Bültenin bu bölümünde, her yıl 20 kategoride yılın en iyilerini seçtiğim kişisel ödüllerim Altın Balkabaa Ödülleri / Golden Pumpkin Awards'ın rastgele bir kategorisini ziyaret ediyoruz.Ben bu "içlerinde fırtına kopuyor ama onlar sadece yutuyorlar, ama bir noktada insanların suratlarına haykıracaklar" olayını çok sevdim. Ve bu spesifik tema, bilin bakalım aklıma bir de neyi getirdi? Haydi, 2011'e gidelim...<img src="https://images.aposto.com/2021/4/2021-05-23T03:03:05.148Z_sm.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">And the Balkabaa goes to...Çocukken 1960'lardaki filmi ya da 1970'lerdeki diziyi televizyonda bir gece vakti gördüğümü ve çok korktuğumu hatırlıyorum. 2001'deki Tim Burton uyarlamasını ise hiç beğenmediğimi. Planet of the Apes / Maymunlar Cehennemi serisinden söz ediyorum. Burton'ın felaketinin 10 yıl sonrasında yeniden canlandırılan seri, bu kez 2010'ların en iyi ana akım üçlemelerinden biriyle sonuçlanmıştı bana göre. Üç filmin de birbirinden etkileyici olmasında birçok sebep vardı olmasına ama tabii ki bunların en önemlisi Andy Serkis'in performans yakalama tekniğine olan hâkimiyeti sayesinde filmin görsel efektlerdeki yetkinliğini gerçek bir oyunculuk dersine dönüştürmesiydi. Rise of the Planet of the Apes'in maymunları, kostüm ya da makyajla klişe ucubelere değil, görsel efektler ve oyunculuk yeteneğiyle gerçek birer kahramana dönüşüyordu. Benim için 2011'in en iyi görsel efektleri, Rupert Wyatt'ın Rise of the Planet of the Apes'indeydi.<img src="https://images.aposto.com/2021/4/2021-05-23T05:00:45.027Z_sm.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Tüm Altın Balkabaa aday ve kazananlarını <a fr-original-style="" href="https://link.apostonews.com/click?uri=aHR0cHM6Ly9saW5rLmFwb3N0b25ld3MuY29tL2NsaWNrP3N0b3J5PTYwOTczMTg0NzQ0YjBhMDAwNjMyOWM1OCZ1c2VyPTVmZTRiNDliNmY1ZDQ2MDAwOTkzYjFlOSZhdXRob3I9NjA3OTczN2U4MDNjZDMwMDA2MTIwMWYwJnNvdXJjZT13ZWImbmV3c2xldHRlcj01ZmU2ZGExYTZmNWQ0NjAwMDk5YTAyMjkmaXNzdWU9NjA5NzAyNDg3NDRiMGEwMDA2MzI4NjM4JnN1YnNjcmliZXI9dW5kZWZpbmVkJnVybD1odHRwJTI1M0ElMjUyRiUyNTJGZW1yZWVtaW5vZ2x1LmNvbSUyNTJGZ3BtYSUyNTJG" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">buradan</a> inceleyebilirsiniz.

2011'in en iyi görsel efektleri.

Yıl: 2011, Kategori: En İyi Görsel Efektler

<img src="https://images.aposto.com/2021/4/2021-05-08T12:27:03.709Z_sm.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="0.65" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"> Victor LaValle ve Jo Mi-Gyeong’un kalemlerinden doğan Eve’in ilk sayısı huzurlarınızda. Küresel ısınmanın sonunu getirdiği bir dünyayı kurtarması gereken 11 yaşındaki minik kızımız Eve’i konu alan bu güzellik Jack Kirby’nin efsanevi Kamandi: The Last Boy on Earth’üne göz kırpıyor.&nbsp;Kendi kendine konuşmayı seven minik kızımız Eve ve babası ile tanıştığımız ilk sayfalardan sonra aslında uzun yıllardır bir tüpün içinde dondurulduğunu öğreniyoruz. Olabilecek bütün felaket senaryoları gerçekleştikten sonra bilim insanı babası tarafından dünyanın son kozu olarak görülen Eve, bugüne kadar yaşadıklarının aslında gerçek olmadığını ve insanlığın neredeyse yok olduğunu öğreniyor. Koruyucu robot oyuncak ayı Wexler yavaş yavaş neler olduğunu Eve’e açıklarken biz de öğreniyoruz. Babasını görmek ve dünyayı kurtarmak için hemen harekete geçen Eve, sular altında kalmış Manhattan’ı izledikten sonra yola koyulmaya karar veriyor. Dünyayı kurtarmak için Johnny Appleseed’in yaptığı gibi etrafı dolaşıp mangrov ağacı dikmeleri gerektiğini öğrendikten sonra tohumları almak için babasının yanına yola çıkıyor.Eve çok tatlı. Sürekli kendi kendine konuşuyor olmasına bayıldım. Hem biz okuyucuya gerekli açıklamayı yapıyor, hem de akıl sağlığını korumak için var gücüyle çalışıyor. Wexler ise harika bir karakter olmuş. Ayı Ted ve Bender karışımı olarak gördüğüm Wexler, serinin comic relief’i olmak dışında Ted ve Bender gibi hızlı cevaplığını da konuşturuyor. Karakterlerin tatlılığı ve yaratıcı ikilinin uyumu çabucak kitaba ısınmanıza sebep oluyor. Jo Mi-Gyeong’un çizgileri ise çok güzel. Özellikle son sayfa, uzun süredir beni en çok etkileyen sahnelerden oldu. Pandeminin etkisinden olsa gerek bu aralar çok post-apokaliptik dünyalar okuyoruz. Bu kitap da onlardan birisi. Daha önce bültende incelediğim Geiger ve Nocterra’nın aksine Eve, komik ve tatlı bir kitap. Kamandi, Planet of the Apes, Futurama gibi klasikleri seviyorsanız ve biraz da küresel ısınmadan çekiniyorsanız bu kitabı kesinlikle okumalısınız.Kapak: Ario Anindito

Planet of the Apes ile ilgili hikayeler