Eve #1

Victor LaValle ve Jo Mi-Gyeong’un kalemlerinden doğan Eve’in ilk sayısı huzurlarınızda. Küresel ısınmanın sonunu getirdiği bir dünyayı kurtarması gereken 11 yaşındaki minik kızımız Eve’i konu alan bu güzellik Jack Kirby’nin efsanevi Kamandi: The Last Boy on Earth’üne göz kırpıyor. 

Kendi kendine konuşmayı seven minik kızımız Eve ve babası ile tanıştığımız ilk sayfalardan sonra aslında uzun yıllardır bir tüpün içinde dondurulduğunu öğreniyoruz. Olabilecek bütün felaket senaryoları gerçekleştikten sonra bilim insanı babası tarafından dünyanın son kozu olarak görülen Eve, bugüne kadar yaşadıklarının aslında gerçek olmadığını ve insanlığın neredeyse yok olduğunu öğreniyor. Koruyucu robot oyuncak ayı Wexler yavaş yavaş neler olduğunu Eve’e açıklarken biz de öğreniyoruz. Babasını görmek ve dünyayı kurtarmak için hemen harekete geçen Eve, sular altında kalmış Manhattan’ı izledikten sonra yola koyulmaya karar veriyor. Dünyayı kurtarmak için Johnny Appleseed’in yaptığı gibi etrafı dolaşıp mangrov ağacı dikmeleri gerektiğini öğrendikten sonra tohumları almak için babasının yanına yola çıkıyor.

Eve çok tatlı. Sürekli kendi kendine konuşuyor olmasına bayıldım. Hem biz okuyucuya gerekli açıklamayı yapıyor, hem de akıl sağlığını korumak için var gücüyle çalışıyor. Wexler ise harika bir karakter olmuş. Ayı Ted ve Bender karışımı olarak gördüğüm Wexler, serinin comic relief’i olmak dışında Ted ve Bender gibi hızlı cevaplığını da konuşturuyor. Karakterlerin tatlılığı ve yaratıcı ikilinin uyumu çabucak kitaba ısınmanıza sebep oluyor. Jo Mi-Gyeong’un çizgileri ise çok güzel. Özellikle son sayfa, uzun süredir beni en çok etkileyen sahnelerden oldu. Pandeminin etkisinden olsa gerek bu aralar çok post-apokaliptik dünyalar okuyoruz. Bu kitap da onlardan birisi. Daha önce bültende incelediğim Geiger ve Nocterra’nın aksine Eve, komik ve tatlı bir kitap. Kamandi, Planet of the Apes, Futurama gibi klasikleri seviyorsanız ve biraz da küresel ısınmadan çekiniyorsanız bu kitabı kesinlikle okumalısınız.

Kapak: Ario Anindito