıçlarıyla zırhlara bürünmüş şövalyeler fırlayacak gibi atmosfer var. Bulunduğumuz yerin coğrafi zorlukları kalenin karşımızda oluşunu daha da gizemli hâle getiriyor. Bir süre yürümeye devam ediyoruz. Ancak kar giderek yükseliyor. Öte yandan hayvan sesleri geliyor. Bunun üstüne yürümek yerine drone yollamaya karar veriyorum. Havalanınca gördüğüm şey daha da etkileyici bir hâl alıyor. Sadece yamaca dar bir yolla bağlanan kale, adeta vadinin ortasında uzanan bir adaya yapılmış gibi. Sanki dünyadan yalıtılmak ve keşfedilmemek için çabalayan birileri tarafından inşa edilmiş. Adeta coğrafyanın şartlarına bir başkaldırı.

Eksi derecelerde seyreden hava bizi iyice üşütene kadar kaleyi inceliyoruz. Kafamızda onlarca fikir ve senaryo canlanıyor. Eve döner dönmez ilk işimizin kaleyi araştırmak olmasına karar veriyoruz. Geriye yürüyüp Sedat Abi'yle buluşuyoruz. Artık göle gidebiliriz. Kısa bir sürüş sonrası göl kıyısına varıyoruz. Sadece gölün kıyısındaki bazı yerlerin donmaya başladığını kendi gözlerimizle görüyoruz. Hava açıyor, güneş etkisini gösteriyor. Sanki aralık değil ekim ayındayız. Göl kıyısında dışarı kurulan sofraya oturuyoruz. Çıldır’ın meşhur sarı sazan balıkları kızarmış duruyor önümüzdeki tabakta. Soğuk havayla hızla harcadığımız enerjiyi geri almak için nefes almadan yemeğe dalıyoruz.

Karnımı doyurduktan sonra tahta sandalyede arkama yaslanıyorum ve donmayan gölü izliyorum. Gelirken hayıflandığım donmayışa müteşekkirim. Donmayan göl bizi Şeytan Kalesi’ne götürüp heyecan dolu yeni bir yer öğrenmemize sebep oluyor. Göle teşekkür edip güneşin tadını çıkarmaya devam ediyorum.