İki Şehrin Hikayesi, Belki Üç

Charles Dickens - İki Şehrin Hikayesi. Lisede ilk okuduğum romanlardan biriydi. İhtilal dönemindeki Fransa ekseninde; aslında hayata, kadınlara, aşka kısaca yaşamaya dair pek çok iz bırakan cinsten bir eserdi. Geçtiğimiz günlerde bir yarışma programında bu kitap referans alınarak “Hangi iki şehirde geçer?” gibi bir soru sorulmuştu. Dickens için cevap Paris ve Londra olsa da, herkesin iki şehri ayrıdır elbette. Brendon Rodgers’ın kariyesi içinse, hikaye tamamen Liverpool – Leicester arasında mekik dokuyor.

14 Aralık tarihinde yine This Is England’da benim tarafımdan yayınlanan Rodgers ve Leicester City’sini konu alan “Kabuk Değişimi” başlıklı bir yazı var. Düzenli okuyucular hatırlayacaktır ki, oradaki metinde anlatılmak istenen burada artık işlemeyen bir yapı olduğu ve seyirci olarak bizlerin Leicester için vasata talim etmek zorunda kaldığımızdı. 400-500 kelimenin en derli toplu özeti buydu. Bugün geldiğimiz noktada ise elde 6 yenilen bir Manchester City maçı, kaybedilen bir oyuncu grubu ve geçtiğimiz günlerde gerçekleşen Federasyon Kupası’ndaki Nottingham Forest hezimeti var. Takım ligde 12. sıraya kadar geriledi, menajerin yerine her gün bir başkasının adı yazılıyor ve taraftar adına en acısı bir alt kümenin takımına utanç verici bir şekilde kaybettikten sonra, oyuncuların sabah 5’e kadar eğlendiği Instagram hikayeleri önünüze düşüyor.

Final yolunda mutluluğu maksimize edecek en önemli unsur beklentidir. Leicester için çıtayı nereye koymalıyız? Orta sıralarda takılmak kafi midir; yoksa bu takım şampiyonluk yaşadı, kaliteli bir kadroya sahip, o yüzden hedef ilk 4, ilk 6, ilk 8 gibi gibi.

Artık sezonun kalan kısmında bir başarı ya da başarısızlık gelecekse de bana göre Brendan Rodgers ile gelmeyecek. Ben yerine geçecek ismin de Graham Potter ya da Lucian Favre tarzı biri olacağını düşünüyorum. Leicester artık bir ekol oluşturmalı ve bir an önce bir istikrar sağlamalı. İngiliz, hatta diğer ülkelerde de böyle aslında, menajerler için ben en büyük laneti ülke dışına çıkmamak ve o ufku genişletememek olarak görüyorum. Futbolun içinde artık çok kozmopolit bir ortam var ve Afrika Kupası bile açtığınızda belirli bir skalanın üstündeki ekiplerde en az 5 Premier Lig topçusu görüyorsunuz. Bu sebeple farklı deneyimler yaşamak, belki görece daha zayıf bir lige ekibe gitse de daha yarışmacı kalmak, kafaya oynamak hoca için bir oyun kimliği kazanmaya yardımcı olabiliyor.

Örneğin Celtic, pek farklı bir kültür sayılmasa da Rodgers için doğru zaman, doğru yerdi. Liverpool’daki hüzün dolu deneyimden sonra kariyerine bir reset atma fırsatıydı. O bu fırsatı iyi değerlendirdi ve kendini kanıtlayarak Premier Lig’e eli güçlü bir şekilde döndü. Şimdiyse yeni Celtic’lere ihtiyacı var. Geçtiğimiz günlerde 50. yaşına girdi ve 50 yaş, kesinlikle genç sayılmaz.

Leicester içinse Rodgers (eğer giderse) sonrası dönemde bir kırılma yaşanacak. Ranieri ve şampiyonluk öncesi dönemin öncesindeki gibi bir menajer sirkülasyonuna girmektense, probleme doğru teşhisi koyup bunu çözebilecek birine yönelmek bugünü aramamak adına çok önemli.