Değişim Farkındalıkla Başlar

Azınlık grubu; ırkı, dini, cinsel yönelimi, etnik kökeni gibi özellikleri bakımından nüfusun geri kalanından sayıca daha az ve daha dezavantajlı konumda olan bir grubu ifade ediyor. Bir milyarı aşkın nüfusuyla engelli bireyler, dünyanın en büyük azınlık grubunu oluşturuyor. Türkiye’de Ulusal Engelli Veri Sistemi’ne kayıtlı iki buçuk milyonun üzerinde engelli birey bulunuyor. Lakin bu sayı, Engelli Sağlık Kurulu Raporu almak için yetkili hastanelere başvurmayan ve hizmet almak için devletle temasa geçmeyen kişileri kapsamadığından sisteme kayıtlı olmayan kişiler ile birlikte engelli bireylerin ülke nüfusunun %13’ünü oluşturduğu tahmin ediliyor. 

Bir sonraki dışarı çıkışınızda kaldırımlara, dükkânlara, üniversitelerinize ve çalıştığınız iş yerlerine bir göz gezdirin. Sizin kullanabileceğiniz imkânları, görme engelli veya ortopedik engelli bir birey, bağımsız ve güvenli bir şekilde kullanabilir mi mesela? Bu sorunun cevabı çoğu zaman “hayır” oluyor. Hayata 1-0 geride başlayan bu azınlık mensubu bireyler, 20. sayımızda kadınların yaşadığını anlattığımız adaletsizliklere benzer sorunları her gün yaşıyor. 

Engelli bir birey çocukluktan yetişkinliğe, toplum tarafından yaratılmış birçok engelle karşılaşıyor. Eşitlik ve adaleti en başta savunması gereken kurumlar bile maalesef ki bu konuda sınıfta kalıyor. Yeterli alanı olmayan baro asansörüne binemeyen, adli yardıma gelirken merdiven kullanmak zorunda bırakılan tekerlekli sandalye kullanan bir bireyin adalete erişimi olduğunu söyleyebilir miyiz gerçekten?