#FanON: Lokal markalar

Covid-19 pandemisini romantikleştirerek hatırlamayacağıma dair kendime söz verdim. O nedenle konuya zaman vererek başlamak istiyorum, her şey 2020 Mart'ından sonra oldu, yalnız altını çizerek ekleyeyim ki şahsımı anksiyete ataklarından öteki anksiyete ataklarına sürükleyen bu dönemi yine de "İyi ki," diyerek hatırlamayı reddediyorum.

Yerel işletme sevdamın tam anlamıyla başlangıcı, üniversiteden mezun oluşuma, yaygın anksiyete bozukluğuma düzenli sporla nispeten iyi geldiğim ve bedenimle normatif algılara daha yakın olduğundan daha "iyi" bir ilişkim olduğu döneme denk düşüyor. Kendi paramı kazanmaya başladığım ve kreatif arkadaşlarımın marka çıkarmaya başladığı dönemlerden bahsediyorum—Pera'da çalıştığım için iş çıkışı Vitruta'ya uğramalarım, Inditex yerine tarzımı gerçek anlamıyla yansıtabileceğim şeylerin keşfine olan heyecanım ve yerinde duramayan beynimle bu lokal marka evrenine "tasarımcı" olarak girişimle bugün bu yazıyı yazmaya kadar geldi konu.

🟠 Serra ve Charlotte Hegewald, Vatka Co hırkayla

Yerel işletme epidemisi: Benim kişisel serüvenim bir yana, burjuva çocuklar olarak 2000'lere olan özlemimizi daha stabil hayatlara sahip olmamızla bağdaştırıyorum. Sanıyorum o dönem, yurt dışı etkili bir gaz verme ve bu estetik algıların geri dönmesiyle bizim jenerasyon "Geri döndürelim şunları!" stratejisini benimsedi. Ve ben bunun her detayına bayıldım.

1990'lı yılların çocukları yetişkin oluyor

Muni Bum Bag'in renk renk bel çantaları, PEMY Store'un âşık olduğum ve bu dünyaya girişimin sebebi olan papatyalı kolyeleri, WWF Market'in tükettiğine üzülmediğin nesli tükenen hayvan işlemeli sweatshirt'leri, ERO PYSCHE'nin örgü kazakları, Vatka Co'nun gökkuşağı misali hırkası, Lola's Works'ün meme broşları LAR Studio'nun bakmasına kıyamadığın tasarım eşarpları ve Sculpture'ın zaman makinesi yerine kullanabileceğin kumaşları. İşte bahsettiğim dönemin benim için önde gelen işleri.

🔴 Lola's Works'ün Free the Nipple broşları

Twitter'ın sevmediği bu "Fiyatlar çok yüksek," dünyasının ayrıcalıklarını kabul eden övgü yazısını yazmayı, yine bu dünyanın mücadelelerini görüp heyecanlandığım için yazmaya karar verdim. Lola's Works'ün kurucusu Gizem Öğüt'e de tam olarak bu nedenle aynı soruyu sordum:

Lokal marka olmak hakkında ilk söyleyebileceğim şey ne kadar zor olduğu. Tek kişilik bir dev kadro olmak durumunda olduğum için üretiminden paketlemesine pazarlamasından bir şekilde bir yerlerde görünür olmasını sağlamaya kadar her şeyiyle ilgilenmek zorunda olduğum küçük bir markam var. Özellikle Türkiye koşullarında daha da zor bir şey. 

Kendi dünyanı yansıtmak: Zorlukların yanında gelen ifadenin heyecanı, beni bu dünyaya hayran bırakmakla birlikte içinde tutan şey olmuştu. Gizem için de ürettiklerinin bir manifesto tarafının olması da hissettiğim tutkuyu özetliyordu aslında.

Feminist karakterlerin, ötekileşenlerin mesajlarını vermeye çalıştığım ve kamusal alanlarla görünür kılmak istediğim için markalaştığım işlerimin olması üretim sürecinde bir atölye bulmamdan Instagram'da reklam verememe kadar durumlarla karşılaştırıyor beni. 

🟢 Lar Studio x Wear Sisters iş birliği

Bir komünite: Benzer zorlukları yaşayınca birbirine destek olmak da kolaylaşıyor. Instagram'ın Web2 cehennemi kimliğinin yapısı ötesinde bu kapitalist dünyamızda bir nefes alanı olduğu alan, lokal markaların komünitesine denk düşüyor diye hissettim uzun zaman boyunca.

Üreten bir sürü insanla tanışıp birlikte tasarım pazarlarında yer alabiliyoruz; aynı dükkânların raflarında beraber bulunuyoruz. Bir şekilde birbirimizle tanışıp dayanışmak veya iş birliği yapıyor olmak bana çok ilham veriyor. 

Mesela Fanon'un her şeyi bir yandan benim hayatımda beni besleyen şeyler—dinlediğim şarkılardan "fashionable" TikTok'lara, dışarı çıktığımda gördüğüm insanlardan senin podcast'lerine kadar, arkadaşlarımdan gördüğüm renklerden ve doğada varolanlardan ilham alıyorum. Kentte varolmakla ilintili olarak bir sürü şey ilham oluyor bana. Baya geniş bir yelpaze bu. Her şeyin tasarım süreçlerini etkiliyor olması inanılmaz değerli gelen bir şey.

🟣 PEMY için tasarladığım ilk koleksiyon, Comfy Bloom Sweatshirts

Bir yolculuk: Kendi lokal markanı kurmak

2020: PEMY'le birlikte lokal markaların kumaş seçiminden tut kargoda kullanılacak paketlemeye dikkat etmesi gerektiğini öğrenmem ilk kapanma çıkışına denk geliyor. Bir WhatsApp grubu konuşması üzerine Kreatif Editör diye bir başlık geliştiriyoruz; Pelin ve Miray beni aralarına alıyorlar. Böylece her baskıda her rengin çıkmayacağını, küçük adetlerde ürün üretmenin zorluklarını, kargonun aslında ne kadar pahalı bir şey olduğunu öğreniyorum.

2021: Kendi yetişkinlik sürecim devam ediyor, yerel işletmelere daha da âşık oluyorum. İlk tam zamanlı işimden kazandığım parayı iPad almaya yatırıyorum ve aylar sonra kendi çizdiğim tasarımı insanların üstünde görüyorum. Toplantılarda yeni çizimler deniyorum; PNG formatının hiçbir işe yaramayışı bana acilen Adobe programlarını öğrenmem gerektiği gerçeğine itiyor.

🌈 sticker prensesi'nin ilk koleksiyonu

2022'ye doğru: Instagram'da işlerimi paylaştıkça daha fazla kreatif insanla tanışıyorum. Kendi markamı kurma sürecine girdiğimde sticker prensesi'ni kurmam için heyecanlanırken hepsi bana farklı bir öneride bulunuyor. PEMY için tasarladığım tişörtlerin modeli ve By Way Of'un kurucusu Oya Tekbulut'un annesinin matbaası, Aposto'da tam zamanlı editörken tanıştığım tasarımcı Ece Tugay'ın branding desteği, KALM'ın kurucusu Mert Aktün'ün öğrettiği Shopier altyapı tüyoları, Sculpture'ın kurucusu Selin Koç'un bütçeleme öğütleri ve Muni Bum Bag'in kurucusu Serra Hegewald'ın kargolama akılları olmasa hiçbir şeyi birkaç ay içinde toparlayamayacağımı fark ediyorum.

Yerel işletme güzellemesi yapmaya geldim bugün, belli oluyor, değil mi? İşte belli bir kapitalin varsa, tek kişilik şova dönüştürebiliyorsan bir şeyleri, deniyorsun; arkadaşlar ediniyorsun, şahane hissettiriyorlar, yoluna ışık tutuyorsun ve bir şeyleri deniyorsun. O esnada kıyafetlere dünyanı yansıtmak en büyük fandom'ın hâline geliyor. Hepsinin emeğine çok heyecanlanıyorsun.